എനിക്ക് ബൈബിളിനെ വിശ്വസിക്കാമോ?

എനിക്ക് ബൈബിളിനെ വിശ്വസിക്കാമോ?

ഓരോ വർഷവും ദശലക്ഷക്കണക്കിന് ആളുകളാണ് ബൈബിൾ വായിക്കുന്നത്. ലോകചരിത്രത്തിൽ ഏറ്റവും കൂടുതൽ അച്ചടിക്കപ്പെടുകയും വിതരണം ചെയ്യപ്പെടുകയും വിവർത്തനം ചെയ്യപ്പെടുകയും ചെയ്ത ഗ്രന്ഥമാണിത്. നിയമസംവിധാനങ്ങളെ രൂപപ്പെടുത്താനും സാമൂഹിക മുന്നേറ്റങ്ങൾക്ക് പ്രചോദനമാകാനും എണ്ണമറ്റ വ്യക്തിജീവിതങ്ങളെ പരിവർത്തനം ചെയ്യാനും ഇതിന് കഴിഞ്ഞിട്ടുണ്ട്.

എങ്കിലും ഇതിനെക്കുറിച്ച് സംശയങ്ങൾ ഉയരുന്നത് സ്വാഭാവികമാണ്. സഹസ്രാബ്ദങ്ങൾ കടന്നുപോയപ്പോൾ ഈ പുരാതന രചനകളിൽ എന്തെങ്കിലും മാറ്റങ്ങൾ സംഭവിച്ചിട്ടുണ്ടോ? ഇതിലെ വിവരണങ്ങൾ യഥാർത്ഥ ചരിത്രമാണോ അതോ വെറും ഭക്തിനിർഭരമായ കെട്ടുകഥകളോ? ബൈബിൾ കേവലം മനുഷ്യനിർമ്മിതമായ ഒരു സാഹിത്യസമാഹാരം മാത്രമാണെങ്കിൽ, അതിനെ ആദരവോടെ വായിക്കാം എന്നതിനപ്പുറം അനുസരിക്കേണ്ട ബാധ്യതയില്ല. എന്നാൽ, അത് സ്വയം അവകാശപ്പെടുന്നതുപോലെ ദൈവത്തിന്റെ വെളിപ്പെടുത്തപ്പെട്ട വചനമാണെങ്കിൽ, അത് ഓരോ വ്യക്തിയുടെയും പൂർണ്ണ ശ്രദ്ധയും വിശ്വാസവും അർഹിക്കുന്നു.

ക്രിസ്തീയ വിശ്വാസം അന്ധമായ ഒരു സമർപ്പണമല്ല ആവശ്യപ്പെടുന്നത്. മറിച്ച്, അതിന്റെ ചരിത്രപരമായ വിശ്വാസ്യതയും കൈയെഴുത്തുപ്രതികളുടെ പാരമ്പര്യവും ആന്തരിക ഐക്യവും യുക്തിപൂർവ്വം പരിശോധിക്കാൻ അത് ആഹ്വാനം ചെയ്യുന്നു.

1. വിശ്വാസത്തിന്റെ സ്വഭാവം

മനുഷ്യജീവിതം ഭൂരിഭാഗവും മുന്നോട്ടുപോകുന്നത് നേരിട്ട് ബോധ്യപ്പെടാത്ത, എന്നാൽ വിശ്വസനീയമായ സാക്ഷ്യങ്ങളെ ആശ്രയിച്ചാണ്. നാം നേരിട്ട് ഗവേഷണം നടത്താത്ത ചികിത്സാരീതികളെയും മരുന്നുകളെയും നാം വിശ്വസിക്കുന്നു; ഒരിക്കലും പോയിട്ടില്ലാത്ത നഗരങ്ങളിലെ ഭൂപടങ്ങളെയും, നേരിട്ട് കണ്ടിട്ടില്ലാത്ത ചരിത്രസംഭവങ്ങളെയും നാം അംഗീകരിക്കുന്നു.

ഒരു സ്രോതസ്സ് കാലാകാലങ്ങളായി സ്ഥിരത പുലർത്തുകയും, സൂക്ഷ്മപരിശോധനകളിൽ പതറാതെ നിൽക്കുകയും ചെയ്യുമ്പോഴാണ് നാം അതിന് വിശ്വാസ്യത കൽപ്പിക്കുന്നത്. ഇതേ പരീക്ഷണം ബൈബിളിന്റെ കാര്യത്തിലും ബാധകമാണ്. ശൂന്യതയിൽ നിന്നുള്ള അന്ധമായ വിശ്വാസമല്ല ബൈബിൾ ആവശ്യപ്പെടുന്നത്; മറിച്ച് യഥാർത്ഥ ചരിത്രസംഭവങ്ങളും ഭൂമിശാസ്ത്രപരമായ ഇടങ്ങളും വസ്തുതകളും മുൻനിർത്തി പരിശോധിക്കപ്പെടാൻ അത് തയ്യാറാകുന്നു.

2. ബൈബിൾ സ്വയം അവകാശപ്പെടുന്നത് എന്താണ്?

ബൈബിളിന്റെ വിശ്വാസ്യത പരിശോധിക്കുന്നതിന് മുൻപ്, അത് സ്വയം എന്താണ് അവകാശപ്പെടുന്നത് എന്ന് മനസ്സിലാക്കേണ്ടതുണ്ട്. ബൈബിൾ എഴുത്തുകാർ തങ്ങളുടെ പുസ്തകത്തെ കേവലം ദാർശനിക ചിന്തകളോ മതപരമായ നിഗമനങ്ങളോ ആയിട്ടല്ല അവതരിപ്പിക്കുന്നത്:

• ദൈവിക ഉറവിടം: “എല്ലാ തിരുവെഴുത്തും ദൈവശ്വാസീയമാകയാൽ ഉപദേശത്തിന്നും ശാസനത്തിന്നും തത്വനിഷ്ഠെക്കുമുള്ള ശിക്ഷണത്തിന്നും പ്രയോജനമുള്ളതാകുന്നു” (2 തിമൊഥെയൊസ് 3:16). ഇത് കേവലം എഴുത്തുകാരുടെ സർഗ്ഗാത്മകമായ പ്രചോദനമല്ല, മറിച്ച് മനുഷ്യരിലൂടെ നൽകപ്പെട്ട ദൈവത്തിന്റെ സ്വന്തം വചനമാണ് എന്ന അവകാശവാദമാണ്.
• വസ്തുനിഷ്ഠമായ സത്യം: യേശു പ്രാർത്ഥിച്ചത്, “സത്യത്താൽ അവരെ വിശുദ്ധീകരിക്കേണമേ; നിന്റെ വചനം സത്യം ആകുന്നു” എന്നാണ് (യോഹന്നാൻ 17:17). ബൈബിളിൽ ചില സത്യങ്ങൾ അടങ്ങിയിരിക്കുന്നു എന്നല്ല, മറിച്ച് അത് പൂർണ്ണമായും സത്യമാകുന്നു എന്നാണ് അവകാശവാദം.
• ജീവിതത്തെ രൂപാന്തരപ്പെടുത്തുന്ന വചനം: മനുഷ്യന്റെ ആന്തരിക അവസ്ഥയെ വെളിച്ചത്തുകൊണ്ടുവരാനും നീതിയിൽ ജീവിക്കാൻ പഠിപ്പിക്കാനും തിരുവെഴുത്തിന് കഴിവുണ്ട് (സങ്കീർത്തനം 19:7–11). ഇത് കേവലം വിവരങ്ങൾ നൽകുക മാത്രമല്ല, മനുഷ്യന്റെ ആത്മാവിനെ രൂപാന്തരപ്പെടുത്തുകയും ചെയ്യുന്നു.

3. ചരിത്രപരവും ലിഖിതപരവുമായ വിശ്വാസ്യത

ഏകദേശം 1,500 വർഷങ്ങളിലായി, മൂന്ന് ഭൂഖണ്ഡങ്ങളിലായി, ഹീബ്രു, അരമായ, ഗ്രീക്ക് എന്നീ മൂന്ന് ഭാഷകളിലാണ് ബൈബിൾ എഴുതപ്പെട്ടത്. രാജാക്കന്മാർ, ഇടയന്മാർ, പ്രവാചകന്മാർ, മീൻപിടുത്തക്കാർ, പണ്ഡിതന്മാർ, സർക്കാർ ഉദ്യോഗസ്ഥർ തുടങ്ങി വ്യത്യസ്ത പശ്ചാത്തലങ്ങളുള്ള ഏകദേശം 40 വ്യക്തികളാണ് ഇത് രേഖപ്പെടുത്തിയത്.

ഇത്രയധികം കാലഘട്ടങ്ങളും വ്യത്യസ്ത സാഹചര്യങ്ങളും ഉണ്ടായിരുന്നിട്ടും, ഉല്പത്തി മുതൽ വെളിപ്പാട് വരെ ഒരൊറ്റ കേന്ദ്ര പ്രമേയമാണ് ബൈബിൾ മുന്നോട്ട് വെക്കുന്നത്: സൃഷ്ടി, മനുഷ്യന്റെ പാപം കാരണമുള്ള വീഴ്ച, വാഗ്ദത്തങ്ങളിലൂടെയും മിശിഹായിലൂടെയുമുള്ള വീണ്ടെടുപ്പ്, ഒടുവിൽ പുതിയ സൃഷ്ടിയുടെ പുനരുദ്ധാരണം. ഇത്രയധികം ആളുകൾ ഇത്രയും നീണ്ട കാലയളവിൽ എഴുതിയ ഒരു സാധാരണ പുസ്തകത്തിൽ പരസ്പരവിരുദ്ധമായ ആശയങ്ങൾ ധാരാളമായി ഉണ്ടാകേണ്ടതാണ്; എന്നാൽ ബൈബിളിൽ കാണുന്നത് വിസ്മയകരമായ ഐക്യമാണ്.

ലിഖിത പാരമ്പര്യത്തിൽ, പുതിയ നിയമത്തിന്റേതായി മാത്രം അയ്യായിരത്തെണ്ണൂറിലധികം (5,800) പുരാതന ഗ്രീക്ക് കൈയെഴുത്തുപ്രതികളും പതിനായിരക്കണക്കിന് ആദ്യകാല വിവർത്തനങ്ങളും ലഭ്യമാണ്. പുരാതന ഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ ഇത്രയധികം കൈയെഴുത്തുപ്രതികളുടെ പിൻബലമുള്ള മറ്റൊരു കൃതിയുമില്ല. ഇവയെ പരസ്പരം ഒത്തുനോക്കി പരിശോധിച്ച ചരിത്രകാരന്മാർക്ക് മൂലരചനയുടെ 95 ശതമാനത്തിലധികം കൃത്യതയോടെ വീണ്ടെടുക്കാൻ കഴിഞ്ഞിട്ടുണ്ട്. അക്ഷരത്തെറ്റുകളോ വാക്കുകളുടെ ക്രമവ്യത്യാസമോ പോലുള്ള ചെറിയ വ്യത്യാസങ്ങൾ ഒഴിച്ചാൽ, ക്രിസ്തീയ വിശ്വാസത്തിന്റെ കാതലായ ഒരു ഉപദേശത്തെയും ബാധിക്കുന്ന യാതൊരു മാറ്റവും ഇതിലില്ല.

4. പുരാവസ്തു തെളിവുകൾ

ആത്മീയ കാര്യങ്ങൾ തെളിയിക്കുക എന്നത് പുരാവസ്തു ഗവേഷണത്തിന്റെ പരിധിയിലുള്ള കാര്യമല്ല; എങ്കിലും ബൈബിൾ പറയുന്ന ചരിത്രപരമായ പശ്ചാത്തലങ്ങൾ സത്യമാണെന്ന് പുരാവസ്തു കണ്ടെത്തലുകൾ ആവർത്തിച്ച് സ്ഥിരീകരിച്ചിട്ടുണ്ട്:

• ഹിസ്കീയാവിന്റെ തുരങ്കം: അശ്ശൂർ സൈന്യത്തിന്റെ ഉപരോധത്തെ പ്രതിരോധിക്കാൻ യെരൂശലേമിലെ ജലസ്രോതസ്സ് സംരക്ഷിച്ചതിനെക്കുറിച്ച് ബൈബിൾ രേഖപ്പെടുത്തുന്നു (2 രാജാക്കന്മാർ 20:20). ഈ തുരങ്കവും അതിലെ പുരാതന ഹീബ്രു ലിഖിതവും യെരൂശലേമിൽ ഇന്നും കേടുകൂടാതെ കാണാൻ സാധിക്കും.
• പീലാത്തോസിന്റെ ശിലാഫലകം: പൊന്തിയൊസ് പീലാത്തോസ് എന്നൊരു ഭരണാധികാരി ചരിത്രത്തിൽ ഉണ്ടായിരുന്നില്ല എന്ന് വാദിച്ച വിമർശകരുടെ വായടപ്പിച്ചുകൊണ്ട്, 1961-ൽ കേസര്യയിൽ നിന്ന് അദ്ദേഹത്തിന്റെ പേരും ഔദ്യോഗിക പദവിയും രേഖപ്പെടുത്തിയ ഒന്നാം നൂറ്റാണ്ടിലെ ശിലാഫലകം പുരാവസ്തു ഗവേഷകർ കണ്ടെത്തി.
• ചാവുകടൽ ചുരുളുകൾ (Dead Sea Scrolls): 1947-ൽ കുംറാനിൽ കണ്ടെത്തിയ ഈ പുരാതന ചുരുളുകളിൽ എസ്തേർ ഒഴികെയുള്ള എല്ലാ പഴയനിയമ പുസ്തകങ്ങളുടെയും ഭാഗങ്ങൾ ഉണ്ടായിരുന്നു. ബി.സി. രണ്ടാം നൂറ്റാണ്ടിലെ ഈ പകർപ്പുകളെ ആയിരം വർഷങ്ങൾക്ക് ശേഷമുള്ള മസോററ്റിക് കൈയെഴുത്തുപ്രതികളുമായി ഒത്തുനോക്കിയപ്പോൾ, വാചകങ്ങൾ തമ്മിൽ അത്ഭുതകരമായ കൃത്യത പുലർത്തുന്നതായി വ്യക്തമായി. തിരുവെഴുത്തുകൾ എത്രത്തോളം വിശ്വസ്തതയോടെയാണ് കൈമാറ്റം ചെയ്യപ്പെട്ടത് എന്നതിന്റെ വ്യക്തമായ തെളിവാണിത്.

5. നിറവേറിയ പ്രവചനങ്ങൾ

ചരിത്രത്തിൽ കൃത്യമായി നിറവേറ്റപ്പെട്ട പ്രവചനങ്ങളാണ് ബൈബിളിനെ മറ്റ് പുസ്തകങ്ങളിൽ നിന്ന് വേറിട്ടുനിർത്തുന്നത്:

• മിശിഹായുടെ ജനനസ്ഥലം: യേശു ജനിക്കുന്നതിന് 700-ലധികം വർഷങ്ങൾക്ക് മുൻപ്, കാര്യമായ പ്രാധാന്യമില്ലാതിരുന്ന ‘ബേത്‌ലേഹെം എഫ്രാഥാ’ എന്ന ചെറിയ ഗ്രാമത്തിൽ നിന്നാണ് ഇസ്രായേലിന്റെ അധിപതി ജനിക്കുക എന്ന് മീഖാ പ്രവാചകൻ രേഖപ്പെടുത്തി (മീഖാ 5:2).
• ക്രൂശീകരണത്തിന്റെ വിവരണം: റോമാക്കാർ ക്രൂശീകരണം ഒരു വധശിക്ഷാ രീതിയായി നടപ്പിലാക്കുന്നതിന് നൂറ്റാണ്ടുകൾക്ക് മുൻപ് തന്നെ, സങ്കീർത്തനം 22-ൽ കൈകാലുകൾ കുത്തുന്നതിനെക്കുറിച്ചും, വസ്ത്രങ്ങൾക്കായി ചീട്ടിടുന്നതിനെക്കുറിച്ചും വ്യക്തമായി പറയുന്നു. യെശയ്യാവ് 53-ൽ മറ്റുള്ളവരുടെ അതിക്രമങ്ങൾക്കായി തകർക്കപ്പെടുന്ന കർത്താവിന്റെ ദാസനെക്കുറിച്ച് നൽകിയിരിക്കുന്ന വിവരണം യേശുവിന്റെ യാഗവുമായി കൃത്യമായി ഒത്തുപോകുന്നു.
• പുനരുത്ഥാനം: “നീ എന്റെ പ്രാണനെ പാതാളത്തിൽ വിടുകയില്ല; നിന്റെ വിശുദ്ധനെ ദ്രവത്വം കാണ്മാൻ സമ്മതിക്കയുമില്ല” (സങ്കീർത്തനം 16:10). ഈ പ്രവചനം യേശുക്രിസ്തുവിന്റെ ഉയിർപ്പിലൂടെ അക്ഷരംപ്രതി നിറവേറിയതായി അപ്പൊസ്തലന്മാർ സാക്ഷ്യപ്പെടുത്തുന്നു (പ്രവൃത്തികൾ 2:24–32).

ഭാവി കൃത്യമായി അറിയുകയും അത് മുൻകൂട്ടി വെളിപ്പെടുത്തുകയും ചെയ്യുന്ന ഒരു ദൈവത്തിന് മാത്രമേ ഇത്തരത്തിൽ ചരിത്രസംഭവങ്ങളെ മുൻകൂട്ടി പ്രഖ്യാപിക്കാൻ സാധിക്കൂ.

6. യേശുക്രിസ്തുവിന്റെ നിലപാട്

ഒരു വ്യക്തി ബൈബിളിനെ വിലയിരുത്തുമ്പോൾ, യേശുക്രിസ്തു അതിനെ എങ്ങനെ കണ്ടു എന്നത് നിർണ്ണായകമാണ്:

1. അന്തിമ അധികാരം: മരുഭൂമിയിലെ പരീക്ഷകളുടെ സമയത്ത്, സാത്താന്റെ ഓരോ പ്രലോഭനത്തെയും യേശു നേരിട്ടത് “എഴുതിയിരിക്കുന്നുവല്ലോ” എന്ന് തിരുവെഴുത്തുകളെ ഉദ്ധരിച്ചുകൊണ്ടാണ് (മത്തായി 4). മനുഷ്യചിന്തകൾക്കപ്പുറം തിരുവെഴുത്തിനെയാണ് അവിടുന്ന് അന്തിമ അധികാരമായി കണ്ടത്.
2. ചരിത്രപരമായ യാഥാർത്ഥ്യം: ആദാമും ഹവ്വയും (മത്തായി 19:4–5), നോഹയും പ്രളയവും (മത്തായി 24:37–39), യോനായുടെ സംഭവം (മത്തായി 12:40) എന്നിവയെ യേശു കേവല ഉപമകളായല്ല, മറിച്ച് യഥാർത്ഥ ചരിത്രസംഭവങ്ങളായാണ് പരാമർശിച്ചത്.
3. മാറ്റമില്ലാത്ത വചനം: “തിരുവെഴുത്തിന്നു നീക്കം വന്നുകൂടാ” എന്നാണ് യേശു വ്യക്തമാക്കിയത് (യോഹന്നാൻ 10:35).

യേശുക്രിസ്തുവിനെ ഒരു വലിയ ഗുരുവോ വഴികാട്ടിയോ ആയി അംഗീകരിക്കുകയും, അതേസമയം അവിടുന്ന് വിശ്വസിക്കുകയും സാക്ഷ്യം നൽകുകയും ചെയ്ത തിരുവെഴുത്തുകളെ തള്ളിക്കളയുകയും ചെയ്യുക എന്നത് പരസ്പരവിരുദ്ധമായ നിലപാടാണ്.

7. ആളുകൾ ബൈബിളിനെ സംശയിക്കുന്നത് എന്തുകൊണ്ട്?

ഇത്രയധികം ചരിത്രപരവും ലിഖിതപരവുമായ തെളിവുകൾ ഉണ്ടായിട്ടും പലരും ബൈബിളിനെ തള്ളിക്കളയുന്നത് എന്തുകൊണ്ടാണ്?

• അമാനുഷികതയോടുള്ള എതിർപ്പ്: ശാസ്ത്രത്തിന്റെ പേരിൽ പ്രകൃത്യാതീതമായ അത്ഭുതങ്ങളെ മുൻകൂട്ടി തള്ളിക്കളയുന്ന ചിന്താഗതിയാണിത്. അത്ഭുതങ്ങൾ അസാധ്യമാണെന്ന് നേരത്തെ തന്നെ ഉറപ്പിച്ചാൽ, ചെങ്കടൽ പിളർന്നതും യേശുവിന്റെ പുനരുത്ഥാനവുമെല്ലാം കെട്ടുകഥകളായി തോന്നും. എന്നാൽ, സർവ്വശക്തനായ ഒരു സ്രഷ്ടാവ് ഉണ്ടെങ്കിൽ, അവിടുത്തേക്ക് പ്രകൃതിനിയമങ്ങൾക്ക് അതീതമായി പ്രവർത്തിക്കുക എന്നത് ഒട്ടും അസാധ്യമല്ല.
• ധാർമ്മികമായ ഉത്തരവാദിത്തം: ബൈബിൾ കേവലം വിവരങ്ങൾ നൽകുന്ന ഒരു പുസ്തകമല്ല. നാം സ്രഷ്ടാവായ ദൈവത്തിന് കണക്ക് ബോധിപ്പിക്കേണ്ടവരാണെന്നും, പാപത്തിൽ നിന്ന് മാനസാന്തരപ്പെട്ട് ദൈവഹിതത്തിന് കീഴടങ്ങണമെന്നും അത് ആവശ്യപ്പെടുന്നു. പലപ്പോഴും ബൈബിളിനോടുള്ള എതിർപ്പ് ബുദ്ധിപരമായ സംശയങ്ങളേക്കാൾ, വ്യക്തിജീവിതത്തിന്മേലുള്ള ദൈവത്തിന്റെ പരമാധികാരത്തെ അംഗീകരിക്കാനുള്ള വിമുഖതയിൽ നിന്നാണ് ഉണ്ടാകുന്നത്.
• നേരിട്ട് വായിക്കാതെയുള്ള മുൻവിധികൾ: പലരും ബൈബിൾ പൂർണ്ണമായി ഒരിക്കൽപോലും വായിച്ചുനോക്കാതെ, ജനപ്രിയ സംസ്കാരത്തിൽ നിന്നോ മറ്റുള്ളവരുടെ അഭിപ്രായങ്ങളിൽ നിന്നോ ലഭിച്ച തെറ്റായ ധാരണകളുടെ അടിസ്ഥാനത്തിലാണ് അതിനെ തള്ളിക്കളയുന്നത്. തുറന്ന മനസ്സോടെ ഇതിന്റെ ഉള്ളടക്കവും തെളിവുകളും പരിശോധിക്കുന്നവർക്ക് ശക്തമായ ബോധ്യങ്ങൾ ലഭിക്കാറുണ്ട്.

ഏറ്റവും വലിയ തെളിവ്

കൈയെഴുത്തുപ്രതികളുടെ കൃത്യതയും പുരാവസ്തു തെളിവുകളും യുക്തിപരമായ ശക്തമായ അടിസ്ഥാനം നൽകുന്നു എന്നത് ശരിയാണ്. എന്നാൽ ബൈബിളിന്റെ ഏറ്റവും വലിയ തെളിവ് മറ്റൊന്നാണ്: അത് ജീവനുള്ള ദൈവവുമായുള്ള വ്യക്തിപരമായ കൂടിക്കാഴ്ചയ്ക്ക് വഴിയൊരുക്കുന്നു.

“ദൈവത്തിന്റെ വചനം ജീവനും വീര്യവുമുള്ളതായി ഇരുവായ്ത്തലയുള്ള ഏതു വാളിനെക്കാളും മൂർച്ചയേറിയതും… ഹൃദയത്തിലെ വിചാരങ്ങളെയും ഭാവങ്ങളെയും വിവേചിക്കുന്നതുമാകുന്നു” (എബ്രായർ 4:12). നൂറ്റാണ്ടുകളായി, വിവിധ സംസ്കാരങ്ങളിലുള്ള ലക്ഷക്കണക്കിന് ആളുകൾ സാക്ഷ്യപ്പെടുത്തുന്നത്, ഈ തിരുവെഴുത്തുകൾ വായിച്ചപ്പോൾ തങ്ങളെ പൂർണ്ണമായി അറിയുന്ന സ്രഷ്ടാവിനെ അവർ അഭിമുഖീകരിച്ചു എന്നാണ്. അത് മനസ്സിനെ ബോധവൽക്കരിക്കുക മാത്രമല്ല, മനസ്സാക്ഷിയെ ഉണർത്തുകയും ഹൃദയത്തെ പരിവർത്തനം ചെയ്യുകയും ചെയ്യുന്നു.

ബൈബിളിന്റെ ആത്യന്തിക ലക്ഷ്യം ഒരു വാദപ്രതിവാദത്തിൽ ജയിക്കുകയല്ല, മറിച്ച് യേശുക്രിസ്തുവിലൂടെ മനുഷ്യരെ ദൈവവുമായി അനുരഞ്ജനപ്പെടുത്തുക എന്നതാണ്. യേശു പറഞ്ഞു: “നിങ്ങൾ തിരുവെഴുത്തുകളെ പരിശോധിക്കുന്നു; അവയാകുന്നു എന്നെക്കുറിച്ചു സാക്ഷ്യം പറയുന്നതു” (യോഹന്നാൻ 5:39).

അതുകൊണ്ട്, നിങ്ങൾക്ക് ബൈബിളിനെ വിശ്വസിക്കാമോ? തീർച്ചയായും വിശ്വസിക്കാം. അത് ചരിത്രപരമായി വിശ്വസനീയവും, അതിശയോക്തിയില്ലാതെ സംരക്ഷിക്കപ്പെട്ടതും, നിറവേറിയ പ്രവചനങ്ങളാൽ ഉറപ്പിക്കപ്പെട്ടതുമാണ്. എന്നാൽ അതിലും പ്രധാനമായി, അതിന്റെ താളുകളിലൂടെ ദൈവം ഇന്നും മനുഷ്യരോട് സംസാരിക്കുന്നു. സുവിശേഷങ്ങളിൽ ഒന്നിൽ നിന്ന് (മത്തായി, മർക്കൊസ്, ലൂക്കൊസ്, അല്ലെങ്കിൽ യോഹന്നാൻ) വായന ആരംഭിച്ച്, തുറന്ന മനസ്സോടെ അന്വേഷിക്കുക—സത്യം നിങ്ങളെ നേരിട്ട് ബോധ്യപ്പെടുത്തും.