മാതാപിതാക്കളുടെ പങ്ക് – ഭാഗം 1

കുടുംബത്തിനായുള്ള ദൈവത്തിന്റെ പദ്ധതി ഭാഗം 4

മാതാപിതാക്കളുടെ പങ്ക് ഭാഗം 1

എഫെസ്യ 6:4

ആമുഖം

കഴിഞ്ഞ ഏതാനും ആഴ്ചകളായി ദൈവം കുടുംബത്തിനായി ഒരുക്കിയിരിക്കുന്ന പദ്ധതിയെക്കുറിച്ച് നാം പഠിച്ചുവരികയാണ്.

  • ഭാര്യയുടെ പങ്ക്
  • ഭർത്താവിന്റെ പങ്ക്
  • മക്കളുടെ പങ്ക്

ഇന്ന് നാം മാതാപിതാക്കളുടെ പങ്ക് പഠിക്കാൻ തുടങ്ങുന്നു.

എഫെസ്യർ 6:4 ഇങ്ങനെ പറയുന്നു:

“പിതാക്കന്മാരേ, നിങ്ങളുടെ മക്കളെ കോപിപ്പിക്കരുത്; കർത്താവിന്റെ ശിക്ഷണത്തിലും ഉപദേശത്തിലും അവരെ വളർത്തിക്കൊണ്ടുവരുവിൻ.”

ഒരു മാതാപിതാവിന് ദൈവം നൽകിയിരിക്കുന്ന ഏറ്റവും വലിയ ഉത്തരവാദിത്വം മക്കളെ ഭക്ഷിപ്പിക്കുകയും വസ്ത്രം ധരിപ്പിക്കുകയും വിദ്യാഭ്യാസം നൽകുകയും ചെയ്യുന്നതല്ല. അതെല്ലാം പ്രധാനമാണ്. എന്നാൽ അതിലും പ്രധാനമായത് അവരെ ർത്താവിന്റെ ശിക്ഷണത്തിലും ഉപദേശത്തിലും വളർത്തുക എന്നതാണ്.

ഇന്ന് കുടുംബങ്ങൾ തകർന്നുപോകുന്നതിന്റെ പ്രധാന കാരണം, ആളുകൾ ദൈവത്തിന്റെ ജ്ഞാനത്തെ ഉപേക്ഷിച്ച് മനുഷ്യരുടെ ആശയങ്ങളിലേക്ക് തിരിയുന്നതാണ്.

ഒരു യന്ത്രം നിർമ്മിച്ചവന്റെ നിർദ്ദേശങ്ങൾ പാലിക്കാതെ അത് ശരിയായി പ്രവർത്തിക്കാത്തതുപോലെ, കുടുംബത്തെ സൃഷ്ടിച്ച ദൈവത്തിന്റെ നിർദ്ദേശങ്ങൾ പാലിക്കാതെ കുടുംബവും ശരിയായി പ്രവർത്തിക്കുകയില്ല.

  1. നല്ല മാതാപിതാക്കളാകുന്നതിന്റെ അടിസ്ഥാനം

പല മാതാപിതാക്കളും ചോദിക്കുന്നു:

“എങ്ങനെ ഞാൻ നല്ല ഒരു അപ്പനോ അമ്മയോ ആകും?”

ബൈബിളിന്റെ ഉത്തരം അതിശയിപ്പിക്കുന്നതാണ്.

നിങ്ങൾ ഒരു നല്ല മാതാപിതാവാകുന്നതിന് മുമ്പ് ഒരു നല്ല ഭർത്താവോ ഭാര്യയോ ആയിരിക്കണം.

എന്തുകൊണ്ട്?

കാരണം രണ്ടിന്റെയും ആരംഭം ഒരേ സ്ഥലത്താണ്:

പരിശുദ്ധാത്മാവിന് കീഴടങ്ങ.

ഒരു ഭാര്യ ദൈവത്തിന് കീഴടങ്ങുന്നില്ലെങ്കിൽ അവൾക്ക് തന്റെ പങ്ക് ശരിയായി നിറവേറ്റാൻ കഴിയില്ല.

ഒരു ഭർത്താവ് പരിശുദ്ധാത്മാവിന് കീഴടങ്ങുന്നില്ലെങ്കിൽ അവന് ഭാര്യയെ ക്രിസ്തുവിനെപ്പോലെ സ്നേഹിക്കാൻ കഴിയില്ല.

അതുപോലെ ഒരു മാതാപിതാവ് ദൈവത്തിന് കീഴടങ്ങുന്നില്ലെങ്കിൽ അവന് മക്കളെ ദൈവഭയത്തിൽ വളർത്താൻ കഴിയില്ല.

ഉദാഹരണം

ഒരു വീടിന്റെ അടിത്തറ ബലഹീനമാണെങ്കിൽ മുകളിലുള്ള നിലകൾ ശക്തമായിരിക്കില്ല.

അതുപോലെ ദാമ്പത്യജീവിതം തകർന്നിരിക്കുമ്പോൾ മാതാപിതൃപങ്കും ശക്തമായിരിക്കുകയില്ല.

  1. മാതാപിതാക്കളുടെ ആദ്യ ഉത്തരവാദിത്വം: അനുസരണം പഠിപ്പിക്കുക

എഫെസ്യർ 6:1-ൽ ദൈവം മക്കളോട് പറയുന്നു:

“മക്കളേ, നിങ്ങളുടെ മാതാപിതാക്കളെ അനുസരിപ്പിൻ.”

അതുകൊണ്ട് മാതാപിതാക്കളുടെ ആദ്യ ഉത്തരവാദിത്വം മക്കളെ അനുസരിക്കാൻ പഠിപ്പിക്കുക എന്നതാണ്.

ഇന്നത്തെ സമൂഹത്തിൽ പല മാതാപിതാക്കളും മക്കളെ സന്തോഷിപ്പിക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്നു.

എന്നാൽ ബൈബിൾ പറയുന്നത്:

മക്കളെ അനുസരണത്തിലേക്ക് പരിശീലിപ്പിക്കുക.

അനുസരണം എന്താണ്?

യഥാർത്ഥ അനുസരണം:

  • ആദ്യമായി പറയുമ്പോൾ അനുസരിക്കുക
  • ഉടൻ അനുസരിക്കുക
  • സന്തോഷത്തോടെ അനുസരിക്കുക

ഇതിൽ ഏതെങ്കിലും ഒന്നില്ലെങ്കിൽ അത് പൂർണ്ണ അനുസരണമല്ല.

ഉദാഹരണം

അമ്മ പറയുന്നു:

“മോനെ, കളിപ്പാട്ടങ്ങൾ എടുത്ത് വെച്ച് ഉറങ്ങാൻ പോകൂ.”

അഞ്ച് മിനിറ്റ് കഴിഞ്ഞു.

“മോനെ, ഞാൻ പറഞ്ഞത് കേട്ടില്ലേ?”

അഞ്ച് മിനിറ്റ് കൂടി കഴിഞ്ഞു.

“ഇപ്പോൾ തന്നെ ചെയ്യൂ!”

ഒടുവിൽ ശബ്ദം ഉയർത്തിയശേഷം കുട്ടി അനുസരിക്കുന്നു.

യഥാർത്ഥത്തിൽ എന്താണ് സംഭവിച്ചത്?

കുട്ടി അനുസരിക്കാൻ പഠിച്ചില്ല.

അവൻ മാതാപിതാക്കളെ അവഗണിക്കാൻ പഠിച്ചു.

പ്രായോഗിക സത്യം

നാം പലപ്പോഴും മക്കളെ പരിശീലിപ്പിക്കുന്നുവെന്ന് കരുതുന്നു.

പക്ഷേ ചിലപ്പോൾ നാം അവരെ അനുസരണക്കേടിലേക്ക് പരിശീലിപ്പിക്കുകയാണ്.

III. ഹൃദയത്തെ പരിശീലിപ്പിക്കുക

പുറമേയുള്ള പെരുമാറ്റം മാത്രം മാറ്റുക എന്നതല്ല മാതാപിതാക്കളുടെ ലക്ഷ്യം.

ഹൃദയത്തെ രൂപപ്പെടുത്തുകയാണ് ലക്ഷ്യം.

ഒരു കുട്ടി പറയുന്നത് ചെയ്യാം.

എന്നാൽ:

  • പിറുപിറുക്കുന്നു
  • പരാതി പറയുന്നു
  • മുഖം ചുളിക്കുന്നു

എങ്കിൽ അവന്റെ ഹൃദയം ഇപ്പോഴും വിമതമാണ്.

ചിത്രീകരണം

ഒരു മരത്തിന്റെ ഇലകൾ മാത്രം മുറിച്ചാൽ പ്രശ്നം തീരില്ല.

വേര് ആരോഗ്യകരമാകണം.

അതുപോലെ കുട്ടിയുടെ പെരുമാറ്റം മാത്രമല്ല, ഹൃദയവും ദൈവത്തിനായി മാറണം.

യിസ്രായേലിന്റെ ഉദാഹരണം

മരുഭൂമിയിൽ യിസ്രായേൽജനങ്ങൾ തുടർച്ചയായി പിറുപിറുത്തു.

ദൈവം അവരുടെ പിറുപിറുപ്പിനെ ചെറിയ കാര്യമെന്നു കണ്ടില്ല.

കാരണം പരാതിയും പിറുപിറുപ്പും ഹൃദയത്തിലെ വിമതതയുടെ ലക്ഷണങ്ങളാണ്.

അതുകൊണ്ട് മാതാപിതാക്കൾ കുട്ടികളുടെ ഹൃദയത്തെ ശ്രദ്ധിക്കണം.

  1. മാതാപിതാക്കളുടെ ഉത്തരവാദിത്വം

എഫെസ്യർ 6:4-ൽ പൗലോസ് പറയുന്നു:

“നിങ്ങളുടെ മക്കളെ കോപിപ്പിക്കരുത്.”

ഇത് വളരെ പ്രധാനപ്പെട്ട കൽപ്പനയാണ്.

ചില മാതാപിതാക്കൾ:

  • അന്യായമായ നിയമങ്ങൾ ഉണ്ടാക്കുന്നു
  • സ്ഥിരതയില്ലാത്ത ശിക്ഷ നൽകുന്നു
  • കുട്ടികളെ നിരന്തരം വിമർശിക്കുന്നു
  • ഒരിക്കലും പ്രോത്സാഹിപ്പിക്കുന്നില്ല

ഇത്തരം സമീപനങ്ങൾ കുട്ടികളെ കോപിപ്പിക്കുകയും നിരുത്സാഹപ്പെടുത്തുകയും ചെയ്യും.

ഉദാഹരണം

ഒരു ചെടിയെ വളർത്താൻ വെള്ളം മാത്രം മതി എന്നില്ല.

അമിതമായി വെള്ളം ഒഴിച്ചാലും അത് നശിക്കും.

അതുപോലെ:

  • ശിക്ഷ മാത്രം മതിയല്ല
  • സ്നേഹം മാത്രം മതിയല്ല

രണ്ടും സമതുലിതമായി വേണം.

  1. മക്ക എങ്ങനെ വളരുന്നു?

മക്കൾ നമ്മൾ പറയുന്നത് കേട്ട് മാത്രം വളരുന്നില്ല.

നമ്മൾ ജീവിക്കുന്നത് കണ്ടാണ് വളരുന്നത്.

ഒരു പ്രധാന ചോദ്യം

നിങ്ങളുടെ കുട്ടികൾ നിങ്ങളിൽ എന്താണ് കാണുന്നത്?

  • ദൈവഭക്തി?
  • പ്രാർത്ഥന?
  • സത്യസന്ധത?
  • ക്ഷമ?
  • വിനയം?

അല്ലെങ്കിൽ

  • കോപം?
  • സ്വാർത്ഥത?
  • കപടത?
  • ലോകസ്നേഹം?

ഉദാഹരണം

മക്കൾ കണ്ണുകളോടെയാണ് ആദ്യം പഠിക്കുന്നത്.

ചെവികളോടല്ല.

അവർ നിങ്ങളുടെ ജീവിതം വായിക്കുന്നു.

നിങ്ങൾ അവരുടെ ആദ്യത്തെ “ജീവിക്കുന്ന പാഠപുസ്തകം” ആണ്.

  1. മക്കളുടെ രക്ഷ ദൈവത്തിന്റെ പ്രവൃത്തിയാണ്

ഒരു വലിയ സത്യം മനസ്സിലാക്കണം.

മാതാപിതാക്കൾക്ക് മക്കളെ രക്ഷിക്കാൻ കഴിയില്ല.

രക്ഷ ദൈവത്തിന്റെ പ്രവൃത്തിയാണ്.

നമുക്ക് ചെയ്യാൻ കഴിയുന്നത്:

  • സുവിശേഷം പഠിപ്പിക്കുക
  • ദൈവവചനം പഠിപ്പിക്കുക
  • ദൈവഭക്തിയുടെ മാതൃക കാണിക്കുക
  • പരിശുദ്ധാത്മാവ് പ്രവർത്തിക്കാൻ അനുയോജ്യമായ അന്തരീക്ഷം ഒരുക്കുക

രക്ഷ നൽകുന്നത് ദൈവമാണ്.

പ്രോത്സാഹനം

നിങ്ങളുടെ മകൻ അല്ലെങ്കിൽ മകൾ ഇന്ന് കർത്താവിനെ പിന്തുടരുന്നില്ലെങ്കിൽ പ്രത്യാശ നഷ്ടപ്പെടുത്തരുത്.

ദൈവം ഇപ്പോഴും പ്രവർത്തിക്കാൻ ശക്തനാണ്.

പ്രാർത്ഥന നിർത്തരുത്.

സാക്ഷ്യം നിർത്തരുത്.

സ്നേഹം നിർത്തരുത്.

VII. പിതാവിന്റെയും മാതാവിന്റെയും സംയുക്ത ഉത്തരവാദിത്വം

എഫെസ്യർ 6:4 പിതാക്കളെ പ്രത്യേകം അഭിസംബോധന ചെയ്യുന്നു.

എന്നാൽ അതുകൊണ്ട് അമ്മയ്ക്ക് ഉത്തരവാദിത്വമില്ല എന്നല്ല.

സദൃശവാക്യങ്ങളിൽ പലവട്ടം നാം കാണുന്നു:

“നിന്റെ പിതാവിന്റെ ഉപദേശം കേൾക്കുക; നിന്റെ മാതാവിന്റെ ഉപദേശം ഉപേക്ഷിക്കരുത്.”

അതിനാൽ:

  • അപ്പനും ഉത്തരവാദിയാണ്
  • അമ്മയും ഉത്തരവാദിയാണ്

മക്കളുടെ വളർച്ച ഇരുവരുടെയും ഉത്തരവാദിത്വമാണ്.

ഉപസംഹാരം

എഫെസ്യർ 6:4 നമ്മെ മൂന്ന് വലിയ സത്യങ്ങൾ പഠിപ്പിക്കുന്നു.

  1. മക്കളെ അനുസരണത്തിലേക്ക് പരിശീലിപ്പിക്കുക.
  2. മക്കളുടെ ഹൃദയത്തെ രൂപപ്പെടുത്തുക.
  3. ർത്താവിന്റെ ശിക്ഷണത്തിലും ഉപദേശത്തിലും അവരെ വളർത്തുക.

മാതാപിതാക്കളേ,

നിങ്ങളുടെ ഏറ്റവും വലിയ പാരമ്പര്യം:

  • നിങ്ങളുടെ വീട് അല്ല
  • നിങ്ങളുടെ ഭൂമി അല്ല
  • നിങ്ങളുടെ ബാങ്ക് അക്കൗണ്ട് അല്ല

നിങ്ങളുടെ ഏറ്റവും വലിയ പാരമ്പര്യം നിങ്ങളുടെ മക്കളാണ്.

അവരെ ലോകത്തിനായി മാത്രം തയ്യാറാക്കരുത്.

നിത്യതയ്ക്കായി തയ്യാറാക്കുക.

“കർത്താവിന്റെ ശിക്ഷണത്തിലും ഉപദേശത്തിലും അവരെ വളർത്തിക്കൊണ്ടുവരുവിൻ.” (എഫെസ്യർ 6:4)