ദൈവത്തോടൊപ്പം നടക്കുക എന്നാൽ എന്താണ്?

“ദൈവത്തോടൊപ്പം നടക്കുക”, “കർത്താവിനോട് ചേർന്നു നടക്കുക”, “ക്രിസ്തുവിലുള്ള നടത്തം അഭിവൃദ്ധിപ്പെടുത്തുക” തുടങ്ങിയ ശൈലികൾ ക്രിസ്തീയ സംഭാഷണങ്ങളിലും പ്രസംഗങ്ങളിലും ബൈബിൾ പഠനങ്ങളിലും നാം സ്ഥിരമായി കേൾക്കാറുള്ളതാണ്. എന്നാൽ ഇതിന്റെ യഥാർത്ഥ അർത്ഥമെന്താണെന്ന് പല വിശ്വാസികളും ചിന്തിക്കാറുണ്ട്. എല്ലാ ഞായറാഴ്ചയും പള്ളിയിൽ പോകുന്നതോ, ദിവസേന ബൈബിൾ വായിക്കുന്നതോ, പ്രാർത്ഥിക്കുന്നതോ, ഒരു നല്ല വ്യക്തിയായി ജീവിക്കുന്നതോ മാത്രമാണോ ദൈവത്തോടൊപ്പമുള്ള ഈ നടത്തം?

ഈ ആത്മീയ ശീലങ്ങളും സന്മാർഗ്ഗിക ജീവിതവും അത്യന്താപേക്ഷിതമാണെങ്കിലും, ദൈവത്തോടൊപ്പം നടക്കുക എന്നതിന് ബൈബിൾ നൽകുന്ന അർത്ഥം ഇതിലും വളരെ ആഴമേറിയതാണ്: വിശ്വാസം, കൂട്ടായ്മ, അനുസരണം, സമ്പൂർണ്ണ ആശ്രയത്വം എന്നിവയാൽ അടയാളപ്പെടുത്തപ്പെട്ട, ജീവനുള്ളതും വ്യക്തിപരവുമായ ഒരു ഉടമ്പടി ബന്ധമാണിത്. “നടത്തം” എന്നത് ലക്ഷ്യബോധമുള്ള മുന്നേറ്റത്തെയും തുടർച്ചയായ കൂട്ടുകെട്ടിനെയും കുറിക്കുന്നു. ക്രിസ്തീയ ജീവിതം എന്നത് മുൻകാലത്ത് എടുത്ത ഒരു തീരുമാനം മാത്രമല്ല; മറിച്ച്, വർത്തമാനകാലത്ത് ജീവനുള്ള ദൈവത്തോടൊപ്പം അനുദിനം തുടരുന്ന ഒരു ആത്മീയ യാത്രയാണ്.

1. ആചാരമല്ല, വ്യക്തിപരമായ ബന്ധം

മതപരമായ ബാഹ്യകർമ്മങ്ങൾ ദൈവവുമായുള്ള യഥാർത്ഥ കൂട്ടായ്മയ്ക്ക് പകരമാകാൻ എളുപ്പമാണ്. ഒരു വ്യക്തിക്ക് പതിവായി ഗാനങ്ങൾ ആലപിക്കാനും ദശാംശം നൽകാനും നീണ്ട പ്രാർത്ഥനകൾ നടത്താനും സാധിച്ചേക്കാം; എന്നാൽ ഹൃദയം ദൈവത്തിൽനിന്ന് കാതങ്ങൾ അകലെയായിരിക്കാം. പരീശന്മാരുടെ ഈ മനോഭാവത്തെ മത്തായി 15:8-ൽ യേശു ഇങ്ങനെ ചൂണ്ടിക്കാണിച്ചു: “ഈ ജനം അധരങ്ങൾകൊണ്ട് എന്നെ ബഹുമാനിക്കുന്നു; എങ്കിലും അവരുടെ ഹൃദയം എന്നെ വിട്ടു ദൂരമായിരിക്കുന്നു.”

ദൈവത്തോടൊപ്പം നടക്കുക എന്നത് ആചാരങ്ങളുടെ ഒരു പട്ടിക പൂർത്തിയാക്കലല്ല, മറിച്ച് വീണ്ടെടുക്കപ്പെട്ട ഒരു ആത്മബന്ധമാണ്.

• രക്ഷ കൂട്ടായ്മയിലേക്ക് നയിക്കുന്നു: യോഹന്നാൻ 17:3-ൽ യേശു നിത്യജീവനെ ഒരു ആത്മബന്ധമായി നിർവ്വചിക്കുന്നു: “ഏകസത്യദൈവമായ നിന്നെയെയും നീ അയച്ചിരിക്കുന്ന യേശുക്രിസ്തുവിനെയും അറിയുന്നതു തന്നേ നിത്യജീവൻ ആകുന്നു.” രക്ഷയുടെ പരമമായ ലക്ഷ്യം കേവലം ന്യായവിധിയിൽ നിന്നുള്ള മോചനമോ സ്വർഗ്ഗപ്രാപ്തിയോ മാത്രമല്ല; സാക്ഷാൽ ദൈവത്തെ അറിയുക എന്നതാണ്. ദത്തെടുക്കപ്പെട്ട ഒരു അനാഥബാലന് ഒരു വീട് മാത്രമല്ല, വാത്സല്യമുള്ള ഒരു പിതാവിനെക്കൂടിയാണ് ലഭിക്കുന്നത്. അതുപോലെ, രക്ഷയിലൂടെ വിശ്വാസിക്ക് സ്വർഗ്ഗീയ പിതാവുമായി നിരന്തരമായ സമ്പർക്കത്തിനുള്ള പദവി ലഭിക്കുന്നു.
• അനുദിന സമ്പർക്കം ആത്മബന്ധത്തെ പോഷിപ്പിക്കുന്നു: സംസാരമില്ലാത്ത ദാമ്പത്യം വെറുമൊരു ഔപചാരികതയായി മാറുന്നു. സമാനമായി, ദൈവത്തോടൊപ്പം നടക്കുന്നതിനും അനുദിന സംഭാഷണം അനിവാര്യമാണ്—തിരുവചനത്തിലൂടെ അവിടുത്തെ ശബ്ദം കേൾക്കുകയും, പ്രാർത്ഥനയിലൂടെയും സ്തുതിപ്പിലൂടെയും ആത്മാർത്ഥമായ യാചനകളിലൂടെയും ദൈവത്തോട് സംസാരിക്കുകയും ചെയ്യുക.

2. രക്ഷ: ആത്മീയ നടത്തത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനം

ദൈവവുമായി നിരപ്പാകാതെ ആർക്കും ദൈവത്തോടൊപ്പം നടക്കാൻ കഴിയില്ല. ആമോസ് 3:3 ചോദിക്കുന്നു: “രണ്ടുപേർ തമ്മിൽ സമ്മതിച്ചിട്ടല്ലാതെ ഒന്നിച്ചു നടക്കുമോ?”

• പാപം സൃഷ്ടിച്ച വിടവ്: ദൈവത്തിന്റെ സമ്പൂർണ്ണ വിശുദ്ധിക്ക് പാപത്തോട് ഒത്തുതീർപ്പുണ്ടാക്കാൻ കഴിയില്ല. യെശയ്യാവു 59:2 വ്യക്തമാക്കുന്നു: “നിങ്ങളുടെ അകൃത്യങ്ങൾ അത്രേ നിങ്ങളെയും നിങ്ങളുടെ ദൈവത്തെയും തമ്മിൽ ഭിന്നിപ്പിച്ചിരിക്കുന്നതു; നിങ്ങളുടെ പാപങ്ങൾ അത്രേ അവൻ കേൾക്കാതവണ്ണം അവന്റെ മുഖത്തെ നിങ്ങൾക്കു മറെക്കുമാറാക്കിയതു.” മനുഷ്യന്റെ സദാചാരബോധത്തിനോ മതപരമായ പ്രയത്നങ്ങൾക്കോ ഈ വലിയ വിടവ് നികത്താൻ കഴിയില്ല.
• ക്രൂശിലെ അനുരഞ്ജനം: ക്രിസ്തുവിന്റെ പാപരഹിതമായ ജീവിതവും ക്രൂശിലെ യാഗമരണവും പുനരുത്ഥാനവും വഴി ദൈവത്തിന്റെ നീതി പൂർണ്ണമായി തൃപ്തിപ്പെട്ടു. റോമർ 5:1 പ്രഖ്യാപിക്കുന്നത് പോലെ: “ആകയാൽ നാം വിശ്വാസത്താൽ നീതീകരിക്കപ്പെട്ടിട്ടു നമ്മുടെ കർത്താവായ യേശുക്രിസ്തുമൂലം നമുക്കു ദൈവത്തോടു സമാധാനം ഉണ്ടു.”
• പരിശുദ്ധാത്മാവിലൂടെയുള്ള വീണ്ടും ജനനം: ദൈവത്തോടൊപ്പം നടക്കാൻ പുതിയൊരു ജീവൻ ആവശ്യമാണ്. യോഹന്നാൻ 3:3-ൽ യേശു അരുളിച്ചെയ്തു: “ഒരുത്തൻ വീണ്ടും ജനിച്ചില്ല എങ്കിൽ ദൈവരാജ്യം കാണ്മാൻ കഴിയില്ല.” ഈ വീണ്ടും ജനനത്തിലൂടെ മനുഷ്യന്റെ തണുത്തുവിറങ്ങലിച്ച ഹൃദയം മാറ്റപ്പെടുകയും, ദൈവത്തെ സ്നേഹിക്കാനും അനുസരിക്കാനുമുള്ള പുതിയ ആഗ്രഹം ഉളവാകുകയും ചെയ്യുന്നു.

3. വിശ്വസ്തമായ ആത്മീയ നടത്തത്തിന്റെ നാല് അടയാളങ്ങൾ

ദൈവത്തോടൊപ്പം നടക്കുക എന്നത് ദൈനംദിന ജീവിതത്തിൽ പ്രകടമാകുന്നത് ഇങ്ങനെയാണ്:

• പൂർണ്ണഹൃദയത്തോടെയുള്ള ആശ്രയം: വിശ്വാസമാണ് ക്രിസ്തീയ ജീവിതത്തിന്റെ ചാലകശക്തി. സ്വന്ത ബുദ്ധിയിൽ ആശ്രയിക്കാതെ പൂർണ്ണഹൃദയത്തോടെ യഹോവയിൽ ആശ്രയിക്കാൻ സദൃശവാക്യങ്ങൾ 3:5–6 കൽപ്പിക്കുന്നു. നാളെയെക്കുറിച്ചുള്ള വിശദാംശങ്ങൾ അജ്ഞാതമായിരിക്കുമ്പോഴും, തുടക്കവും ഒടുക്കവും അറിയുന്ന ദൈവത്തിന്റെ കരം മുറുകെപ്പിടിച്ച് മുന്നോട്ട് പോകാൻ വിശ്വാസം നമ്മെ പ്രാപ്തരാക്കുന്നു.
• സജീവമായ അനുസരണം: യഥാർത്ഥ വിശ്വാസം വെളിപ്പെടുന്നത് അനുസരണത്തിലൂടെയാണ്. യോഹന്നാൻ 14:15-ൽ യേശു പറഞ്ഞു: “നിങ്ങൾ എന്നെ സ്നേഹിക്കുന്നു എങ്കിൽ എന്റെ കല്പനകളെ കാത്തുകൊള്ളും.” അനുസരണം എന്നത് ദൈവപ്രീതി നേടാനുള്ള ശ്രമമല്ല; മറിച്ച് ദൈവത്തോടുള്ള സ്നേഹത്തിന്റെ സ്വാഭാവിക ഫലമാണ്.
• ദൈവേഷ്ടത്തിന് കീഴ്പ്പെടൽ: സ്വന്തം താല്പര്യങ്ങൾ മാറ്റിവെച്ച് ദൈവത്തിന്റെ പദ്ധതികളുമായി ജീവിതത്തെ പൊരുത്തപ്പെടുത്തുക. ദാവീദിനെപ്പോലെ നാം പ്രാർത്ഥിക്കണം: “നിന്റെ ഇഷ്ടം ചെയ്‌വാൻ എന്നെ പഠിപ്പിക്കേണമേ, നീ എന്റെ ദൈവമാകുന്നുവല്ലോ; നിന്റെ നല്ല ആത്മാവു ചൊവ്വുള്ള നിലത്തു എന്നെ നടത്തുമാറാകട്ടെ” (സങ്കീർത്തനം 143:10).
• ദൈവസാന്നിധ്യത്തിലെ ആനന്ദം: ദൈവം ഉത്തരവുകൾ നൽകുന്ന ഒരു യജമാനൻ മാത്രമല്ല; ആത്മാവിന്റെ പരമമായ സംതൃപ്തിയാണവിടുന്ന്. സങ്കീർത്തനം 16:11 ഘോഷിക്കുന്നു: “നിന്റെ സന്നിധിയിൽ സന്തോഷപരിപൂർണ്ണതയും നിന്റെ വലത്തുഭാഗത്തു എന്നേക്കും പ്രമോദങ്ങളും ഉണ്ടു.”

4. ദൈവത്തോടൊപ്പം നടന്ന വിശുദ്ധന്മാർ

ദൈവത്തോടൊപ്പം നടക്കുക എന്നത് ഒരു സാങ്കല്പിക ചിന്തയല്ല. കഠിനമായ പ്രതിസന്ധികളിലും വീഴ്ചകളിലും ദൈവത്തോടൊപ്പം വിശ്വസ്തതയോടെ നടന്ന വ്യക്തികളെ തിരുവചനം പരിചയപ്പെടുത്തുന്നു.

ബൈബിൾ കഥാപാത്രം	ജീവിച്ച സാഹചര്യം	പ്രധാന സവിശേഷത	നമുക്കുള്ള പാഠം
ഹനോക്ക് (ഉല്പത്തി 5:21–24; എബ്രായർ 11:5)	തിന്മ അതിവേഗം വർദ്ധിച്ചുകൊണ്ടിരുന്ന ഒരു തലമുറ.	സ്ഥിരത: ചുറ്റുമുള്ള ലോകത്തിന്റെ ദുഷിപ്പുകൾക്ക് വഴങ്ങാതെ നൂറ്റാണ്ടുകളോളം ദൈവവുമായി നിരന്തര കൂട്ടായ്മയിൽ കഴിഞ്ഞു.	ദൈവത്തോടൊപ്പം നടക്കാൻ ചുറ്റുമുള്ള സംസ്കാരത്തോട് പൊരുത്തപ്പെടാതിരിക്കാനുള്ള ധൈര്യം വേണം.
നോഹ (ഉല്പത്തി 6:8–9, 22)	അക്രമവും അനീതിയും നിറഞ്ഞതും ന്യായവിധി ആസന്നമായതുമായ ഒരു കാലഘട്ടം.	ധീരമായ അനുസരണം: ജനങ്ങളുടെ പരിഹാസങ്ങൾ അവഗണിച്ച് ദൈവകല്പനപ്രകാരം പെട്ടകം പണിതു.	മറ്റുള്ളവർ ആരും അനുസരിച്ചില്ലെങ്കിലും ദൈവത്തോടുള്ള വിശ്വസ്തതയിൽ ഉറച്ചുനിൽക്കണം.
അബ്രാഹാം (ഉല്പത്തി 17:1; റോമർ 4:20)	തനിക്കറിയാത്ത ഒരു ദേശത്തേക്ക് യാത്രയാകാൻ വിളിക്കപ്പെട്ടു.	ക്ഷമാപൂർവ്വമായ വിശ്വാസം: മാനുഷികമായി അസാധ്യമെന്നു തോന്നിയപ്പോഴും ദൈവവാഗ്ദത്തങ്ങളെ പൂർണ്ണമായി ആശ്രയിച്ചു.	ഭാവിയുടെ ഓരോ ചുവടും വ്യക്തമല്ലെങ്കിലും ദൈവസ്വഭാവത്തിൽ വിശ്വസിച്ച് മുന്നോട്ട് നീങ്ങുക.
ദാവീദ് (പ്രവൃത്തികൾ 13:22; സങ്കീർത്തനം 51)	ആത്മീയ ഉയർച്ചകളും ഒപ്പം കഠിനമായ പാപവീഴ്ചകളും അനുഭവിച്ച ഒരു രാജാവ്.	ആത്മാർത്ഥമായ അനുതാപം: പാപം ബോധ്യപ്പെട്ടപ്പോൾ ഹൃദയം നുറുങ്ങി അനുതപിക്കുകയും വീണ്ടെടുക്കലിനായി യാചിക്കുകയും ചെയ്തു.	ദൈവത്തോടൊപ്പം നടക്കുക എന്നാൽ പാപമില്ലാത്ത പൂർണ്ണതയല്ല; മറിച്ച് വീഴ്ചകളിൽ നിന്ന് ദൈവത്തിലേക്ക് വേഗം മടങ്ങിവരുന്ന അനുതാപമാണ്.

5. അനുദിന നടത്തം എങ്ങനെ സാധ്യമാക്കാം?

ആത്മീയ വളർച്ച എന്നത് പെട്ടെന്നുണ്ടാകുന്ന ചില നിഗൂഢ അനുഭവങ്ങളല്ല. ദൈവകൃപയുടെ മാർഗ്ഗങ്ങൾ നിരന്തരം ഉപയോഗിക്കുന്നതിലൂടെയാണ് അത് രൂപപ്പെടുന്നത്.

• തിരുവചനത്തിലൂടെ കേൾക്കുക: ആഹാരമില്ലാതെ ശരീരം തളരുന്നതുപോലെ, തിരുവചനമില്ലാതെ ആത്മാവ് ക്ഷീണിക്കുന്നു. സങ്കീർത്തനം 119:105 പറയുന്നു: “നിന്റെ വചനം എന്റെ കാലിന്നു ദീപവും എന്റെ പാതെക്കു പ്രകാശവും ആകുന്നു.” തിരുവചനം ദിവസേന വായിക്കുകയും ധ്യാനിക്കുകയും അത് ജീവിതത്തിൽ പ്രാവർത്തികമാക്കുകയും ചെയ്യുക.
• പ്രാർത്ഥനയിലൂടെ സംസാരിക്കുക: സ്തുതിപ്പ്, പാപമേറ്റുപറച്ചിൽ, നന്ദി, യാചന എന്നിവ അടങ്ങിയ ഒരു പ്രാർത്ഥനാജീവിതം നയിക്കുക. നമ്മുടെ ചിന്തകളും ഭാരങ്ങളും ആശങ്കകളും അനുദിനം ദൈവതിരുമുമ്പിൽ പകർന്നുവെക്കുക.
• ആത്മാവിൽ നടക്കുക: സ്വന്തം കഴിവുകൊണ്ടോ ഇച്ഛാശക്തികൊണ്ടോ വിശുദ്ധി പ്രാപിക്കാൻ കഴിയില്ല. ഗലാത്യർ 5:16 നമ്മെ പ്രബോധിപ്പിക്കുന്നു: “ആത്മാവിൽ നടപ്പിൻ; എന്നാൽ നിങ്ങൾ ജഡത്തിന്റെ മോഹം നിവർത്തിക്കയില്ല.” പാപത്തെ ജയിക്കാനും വചനം ഗ്രഹിക്കാനും ആത്മീയ ഫലങ്ങൾ പുറപ്പെടുവിക്കാനും പരിശുദ്ധാത്മാവിൽ പൂർണ്ണമായി ആശ്രയിക്കുക.

6. ആത്മീയ നടത്തത്തെ തടസ്സപ്പെടുത്തുന്ന ഘടകങ്ങൾ

ആത്മീയമായി വരൾച്ചയോ ദൈവത്തിൽനിന്ന് അകൽച്ചയോ തോന്നുമ്പോൾ, ദൈവം നമ്മെ വിട്ടുപോയതല്ല; മറിച്ച് ചില തടസ്സങ്ങൾ നമ്മുടെ കൂട്ടായ്മയെ തടസ്സപ്പെടുത്തുന്നതാണ്:

• ഏറ്റുപറയാത്ത പാപം: സങ്കീർത്തനം 66:18 മുന്നറിയിപ്പ് നൽകുന്നു: “ഞാൻ എന്റെ ഹൃദയത്തിൽ ദോഷം കരുതിയിരുന്നുവെങ്കിൽ കർത്താവു കേൾക്കയില്ലായിരുന്നു.” പാപം ദൈവവുമായുള്ള കൂട്ടായ്മയെ തകർക്കുന്നു. ഉടനടിയുള്ള അനുതാപം ആത്മീയബന്ധം തെളിമയുള്ളതാക്കി നിലനിർത്തുന്നു.
• വചനനിഷേധവും പ്രാർത്ഥനയില്ലായ്മയും: പ്രാർത്ഥന ഉപേക്ഷിക്കുന്നത് പ്രായോഗികമായി ദൈവത്തെ തള്ളിക്കളയുന്നതിന് തുല്യമാണ്. ദൈവത്തിന്റെ സഹായമില്ലാതെ സ്വന്തമായി ജീവിക്കാൻ സാധിക്കുമെന്ന അഹന്തയാണ് പ്രാർത്ഥനക്കുറവിലൂടെ വെളിപ്പെടുന്നത്.
• ലൗകികത: ഭൗതികസമ്പത്ത്, പദവികൾ, ലൗകിക സുഖങ്ങൾ എന്നിവയോടുള്ള അമിത താല്പര്യം ദൈവത്തോടുള്ള സ്നേഹത്തെ കെടുത്തിക്കളയുന്നു. 1 യോഹന്നാൻ 2:15 വ്യക്തമാക്കുന്നത് പോലെ, ലോകത്തെ സ്നേഹിക്കുന്നവനിൽ പിതാവിന്റെ സ്നേഹം ഇല്ല.
• സ്വയത്തിൽ ആശ്രയിക്കൽ: സ്വന്തം ബുദ്ധിയിലോ കഴിവുകളിലോ ആശ്രയിച്ച് ജീവിക്കുന്നത് ആത്മീയ പരാജയത്തിന് കാരണമാകുന്നു. യേശു അരുളിച്ചെയ്തു: “എന്നെ പിരിഞ്ഞു നിങ്ങൾക്കു ഒന്നും ചെയ്‍വാൻ കഴികയില്ല” (യോഹന്നാൻ 15:5).

7. ദൈവത്തോടൊപ്പം നടക്കുന്നതിന്റെ അനുഗ്രഹങ്ങൾ

ദൈവത്തോടൊപ്പം നടക്കുന്നവർക്ക് പരിശോധനകളോ കഷ്ടതകളോ ഉണ്ടാകില്ല എന്നല്ല ഇതിനർത്ഥം; മറിച്ച്, ഏത് പ്രതിസന്ധിയിലും അവരെ താങ്ങുന്ന ദൈവകൃപ അവർ അനുഭവിക്കുന്നു:

• അളവറ്റ സമാധാനം: യെശയ്യാവു 26:3 വാഗ്ദത്തം ചെയ്യുന്നു: “സ്ഥിരമാനസൻ നിന്നിൽ ആശ്രയം വെച്ചിരിക്കയാൽ നീ അവനെ പൂർണ്ണസമാധാനത്തിൽ കാക്കുന്നു.” സാമ്പത്തിക ഞെരുക്കങ്ങളിലും അസുഖങ്ങളിലും അനിശ്ചിതത്വങ്ങളിലും ഈ സമാധാനം ഇളകാതെ നിൽക്കുന്നു.
• ആത്മീയ സ്ഥിരത: സങ്കീർത്തനം ഒന്നിൽ പറയുന്നതുപോലെ, നീർച്ചാലുകളുടെ തീരത്ത് നട്ടിരിക്കുന്ന വൃക്ഷത്തെപ്പോലെ ആഴത്തിൽ വേരൂന്നിയവരായി മാറാനും പ്രതിസന്ധികളിൽ തളരാതിരിക്കാനും വിശ്വാസിക്ക് കഴിയുന്നു.
• ക്രിസ്തുവിന്റെ സാദൃശ്യം: കർത്താവിന്റെ തേജസ്സിനെ നോക്കിക്കാണുന്ന നാം അതേ പ്രതിമയായി തേജസ്സിൽനിന്നു തേജസ്സിലേക്കു രൂപാന്തരപ്പെടുന്നു (2 കൊരിന്ത്യർ 3:18). ക്രിസ്തുവിനോടൊപ്പമുള്ള സഹവാസം നമ്മിൽ അവിടുത്തെ താഴ്മയും കരുണയും വിശുദ്ധിയും പ്രതിഫലിപ്പിക്കുന്നു.
• ദൈവം തന്നെ പരമമായ പ്രതിഫലം: അവിടുത്തെ അനുഗ്രഹങ്ങൾ അനവധിയാണെങ്കിലും, ദൈവത്തോടൊപ്പം നടക്കുന്നതിന്റെ ഏറ്റവും വലിയ അനുഗ്രഹം സാക്ഷാൽ ദൈവം തന്നെയാണ്. സങ്കീർത്തനക്കാരനെപ്പോലെ നമുക്കും പറയാം: “സ്വർഗ്ഗത്തിൽ എനിക്കു ആരുള്ളു? ഭൂമിയിലും നിന്നെയല്ലാതെ ഞാൻ ഒന്നും ആഗ്രഹിക്കുന്നില്ല” (സങ്കീർത്തനം 73:25).

ആയുഷ്കാല തീർത്ഥയാത്ര

ആത്മീയ വളർച്ച ക്രമാനുഗതമായി സംഭവിക്കുന്ന ഒന്നാണ്. നടക്കാൻ പഠിക്കുന്ന ഒരു കുഞ്ഞ് പലപ്പോഴും കാൽതെറ്റി വീഴാം; എന്നാൽ സ്നേഹമുള്ള ഒരു പിതാവ് ആ വീഴ്ചയുടെ പേരിൽ കുഞ്ഞിനെ ഉപേക്ഷിക്കുന്നില്ല, മറിച്ച് അവനെ എഴുന്നേൽപ്പിച്ച് വീണ്ടും നടത്തുന്നു.

നമ്മുടെ സ്വർഗ്ഗീയ പിതാവും നമ്മോട് ക്ഷമയുള്ളവനാണ്. ഒറ്റയടിക്ക് പൂർണ്ണതയിലെത്തണമെന്നല്ല, വിശ്വസ്തതയോടെ ഓരോ ചുവടായി മുന്നോട്ട് പോകാനാണ് അവിടുന്ന് ആവശ്യപ്പെടുന്നത്. ഫിലിപ്പിയർ 1:6 നമ്മെ ധൈര്യപ്പെടുത്തുന്നു: “നിങ്ങളിൽ നല്ല പ്രവൃത്തിയെ ആരംഭിച്ചവൻ യേശുക്രിസ്തുവിന്റെ നാളോളം അതിനെ തികക്കും.” ആത്മവിശ്വാസത്തോടെ അനുതപിച്ചും, തിരുവചനത്തിന്റെ വെളിച്ചം സ്വീകരിച്ചും, അവിടുത്തെ കൃപയിൽ ആശ്രയിച്ചും നമുക്ക് മുൻപോട്ട് നടക്കാം—നമ്മുടെ വിശ്വാസം കാഴ്ചയായി മാറുന്ന ആ മഹത്തായ നാൾവരെയും.