പഴയനിയമത്തിലെ വീണ്ടും ജനനം

പഴയനിയമ വിശ്വാസികൾ വീണ്ടും ജനനം പ്രാപിച്ചവരായിരുന്നോ?

യേശു നിക്കോദേമൊസിനോട് സംസാരിച്ചപ്പോൾ, വേദപുസ്തകത്തിലെ ഏറ്റവും സുപ്രധാനമായ ഒരു സത്യം വെളിപ്പെടുത്തി: “ഒരുത്തൻ വീണ്ടും ജനിച്ചില്ല എങ്കിൽ ദൈവരാജ്യം കാണ്മാൻ അവന്നു കഴിയുകയില്ല” (യോഹന്നാൻ 3:3). ഈ വാക്കുകൾ നിക്കോദേമൊസിനെ അമ്പരപ്പിച്ചു. എന്നാൽ യേശുവിന്റെ പ്രതികരണം അതിലും ശ്രദ്ധേയമായിരുന്നു: “നീ യിസ്രായേലിന്റെ ഉപദേഷ്ടാവായിരുന്നിട്ടും ഇതു അറിയുന്നില്ലയോ?” (യോഹന്നാൻ 3:10).

പഴയനിയമ തിരുവെഴുത്തുകൾ നന്നായി അറിയാവുന്ന ഒരു ഉപദേഷ്ടാവ് ഈ ആത്മിക നവീകരണത്തിന്റെ ആവശ്യകത മനസ്സിലാക്കേണ്ടതായിരുന്നു എന്ന് യേശു പ്രതീക്ഷിച്ചു. എന്നാൽ ചില ദൈവശാസ്ത്രജ്ഞർ വാദിക്കുന്നത്, വീണ്ടും ജനനം എന്നത് പുതിയനിയമ സഭയ്ക്ക് മാത്രമുള്ള ഒരു പ്രത്യേക പദവിയാണെന്നും ക്രിസ്തുവിന്റെ മരണ-പുനരുത്ഥാനങ്ങൾക്ക് മുൻപ് പഴയനിയമ വിശുദ്ധന്മാർ ഇത് അനുഭവിച്ചിരുന്നില്ല എന്നുമാണ്.

എങ്കിലും, മനുഷ്യന്റെ പാപാവസ്ഥയെയും ദൈവത്തിന്റെ രക്ഷാപദ്ധതിയുടെ ഐക്യതയെയും കുറിച്ചുള്ള വേദപുസ്തക പഠനം വ്യക്തമാക്കുന്നത്, പഴയനിയമ ഭക്തന്മാരും പരിശുദ്ധാത്മാവിനാൽ വീണ്ടും ജനനം പ്രാപിച്ചിരുന്നു എന്നാണ്.

വീണ്ടും ജനനത്തിന്റെ അർത്ഥവും ആവശ്യകതയും

ആത്മികമായി മരിച്ച അവസ്ഥയിലുള്ള ഒരു പാപിക്ക് പരിശുദ്ധാത്മാവ് നൽകുന്ന ദൈവീക ജീവനാണ് വീണ്ടും ജനനം. തിരുവെഴുത്തുകൾ ഇതിനെ പല രീതിയിൽ വിശദീകരിക്കുന്നു:

വീണ്ടും ജനിക്കുക (യോഹന്നാൻ 3:3–8)
ക്രിസ്തുവിനോടുകൂടെ ജീവിപ്പിക്കപ്പെടുക (എഫെസ്യർ 2:5)
കല്ലായ ഹൃദയത്തിന് പകരം പുതിയ മാംസള ഹൃദയം ലഭിക്കുക (യെഹെസ്കേൽ 36:26)
പുതിയ സൃഷ്ടിയായി മാറുക (2 കൊരിന്ത്യർ 5:17)

വീണ്ടും ജനനം എന്നത് കേവലം ബാഹ്യമായ സ്വഭാവ തിരുത്തലോ മതപരമായ ആചാരങ്ങളോ അല്ല; അത് ദൈവം മനുഷ്യന്റെ ഉള്ളിൽ നടത്തുന്ന ഒരു പരമാധികാര പുനർസൃഷ്ടിയാണ്.

ആദാമിന്റെ വീഴ്ചയ്ക്ക് ശേഷം മനുഷ്യവംശം മുഴുവൻ പാപത്തിൽ ആത്മികമായി മരിച്ചവരായതിനാൽ ഈ ദൈവീക ഇടപെടൽ അത്യന്താപേക്ഷിതമാണ്. യിരെമ്യാ പ്രവാചകൻ മനുഷ്യന്റെ പാപാവസ്ഥയെക്കുറിച്ച് പറയുന്നത്: “കൂശ്യന്നു തന്റെ ത്വക്കിനെയും പുള്ളിപ്പുലിക്കു തന്റെ പുള്ളികളെയും മാറ്റുവാൻ കഴിയുമോ? കഴിഞ്ഞാൽ ദോഷംചെയ്തു ശീലിച്ച നിങ്ങൾക്കും നന്മചെയ്‌വാൻ കഴിയും” (യിരെമ്യാവ് 13:23). പൗലൊസ് അപ്പൊസ്തലനും ഇതേ അവസ്ഥ സ്ഥിരീകരിക്കുന്നു: “ജഡചിന്ത ദൈവത്തോടു ശത്രുത്വം ആകുന്നു; അതു ദൈവത്തിന്റെ ന്യായപ്രമാണത്തിന്നു കീഴ്പെടുന്നില്ല, കീഴ്പെടുവാൻ അതിന്നു കഴിയുന്നതുമില്ല. ജഡത്തിലുള്ളവർക്കു ദൈവത്തെ പ്രസാദിപ്പിപ്പാൻ കഴിയുകയുമില്ല” (റോമർ 8:7–8).

ആത്മിക മരണത്തിലായ മനുഷ്യന് സ്വന്തം കഴിവിനാൽ ദൈവപ്രസാദകരമായ വിശ്വാസമോ മാനസാന്തരമോ ഉളവാക്കാൻ സാധ്യമല്ലാത്തതിനാൽ, ദൈവീക ജീവൻ പുറത്തുനിന്ന് ദൈവത്താൽത്തന്നെ നൽകപ്പെടണം.

പഴയനിയമത്തിലെ വീണ്ടും ജനനത്തിന് എതിരെയുള്ള വാദങ്ങൾ

പഴയനിയമ ഭക്തന്മാർ വീണ്ടും ജനനം പ്രാപിച്ചിരുന്നില്ല എന്ന് വാദിക്കുന്നവർ പ്രധാനമായും രണ്ട് കാര്യങ്ങൾ ചൂണ്ടിക്കാണിക്കുന്നു:

പദപ്രയോഗത്തിന്റെ അഭാവം: പഴയനിയമത്തിൽ ‘വീണ്ടും ജനനം’ എന്ന കൃത്യമായ സാങ്കേതിക പദം യോഹന്നാൻ 3-ന് മുൻപ് വിശദീകരിച്ചിട്ടില്ല. അതിനാൽ, ക്രിസ്തുവിനോടുള്ള കൂട്ടായ്മയും ആത്മാവിന്റെ ആവാസവും പുതിയനിയമ കാലഘട്ടത്തിന് മാത്രമുള്ളതാണെന്ന് ചിലർ വാദിക്കുന്നു.
പുതിയ നിയമ വാഗ്ദത്തങ്ങളുടെ ഭാവിരൂപം: യിരെമ്യാവ് 31:31–34, യെഹെസ്കേൽ 36:26–27 തുടങ്ങിയ ഭാഗങ്ങളിൽ ഹൃദയത്തിന്റെ മാറ്റം ഭാവിയിൽ സംഭവിക്കാനിരിക്കുന്ന കാര്യമായി ചിത്രീകരിച്ചിരിക്കുന്നു: “ഞാൻ നിങ്ങൾക്ക് പുതിയൊരു ഹൃദയം തരും… പുതിയോരാത്മാവിനെ ഉള്ളിലാക്കും.” ഇത് ഒരു ഭാവി വാഗ്ദത്തമായതിനാൽ, പഴയനിയമ കാലത്ത് അത് ലഭ്യമായിരുന്നില്ല എന്ന് ഇവർ അനുമാനിക്കുന്നു.

എന്നാൽ ഒരു ഉപദേശം പൂർണ്ണമായി വെളിപ്പെടുത്തപ്പെടുന്നതിന് മുൻപും ആ ആത്മിക യാഥാർത്ഥ്യം നിലനിന്നിരുന്നു എന്നതാണ് സത്യം. ത്രിത്വം, ആദാമിന്റെ പ്രാതിനിധ്യം, ക്രിസ്തുവിന്റെ പ്രായശ്ചിത്ത മരണം എന്നിവയെല്ലാം പൂർണ്ണമായി വിശദീകരിക്കപ്പെടുന്നതിന് മുൻപും സജീവ യാഥാർത്ഥ്യങ്ങളായിരുന്നു. പദപ്രയോഗങ്ങൾ ഇല്ലാതിരുന്നു എന്നത് ആത്മിക അനുഭവത്തിന്റെ അഭാവത്തെ സൂചിപ്പിക്കുന്നില്ല.

പഴയനിയമത്തിലെ വീണ്ടും ജനനത്തിനുള്ള വേദപുസ്തക തെളിവുകൾ

യേശുവിന്റെ ചോദ്യം (യോഹന്നാൻ 3:10): വീണ്ടും ജനനം പെന്തെക്കൊസ്തിന് ശേഷം മാത്രം ആരംഭിക്കുന്ന ഒന്നായിരുന്നുവെങ്കിൽ, നിക്കോദേമൊസിനോടുള്ള യേശുവിന്റെ ശാസന അർത്ഥശൂന്യമാകുമായിരുന്നു. പഴയനിയമ വേദഭാഗങ്ങൾ ഹൃദയമാറ്റത്തെക്കുറിച്ച് വ്യക്തമായി പഠിപ്പിച്ചിരുന്നതിനാലാണ് അവൻ അത് അറിയേണ്ടതായിരുന്നു എന്ന് യേശു വ്യക്തമാക്കിയത്.
ഹൃദയത്തിന്റെ പരിച്ഛേദന (ആവർത്തനം 30:6): ബാഹ്യമായ അടയാളങ്ങൾക്കപ്പുറം ഹൃദയത്തിൽ ദൈവം നടത്തുന്ന മാറ്റത്തെക്കുറിച്ച് മോശെ വ്യക്തമായി പറഞ്ഞു: “നീ ജീവിച്ചിരിക്കേണ്ടതിന്നു നിന്റെ ദൈവമായ യഹോവയെ പൂർണ്ണഹൃദയത്തോടും പൂർണ്ണമനസ്സോടുംകൂടെ സ്നേഹിപ്പാൻ തക്കവണ്ണം നിന്റെ ദൈവമായ യഹോവ നിന്റെ ഹൃദയത്തെയും നിന്റെ സന്തതിയുടെ ഹൃദയത്തെയും പരിച്ഛേദന ചെയ്യും.”
പുതിയ ഹൃദയത്തിനായുള്ള ദാവീദിന്റെ പ്രാർത്ഥന (സങ്കീർത്തനം 51:10): “ദൈവമേ, നിർമ്മലമായോരു ഹൃദയം എന്നിൽ സൃഷ്ടിച്ചു സ്ഥിരമായോരാത്മാവിനെ എന്നിൽ പുതുക്കേണമേ” എന്ന് ദാവീദ് പ്രാർത്ഥിച്ചു. ഉല്പത്തി 1:1-ൽ ശൂന്യതയിൽ നിന്നുള്ള ദൈവത്തിന്റെ സൃഷ്ടിയെ കുറിക്കാൻ ഉപയോഗിച്ച അതേ എബ്രായ പദമാണ് (ബാരാ) ദാവീദ് ഇവിടെ ഹൃദയ സൃഷ്ടിക്കായി ഉപയോഗിക്കുന്നത്.
മാറ്റമില്ലാത്ത മനുഷ്യ സ്വഭാവം: പഴയനിയമ കാലത്തെ മനുഷ്യരും ആത്മികമായി മരിച്ചവരായിരുന്നുവെങ്കിൽ, പരിശുദ്ധാത്മാവ് അവരെ ജീവിപ്പിക്കാതെ അവർക്ക് ദൈവത്തിൽ വിശ്വസിക്കാൻ കഴിയുമായിരുന്നില്ല.
എല്ലാ കാലഘട്ടത്തിലും രക്ഷ കൃപയാൽ മാത്രം: അബ്രാഹാമും ദാവീദും വിശ്വാസത്താലുള്ള നീതീകരണത്തിന്റെ മാതൃകകളാണ് (റോമർ 4:1–8). “പ്രാകൃത മനുഷ്യൻ ദൈവത്തിന്റെ ആത്മാവിന്റെ ഉപദേശം കൈക്കൊള്ളുന്നില്ല” (1 കൊരിന്ത്യർ 2:14) എന്നതിനാൽ, എബ്രായർ 11-ൽ നാം കാണുന്ന പഴയനിയമ വിശുദ്ധന്മാരുടെ വിശ്വാസം പരിശുദ്ധാത്മാവ് നൽകിയ ആത്മിക ജീവന്റെ (വീണ്ടും ജനനത്തിന്റെ) ഫലമായിരുന്നു.

പഴയനിയമവും പുതിയനിയമവും തമ്മിലുള്ള വ്യത്യാസം

വിഷയം	പഴയനിയമ കാലഘട്ടം	പുതിയനിയമ കാലഘട്ടം
മനുഷ്യന്റെ പ്രശ്നം	ആത്മിക മരണം, പാപാവസ്ഥ	ആത്മിക മരണം, പാപാവസ്ഥ
ജീവദാതാവ്	പരിശുദ്ധാത്മാവ്	പരിശുദ്ധാത്മാവ്
അനുഭവ യാഥാർത്ഥ്യം	ഹൃദയ പരിച്ഛേദന, ദൈവീക ജീവൻ	വീണ്ടും ജനനം, ക്രിസ്തുവിലുള്ള ജീവൻ
വെളിപ്പാടിന്റെ വ്യാപ്തി	നിഴലുകളും വാഗ്ദത്തങ്ങളും	ക്രിസ്തുവിലുള്ള പൂർണ്ണ വെളിപ്പാട്
പ്രത്യേക പദവികൾ	വരാനിരുന്ന മിശിഹായിലുള്ള പ്രത്യാശ	നിവർത്തിക്കപ്പെട്ട ക്രൂശുമരണം, സഭയിലെ അംഗത്വം, ആത്മാവിന്റെ സാർവത്രിക വ്യാപാരം

നിയമങ്ങൾ തമ്മിലുള്ള വ്യത്യാസം വീണ്ടും ജനനത്തിന്റെ യാഥാർത്ഥ്യത്തിലല്ല, മറിച്ച് വെളിപ്പാടിന്റെ പൂർണ്ണതയിലാണ്.

പരിശുദ്ധാത്മാവ് എക്കാലത്തും ആത്മിക ജീവൻ നൽകുന്നവനായിരുന്നു. പുതിയനിയമം നൽകുന്നത് ക്രിസ്തുവിന്റെ പൂർത്തിയായ വേലയെക്കുറിച്ചുള്ള വ്യക്തമായ വെളിച്ചവും, ആത്മാവിന്റെ വലിയ തോതിലുള്ള വ്യാപാരവുമാണ്.

ദൈവശാസ്ത്രപരമായ പ്രാധാന്യം

ദൈവകൃപയുടെ പരമാധികാരം: രക്ഷ എന്നത് എപ്പോഴും ദൈവത്തിന്റെ മുൻകൈയാണ്. സ്വന്തം കഴിവിനാൽ വിശ്വാസം ഉളവാക്കാൻ ഒരു കാലഘട്ടത്തിലെ മനുഷ്യനും സാധ്യമല്ല.
വേദപുസ്തകത്തിന്റെ ഐക്യത: പഴയനിയമത്തിൽ പ്രവൃത്തികളാലും പുതിയനിയമത്തിൽ കൃപയാലും ഉള്ള രണ്ടു വ്യത്യസ്ത രക്ഷാമാർഗ്ഗങ്ങളില്ല. എല്ലാ കാലത്തും രക്ഷ കൃപയാൽ, വിശ്വാസം വഴി, ക്രിസ്തുവിന്റെ മറുവിലയെ അടിസ്ഥാനമാക്കിയുള്ളതാണ്.
ആത്മാവിലുള്ള ആശ്രയത്വം: ആത്മിക ജീവൻ നൽകിയ പരിശുദ്ധാത്മാവ് തന്നെയാണ് വിശ്വാസിയെ വിശുദ്ധീകരണത്തിൽ നിലനിർത്തുന്നതും.

അബ്രാഹാം മുതൽ ഇന്നുവരെ ദൈവത്തെ സ്നേഹിക്കുകയും അനുസരിക്കുകയും ചെയ്തിട്ടുള്ള ഓരോരുത്തരും ആത്മാവിനാൽ ജീവിപ്പിക്കപ്പെട്ടതുകൊണ്ടാണ് അതിന് സാധ്യമായത്. യോനാ പ്രവാചകൻ സാക്ഷ്യപ്പെടുത്തിയതുപോലെ, “രക്ഷ യഹോവെക്കുള്ളതാകുന്നു” (യോനാ 2:9).