യേശുക്രിസ്തു ആരാണ്? സുവിശേഷത്തിന്റെ കേന്ദ്രമായ രക്ഷകൻ

“ഞാൻ തന്നേ വഴിയും സത്യവും ജീവനും ആകുന്നു; ഞാൻ മുഖാന്തരമല്ലാതെ ആരും പിതാവിന്റെ അടുക്കൽ എത്തുന്നില്ല.” — യോഹന്നാൻ 14:6

മനുഷ്യചരിത്രത്തെ യേശുക്രിസ്തുവിനെപ്പോലെ സ്വാധീനിച്ച മറ്റൊരു വ്യക്തിയുമില്ല. അവിടുത്തെ ജനനം ചരിത്രത്തിന്റെ നാളെയെയും ഇന്നലെയെയും രണ്ടായി വിഭജിച്ചു. കഴിഞ്ഞ രണ്ടായിരത്തിലധികം വർഷങ്ങളായി എല്ലാ ഭൂഖണ്ഡങ്ങളിലും ആയിരക്കണക്കിന് ഭാഷകളിൽ അവിടുത്തെ നാമം ഘോഷിക്കപ്പെടുന്നു; കോടിക്കണക്കിന് ആളുകൾ അവിടുത്തെ ആരാധിക്കുന്നു.

എന്നിട്ടും മനുഷ്യചരിത്രത്തിൽ ഇത്രയധികം തെറ്റിദ്ധരിക്കപ്പെട്ട മറ്റൊരു വ്യക്തിയില്ല. പലരും അവിടുത്തെ ഒരു മികച്ച സദാചാര ഉപദേഷ്ടാവോ പ്രവാചകനോ അത്ഭുതപ്രവർത്തകനോ മാത്രമായി കാണുന്നു. ചിലർ അവിടുത്തെ ധാർമ്മിക അധ്യാപനങ്ങളെ പ്രശംസിക്കുമ്പോഴും, തന്നെക്കുറിച്ച് അവിടുന്ന് വെളിപ്പെടുത്തിയ ദൈവിക സത്യങ്ങളെ നിശ്ശബ്ദമായി തള്ളിക്കളയുന്നു.

എന്നാൽ വേദപുസ്തകം വെളിപ്പെടുത്തുന്നത് ഇതിലും വലിയൊരു യാഥാർത്ഥ്യമാണ്. യേശു കേവലം ഒരു നല്ല മനുഷ്യൻ മാത്രമല്ല; അവിടുന്ന് ജഡധാരണമായി ചരിത്രത്തിലേക്ക് കടന്നുവന്ന പുത്രനായ ദൈവമാണ്. അവിടുന്ന് പാപമില്ലാത്ത ജീവിതം നയിച്ചു, മനുഷ്യരുടെ പാപങ്ങൾക്കായി ക്രൂശിൽ മരിച്ചു, ശരീരത്തോടെ ഉയിർത്തെഴുന്നേറ്റു, സ്വർഗ്ഗത്തിലേക്ക് കരേറി, ഇന്ന് കർത്താവായി വാഴുന്നു. ഒരു ദിവസം അവിടുന്ന് ഈ ലോകത്തെ ന്യായംവിധിക്കാനും തന്റെ നിത്യരാജ്യം സ്ഥാപിക്കാനുമായി മടങ്ങിവരും.

ക്രിസ്തീയ വിശ്വാസത്തിന്റെ കേന്ദ്രം അവിടുന്നാണ്. യേശുവിനെ അറിയുക എന്നത് ചില ചരിത്രവസ്തുതകൾ അറിയലല്ല; മറിച്ച് നമ്മെ സൃഷ്ടിക്കുകയും നമുക്കായി ജീവൻ ത്യജിക്കുകയും ദൈവവുമായുള്ള കൂട്ടായ്മയിലേക്ക് നമ്മെ ക്ഷണിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന ജീവനുള്ള ദൈവത്തെ വ്യക്തിപരമായി അറിയലാണ്. അതുകൊണ്ടാണ് അവിടുന്ന് തന്റെ ശിഷ്യന്മാരോട് ചോദിച്ച അതേ ചോദ്യം ഇന്നും ഏറ്റവും പ്രധാനമായിരിക്കുന്നത്:

“എന്നാൽ നിങ്ങൾ എന്നെ ആർ എന്നു പറയുന്നു?” (മത്തായി 16:15)

1. ബേത്‌ലേഹെമിന് മുമ്പുള്ള യേശുവിന്റെ അസ്തിത്വം

യേശുവിന്റെ ഉത്ഭവം ബേത്‌ലേഹെമിലെ പുൽക്കൂട്ടിലാണെന്ന് പലരും കരുതുന്നു. എന്നാൽ ബേത്‌ലേഹെമിലെ ജനനം അവിടുത്തെ അസ്തിത്വത്തിന്റെ തുടക്കമല്ല, മറിച്ച് അവിടുന്ന് മനുഷ്യനായി ഭൂമിയിലേക്ക് വന്നതിന്റെ തുടക്കമായിരുന്നു. മറിയയുടെ മകനായി ജനിക്കുന്നതിനും മുൻപ്, കാലങ്ങൾക്കും അതീതമായി അവിടുന്ന് പുത്രനായ ദൈവമായി നിലനിന്നിരുന്നു. ഇതിനെയാണ് ക്രിസ്തുവിന്റെ ‘നിത്യ അസ്തിത്വം’ (Preexistence of Christ) എന്ന് വിളിക്കുന്നത്.

• നിത്യ വചനം: യോഹന്നാന്റെ സുവിശേഷം ആരംഭിക്കുന്നത് സൃഷ്ടിക്ക് മുമ്പുള്ള നിത്യതയിലാണ്: “ആദിയിൽ വചനം ഉണ്ടായിരുന്നു; വചനം ദൈവത്തോടുകൂടെ ആയിരുന്നു; വചനം ദൈവം ആയിരുന്നു” (യോഹന്നാൻ 1:1). തുടർന്ന് ആ വചനം ആരാണെന്ന് വ്യക്തമാക്കുന്നു: “വചനം ജഡമായിത്തീർന്നു, കൃപയും സത്യവും നിറഞ്ഞവനായി നമ്മുടെ ഇടയിൽ പാർത്തു” (യോഹന്നാൻ 1:14). ക്രിസ്തുവിന് ഒരു തുടക്കമില്ല; അവിടുന്ന് എന്നും ഉണ്ടായിരുന്നവനാണ്.
• ദൈവിക നാമം: അന്നത്തെ മതനേതാക്കന്മാരോട് യേശു അരുളിച്ചെയ്തു: “ആമേൻ, ആമേൻ, ഞാൻ നിങ്ങളോടു പറയുന്നു: അബ്രാഹാം ജനിച്ചതിന്നു മുമ്പേ ഞാൻ ഉണ്ടു” (യോഹന്നാൻ 8:58). മുൾപടർപ്പിൽ മോശെയ്ക്ക് വെളിപ്പെടുത്തിക്കൊടുത്ത ദൈവത്തിന്റെ നിത്യനാമമായ “ഞാൻ ആകുന്നു” (യഹോവ, പുറപ്പാട് 3:14) എന്നാണ് യേശു ഇവിടെ സ്വയം വിശേഷിപ്പിച്ചത്. ദൈവദൂഷണം എന്ന് കരുതി അവർ അവിടുത്തെ കല്ലെറിയാൻ തുനിഞ്ഞത് ഈ അവകാശവാദത്തിന്റെ ആഴം മനസ്സിലാക്കിയതുകൊണ്ടാണ്.
• സൃഷ്ടിക്ക് മുമ്പുള്ള തേജസ്സ്: ക്രൂശീകരണത്തിന് തൊട്ടുമുമ്പ് യേശു പ്രാർത്ഥിച്ചു: “പിതാവേ, ലോകം ഉണ്ടാകുംമുമ്പെ എനിക്കു നിന്റെ അടുക്കൽ ഉണ്ടായിരുന്ന തേജസ്സിൽ എന്നെ നിന്റെ അടുക്കൽ മഹത്വപ്പെടുത്തേണമേ” (യോഹന്നാൻ 17:5). സൃഷ്ടിക്കപ്പെട്ട ഒരു അസ്തിത്വത്തിനും ദൈവത്തിന്റെ മുൻപിലുള്ള ഈ നിത്യമഹത്വം പങ്കിടാനാവില്ല.
• സൃഷ്ടിയുടെ കർത്താവ്: അപ്പൊസ്തലനായ പൗലൊസ് എഴുതുന്നു: “സ്വർഗ്ഗത്തിലുള്ളതും ഭൂമിയിലുള്ളതും ദൃശ്യമായതും അദൃശ്യമായതുമായ സകലവും അവൻ മുഖാന്തരം സൃഷ്ടിക്കപ്പെട്ടു… സർവ്വവും അവൻ മുഖാന്തരവും അവന്നായിട്ടും സൃഷ്ടിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. അവൻ എല്ലാറ്റിന്നും മുമ്പെയുള്ളവൻ; അവൻ മുഖാന്തരം സകലവും നിലനില്ക്കുന്നു” (കൊലൊസ്സ്യർ 1:16–17). അവിടുന്ന് സകലത്തിന്റെയും സ്രഷ്ടാവാകയാൽ, അവിടുന്ന് ഒരിക്കലും സൃഷ്ടിയുടെ ഭാഗമല്ല.

2. യേശു പൂർണ്ണ ദൈവം

യേശുവിന്റെ ദൈവത്വം പിൽക്കാലത്ത് സഭ ഉണ്ടാക്കിയെടുത്ത ഒന്നല്ല; അത് വേദപുസ്തകം വ്യക്തമായി സാക്ഷ്യപ്പെടുത്തുന്ന സത്യമാണ്. യേശു വെറുമൊരു സാധാരണ മനുഷ്യനായിരുന്നെങ്കിൽ, അവിടുത്തെ യാഗത്തിന് ലോകത്തിന്റെ പാപപരിഹാരം ചെയ്യാൻ സാധിക്കുമായിരുന്നില്ല.

• ദൈവിക നാമങ്ങൾ: തിരുവെഴുത്തുകളിൽ യേശുവിനെ നേരിട്ട് ‘ദൈവം’ എന്ന് അഭിസംബോധന ചെയ്യുന്നുണ്ട്. ഉയിർത്തെഴുന്നേറ്റ ക്രിസ്തുവിനെ കണ്ട് തോമസ്, “എന്റെ കർത്താവും എന്റെ ദൈവവുമായുള്ളോവേ!” എന്ന് ഏറ്റുപറഞ്ഞു (യോഹന്നാൻ 20:28). ആ ആരാധനയെ യേശു തടഞ്ഞില്ല, മറിച്ച് അംഗീകരിച്ചു. പൗലൊസ് അവിടുത്തെ “നമ്മുടെ വലിയ ദൈവവും രക്ഷിതാവുമായ ക്രിസ്തുയേശു” എന്ന് വിളിക്കുന്നു (തീത്തൊസ് 2:13).
• ദൈവിക ഗുണങ്ങൾ: ദൈവത്തിന് മാത്രം സാധ്യമായ ഗുണങ്ങൾ യേശുവിലുണ്ട്. അവിടുന്ന് മാറ്റമില്ലാത്തവനാണ് (എബ്രായർ 13:8), സർവ്വവ്യാപിയാണ് (മത്തായി 28:20), സർവ്വജ്ഞാനിയാണ് (യോഹന്നാൻ 21:17), സർവ്വശക്തനാണ് (മത്തായി 28:18). കാറ്റിനെയും കടലിനെയും ശാസിക്കാനും മരിച്ചവരെ ജീവിപ്പിക്കാനും അവിടുത്തേക്ക് അധികാരമുണ്ടായിരുന്നു.
• ദൈവിക അധികാരങ്ങൾ: ദൈവത്തിന് മാത്രം സാധ്യമായ കാര്യങ്ങൾ യേശു ചെയ്തു. അവിടുന്ന് സ്വന്തം അധികാരത്തിൽ പാപങ്ങളെ ക്ഷമിച്ചു. “ദൈവം ഒരുവനല്ലാതെ പാപങ്ങളെ മോചിപ്പാൻ ആർക്കു കഴിയും?” എന്നായിരുന്നു യഹൂദന്മാരുടെ ആശ്ചര്യം (മർക്കൊസ് 2:7). കൂടാതെ സകല മനുഷ്യരെയും ന്യായംവിധിക്കാനുള്ള അധികാരവും പുത്രനാണ് നൽകപ്പെട്ടിരിക്കുന്നത് (യോഹന്നാൻ 5:22).
• ആരാധന സ്വീകരിക്കുന്നു: ദൂതന്മാരും ദൈവഭക്തരും തങ്ങൾക്ക് ആരാധന ലഭിക്കുമ്പോൾ അത് കർശനമായി നിരസിച്ചിരുന്നു. എന്നാൽ യേശു ഒരിക്കലും അവിടുത്തേക്ക് അർപ്പിക്കപ്പെട്ട ആരാധനയെ തടഞ്ഞില്ല. ജ്ഞാനികളും ശിഷ്യന്മാരും സൗഖ്യം ലഭിച്ചവരും അവിടുത്തെ വണങ്ങി ആരാധിച്ചു (മത്തായി 2:11; 14:33). സ്വർഗ്ഗത്തിലെ സർവ്വ സൃഷ്ടികളും പാടുന്നു: “അറുക്കപ്പെട്ട കുഞ്ഞാടു ശക്തിയും ധനവും ജ്ഞാനവും ബലവും ബഹുമാനവും മഹത്വവും സ്തോത്രവും ലഭിപ്പാൻ യോഗ്യൻ” (വെളിപ്പാടു 5:12).

3. യേശു പൂർണ്ണ മനുഷ്യൻ: മനുഷ്യാവതാരത്തിന്റെ രഹസ്യം

ക്രിസ്തീയ വിശ്വാസത്തിന്റെ ഏറ്റവും വലിയ അത്ഭുതം ഇതാണ്: പുത്രനായ ദൈവം തന്റെ ദൈവത്വം നഷ്ടപ്പെടുത്താതെ സമ്പൂർണ്ണ മനുഷ്യനായി മാറി. ദൈവവും മനുഷ്യനുമായ രണ്ട് സ്വഭാവങ്ങൾ ഒന്നിച്ചുചേർന്ന ഏക വ്യക്തിയാണ് ക്രിസ്തു.

• യഥാർത്ഥ മനുഷ്യത്വം: ക്രിസ്തു ഒരു മിഥ്യയോ നിഴലോ ആയിരുന്നില്ല. അവിടുന്ന് ഒരു സ്ത്രീയിൽനിന്ന് ജനിച്ചു (ഗലാത്യർ 4:4), ശാരീരികമായി വളർന്നു (ലൂക്കൊസ് 2:52), വിശപ്പും ദാഹവും അനുഭവിച്ചു (മത്തായി 4:2; യോഹന്നാൻ 19:28), യാത്ര ചെയ്ത് ക്ഷീണിച്ചു (യോഹന്നാൻ 4:6), ദുഃഖത്തിൽ കണ്ണുനീർ ഒഴുക്കി (യോഹന്നാൻ 11:35), ക്രൂശിൽ വേദനയനുഭവിച്ച് മരിച്ചു.
• തരംതാഴാതെ സ്വയം ശൂന്യനാക്കി: ക്രിസ്തു “ദൈവരൂപത്തിൽ ഇരിക്കെ… തന്നെത്താൻ ഒഴിപ്പിച്ചു ദാസരൂപം എടുത്തു മനുഷ്യസാദൃശ്യത്തിലായി” (ഫിലിപ്പിയർ 2:6–7). അവിടുന്ന് തന്റെ ദൈവത്വം ഉപേക്ഷിക്കുകയല്ല ചെയ്തത്, മറിച്ച് മനുഷ്യസ്വഭാവത്തെ തന്നിലേക്ക് കൂട്ടിച്ചേർത്ത്, സ്വർഗ്ഗീയ മഹത്വത്തിന്റെ ബാഹ്യമായ പ്രൗഢി മാറ്റിവെച്ച് ഒരു ദാസനായി ജീവിക്കുകയാണുണ്ടായത്.
• പാപമില്ലാത്ത ജീവിതം: മനുഷ്യനെപ്പോലെ സകലത്തിലും പരീക്ഷിക്കപ്പെട്ടെങ്കിലും അവിടുന്ന് ഒരു പാപവും ചെയ്തില്ല (എബ്രായർ 4:15). അവിടുന്ന് പാപിയായിരുന്നെങ്കിൽ അവിടുത്തേക്ക് മറ്റൊരു രക്ഷകൻ ആവശ്യമായി വരുമായിരുന്നു. എന്നാൽ അവിടുന്ന് പാപമില്ലാത്ത ദൈവത്തിന്റെ കുഞ്ഞാടായിരുന്നു.

4. ദൈവം എന്തിനാണ് മനുഷ്യനായത്?

മനുഷ്യാവതാരം വെറുമൊരു അത്ഭുതപ്രവൃത്തിയല്ല; പാപത്താൽ ദൈവത്തിൽനിന്ന് അകന്നുപോയ മനുഷ്യനെ വീണ്ടെടുക്കാനുള്ള കൃത്യമായ ദൈവീക പദ്ധതിയത്രേ.

[മനുഷ്യന്റെ പ്രശ്നം: പാപത്തിന്റെ അപരിഹാര്യമായ ശിക്ഷാവിധി] 
                        +
[ദൈവിക നീതി: പൂർണ്ണ അനുസരണവും പ്രതിനിധാനവും അത്യന്താപേക്ഷിതം]
                        ↓
[മനുഷ്യാവതാരം: ഏക മദ്ധ്യസ്ഥൻ, രണ്ട് സ്വഭാവങ്ങൾ]
   ├── പൂർണ്ണ മനുഷ്യൻ → മനുഷ്യന്റെ പ്രതിനിധിയായി ജീവിച്ചു ശിക്ഷ ഏറ്റുവാങ്ങി.
   └── പൂർണ്ണ ദൈവം → നിത്യമായ ദൈവകോപം ചുമന്നുതീർത്ത് മരണത്തെ ജയിച്ചു.

1. രണ്ടാമത്തെ ആദമായി ജീവിക്കാൻ: ആദ്യ മനുഷ്യനായ ആദാം ദൈവത്തോട് അനുസരണക്കേട് കാണിച്ച് പാപത്തെയും മരണത്തെയും ലോകത്തിലേക്ക് കൊണ്ടുവന്നു. എന്നാൽ അവസാനത്തെ ആദാമായ ക്രിസ്തു ദൈവത്തിന്റെ ന്യായപ്രമാണത്തെ പൂർണ്ണമായി അനുസരിച്ച് നീതിയുള്ള ജീവിതം നയിച്ചു. ആ നീതിയാണ് നമ്മിലേക്ക് സൗജന്യമായി പകരപ്പെടുന്നത് (റോമർ 5:18–19).
2. പകരക്കാരനായി യാഗമാകാൻ: പാപത്തിന്റെ ശമ്പളം മരണമാണ് (റോമർ 6:23). കാൽവരി ക്രൂശിൽ നമ്മുടെ പാപങ്ങൾ ക്രിസ്തുവിന്റെ മേൽ ചുമത്തപ്പെടുകയും, നമുക്ക് ലഭിക്കേണ്ടിയിരുന്ന ദൈവീക ശിക്ഷ അവിടുന്ന് ഏൽക്കുകയും ചെയ്തു (യെശയ്യാവ് 53:5; 2 കൊരിന്ത്യർ 5:21). മനുഷ്യനായതിനാൽ മനുഷ്യർക്ക് വേണ്ടി മരിക്കാനും, ദൈവമായതിനാൽ ആ യാഗത്തിന് അനന്തമായ മൂല്യം ഉണ്ടായിരിക്കാനും ക്രിസ്തുവിന് കഴിഞ്ഞു.
3. മരണത്തെയും പിശാചിനെയും തോൽപ്പിക്കാൻ: മരണത്തെയും പാപത്തിന്റെ ശക്തിയെയും തകർത്ത്, മരണത്തിന്റെ അധികാരിയായ പിശാചിനെ നിർവീര്യമാക്കാനാണ് ക്രിസ്തു മനുഷ്യനായി വന്ന് മരിച്ച് ഉയിർത്തെഴുന്നേറ്റത് (എബ്രായർ 2:14–15).
4. ദൈവത്തെ വെളിപ്പെടുത്താൻ: യേശു പറഞ്ഞു: “എന്നെ കണ്ടവൻ പിതാവിനെ കണ്ടിരിക്കുന്നു” (യോഹന്നാൻ 14:9). ദൈവത്തിന്റെ സ്നേഹവും വിശുദ്ധിയും കരുണയും എന്താണെന്ന് യേശുവിന്റെ ജീവിതത്തിലൂടെ ലോകം നേരിട്ട് കണ്ടു.

5. ക്രിസ്തുവിന്റെ ത്രിവിധ ദൗത്യങ്ങൾ: പ്രവാചകൻ, പുരോഹിതൻ, രാജാവ്

പഴയനിയമത്തിൽ മൂന്ന് പ്രധാന ചുമതലകൾ ദൈവജനത്തിന് ഉണ്ടായിരുന്നു: പ്രവാചകൻ, പുരോഹിതൻ, രാജാവ്. ഇവ മൂന്നും ഒരേസമയം ആർക്കും ലഭിച്ചിരുന്നില്ല. എന്നാൽ യേശുക്രിസ്തുവിൽ ഈ മൂന്ന് ദൗത്യങ്ങളും പൂർണ്ണതയിലെത്തി.

• പ്രവാചകൻ: പഴയനിയമ പ്രവാചകന്മാർ “യഹോവ ഇപ്രകാരം അരുളിച്ചെയ്യുന്നു” എന്ന് പറഞ്ഞുകൊണ്ട് ദൈവത്തിന്റെ സന്ദേശം അറിയിച്ചു. എന്നാൽ യേശു ദൈവത്തിന്റെ ജീവനുള്ള വചനമായി സ്വയം വെളിപ്പെട്ടുകൊണ്ട്, “ഞാൻ നിന്നോട് പറയുന്നു” എന്ന് പൂർണ്ണ അധികാരത്തോടെ സംസാരിച്ചു (എബ്രായർ 1:1–2).
• മഹാപുരോഹിതൻ: പഴയനിയമ പുരോഹിതന്മാർ പാപപരിഹാരത്തിനായി മൃഗങ്ങളുടെ രക്തം വീണ്ടും വീണ്ടും അർപ്പിക്കേണ്ടിയിരുന്നു. എന്നാൽ യേശു തന്റെ സ്വന്തം രക്തത്താൽ എന്നേക്കുമായി ഏക യാഗം അർപ്പിച്ചു (എബ്രായർ 9:26). ഇന്ന് അവിടുന്ന് സ്വർഗ്ഗത്തിൽ നമുക്കായി സദാ പക്ഷവാദം ചെയ്യുന്ന നമ്മുടെ മഹാപുരോഹിതനാണ് (എബ്രായർ 7:25).
• നിത്യരാജാവ്: ദാവീദിന്റെ വംശത്തിൽ ജനിച്ച ക്രിസ്തു നിത്യമായി വാഴുന്ന രാജാവാണ് (ലൂക്കൊസ് 1:32–33). അവിടുന്ന് സ്വർഗ്ഗത്തിൽ സർവ്വാധികാരിയായി വാഴുന്നു. അവിടുന്ന് വീണ്ടും വന്ന് സകല ശത്രുക്കളെയും കീഴടക്കി തന്റെ നീതിയുടെ രാജ്യം എന്നേക്കുമായി സ്ഥാപിക്കും.

6. യേശു ഇപ്പോൾ എന്തുചെയ്യുന്നു?

യേശുവിന്റെ ചരിത്രം ക്രൂശിലോ ഒഴിഞ്ഞ കല്ലറയിലോ അവസാനിച്ചില്ല. അവിടുന്ന് ഇന്നും ജീവിക്കുന്നു, ശക്തമായി പ്രവർത്തിക്കുന്നു:

• സിംഹാസനത്തിൽ വാഴുന്നു: അവിടുത്തെ വീണ്ടെടുപ്പ് ദൗത്യം പൂർത്തിയായതിനാൽ അവിടുന്ന് പിതാവിന്റെ വലത്തുഭാഗത്ത് ഉപവിഷ്ടനായിരിക്കുന്നു (എബ്രായർ 10:12–13). സ്വർഗ്ഗത്തിലും ഭൂമിയിലുമുള്ള സകല അധികാരവും അവിടുത്തേക്കുണ്ട്.
• നമുക്കായി പക്ഷവാദം ചെയ്യുന്നു: വിശ്വാസികൾക്ക് വേണ്ടി അവിടുന്ന് പിതാവിന്റെ സന്നിധിയിൽ നിരന്തരം പ്രാർത്ഥിക്കുകയും അവരെ സംരക്ഷിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു (റോമർ 8:34; എബ്രായർ 4:14–16).
• സഭയെ പണിയുന്നു: തന്റെ വചനത്താലും പരിശുദ്ധാത്മാവിനാലും സകല ജനവിഭാഗങ്ങളിൽ നിന്നും ആളുകളെ വിടുവിച്ച് അവിടുന്ന് തന്റെ സഭയെ പണിയുന്നു (മത്തായി 16:18).
• വീണ്ടും വരാൻ ഒരുങ്ങുന്നു: സ്വർഗ്ഗത്തിലേക്ക് പോയ അതേ രീതിയിൽ അവിടുന്ന് അതിമഹത്വത്തോടും അധികാരത്തോടും കൂടെ ഈ ലോകത്തെ ന്യായംവിധിക്കാനും തന്റെ ജനത്തെ ചേർത്തുകൊള്ളാനുമായി മടങ്ങിവരും (പ്രവൃത്തികൾ 1:11; വെളിപ്പാടു 19:11–16).

7. സംശയങ്ങളും മറുപടികളും

യേശു സൃഷ്ടിക്കപ്പെട്ടവനാണോ?

അല്ല. യേശു നിത്യനായ ദൈവപുത്രനാണ്. കൊലൊസ്സ്യർ 1:15-ൽ അവിടുത്തെ “സർവ്വസൃഷ്ടിക്കും ആദ്യജാതൻ” എന്ന് വിളിക്കുന്നത് അവിടുന്ന് ആദ്യം സൃഷ്ടിക്കപ്പെട്ടു എന്ന അർത്ഥത്തിലല്ല, മറിച്ച് സൃഷ്ടിക്ക് മേലുള്ള അവിടുത്തെ പരമാധികാരത്തെയും ശ്രേഷ്ഠതയെയും കാണിക്കാനാണ്. സകലവും അവിടുന്ന് മുഖാന്തരമാണ് സൃഷ്ടിക്കപ്പെട്ടത് (യോഹന്നാൻ 1:3).

എന്തുകൊണ്ടാണ് അവിടുത്തെ “ദൈവപുത്രൻ” എന്ന് വിളിക്കുന്നത്?

ഇത് ശാരീരികമായ ജനനത്തെയല്ല കാണിക്കുന്നത്, മറിച്ച് പിതാവായ ദൈവവുമായുള്ള സ്വഭാവ തുല്യതയെയും സത്തയിലെ ഐക്യത്തെയുമാണ് വ്യക്തമാക്കുന്നത്. യേശു ദൈവത്തെ തന്റെ പിതാവ് എന്ന് വിളിച്ചപ്പോൾ താൻ ദൈവത്തിന് തുല്യനാണ് എന്നാണ് അർത്ഥമാക്കിയതെന്ന് യഹൂദന്മാർക്ക് കൃത്യമായി അറിയാമായിരുന്നു (യോഹന്നാൻ 5:18).

നല്ല ജീവിതം കൊണ്ട് മാത്രം രക്ഷ നേടാൻ കഴിയില്ലേ?

പാപം എന്നത് ദൈവത്തിന്റെ വിശുദ്ധിക്കെതിരെയുള്ള ധിക്കാരമാണ്. ഒരാൾ എത്ര സൽപ്രവൃത്തികൾ ചെയ്താലും മുൻപ് ചെയ്ത തെറ്റുകളെ ഇല്ലാതാക്കാൻ കഴിയില്ല. ദൈവത്തിന്റെ നീതി പൂർണ്ണമായ വിശുദ്ധി ആവശ്യപ്പെടുന്നു. ക്രിസ്തുവിന്റെ നീതി നമ്മിലേക്ക് ആരോപിക്കപ്പെടാതെയും അവിടുത്തെ യാഗത്തിൽ ആശ്രയിക്കാതെയും ഒരു മനുഷ്യനും സ്വന്തം പ്രവൃത്തികളാൽ ദൈവമുമ്പാകെ നീതീകരിക്കപ്പെടാൻ കഴിയില്ല (ഗലാത്യർ 2:16).

നിർണ്ണായകമായ ചോദ്യം: നിങ്ങൾ അവിടുത്തെ ആരെന്ന് പറയുന്നു?

യേശുക്രിസ്തു ആരാണ് എന്നത് വെറുമൊരു താത്ത്വിക ചർച്ചയല്ല; നമ്മുടെ നിത്യതയെ നിർണ്ണയിക്കുന്ന ചോദ്യമാണത്. പ്രശസ്ത ചിന്തകനായ സി. എസ്. ലൂയിസ് നിരീക്ഷിച്ചതുപോലെ, യേശുവിന്റെ അവകാശവാദങ്ങളുടെ മുൻപിൽ മനുഷ്യന് മൂന്ന് വഴികൾ മാത്രമേയുള്ളൂ: അവിടുന്ന് ഒന്നുകിൽ ഒരു ഭ്രാന്തനായിരിക്കണം, അല്ലെങ്കിൽ വലിയൊരു നുണയനായിരിക്കണം, അതുമല്ലെങ്കിൽ അവിടുന്ന് യഥാർത്ഥത്തിൽ ദൈവമായിരിക്കണം. അവിടുത്തെ വെറുമൊരു “നല്ല മനുഷ്യൻ” മാത്രമായി തള്ളിക്കളയാൻ സാധ്യമല്ല.

യേശുവിനോട് നിഷ്പക്ഷത പാലിക്കുക അസാധ്യമാണ്; തീരുമാനമെടുക്കാതിരിക്കുന്നതുപോലും അവിടുത്തെ നിരസിക്കുന്നതിന് തുല്യമാണ്. തിരുവെഴുത്ത് പറയുന്നു:

“യേശുവിന്റെ നാമത്തിങ്കൽ സ്വർല്ലോകരുടെയും ഭൂലോകരുടെയും ഭൂമിയുടെ കീഴുള്ളവരുടെയും മുഴങ്കാൽ ഒക്കെയും മടങ്ങുകയും എല്ലാ നാവും ‘യേശുക്രിസ്തു കർത്താവു’ എന്നു പിതാവായ ദൈവത്തിന്റെ മഹത്വത്തിന്നായി ഏറ്റുപറകയും ചെയ്യേണ്ടിവരും.” (ഫിലിപ്പിയർ 2:10–11)

ദൈവം ആരെയും ശിക്ഷിക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നില്ല, മറിച്ച് എല്ലാവരും രക്ഷിക്കപ്പെടാനാണ് ആഗ്രഹിക്കുന്നത്. സുവിശേഷം നിങ്ങളോട് ആവശ്യപ്പെടുന്നത് ഇതാണ്:

• മാനസാന്തരപ്പെടുക: പാപവഴികളിൽനിന്നും സ്വയംനീതിയിൽനിന്നും പിന്തിരിഞ്ഞ് ദൈവത്തിലേക്ക് തിരിയുക.
• വിശ്വസിക്കുക: ക്രിസ്തു നിങ്ങൾക്കായി മരിക്കുകയും ഉയിർത്തെഴുന്നേൽക്കുകയും ചെയ്തുവെന്ന് ഹൃദയത്തിൽ വിശ്വസിച്ച് അവിടുത്തെ ഏക രക്ഷിതാവായി സ്വീകരിക്കുക.
• കർത്താവായി ഏറ്റുപറയുക: യേശുവിനെ നിങ്ങളുടെ ജീവിതത്തിന്റെ കർത്താവും ഉടയവനുമായി അംഗീകരിച്ച് അവിടുത്തെ അനുഗമിക്കുക.

“കർത്താവിന്റെ നാമത്തെ വിളിച്ചപേക്ഷിക്കുന്ന ഏവനും രക്ഷിക്കപ്പെടും” (റോമർ 10:13). പാപത്തിന്റെ ബന്ധനത്തിൽനിന്നും മരണത്തിന്റെ ഭയത്തിൽനിന്നും വിടുവിച്ച് നിത്യജീവൻ നൽകാൻ ക്രിസ്തുവിന് മാത്രമേ സാധിക്കൂ. ഇന്നും ആ ചോദ്യം നിങ്ങളുടെ ഹൃദയത്തോട് സംസാരിക്കുന്നു: “നിങ്ങൾ എന്നെ ആർ എന്നു പറയുന്നു?”