ആത്മീയമായി എങ്ങനെ വളരാം? ക്രിസ്തീയ പക്വതയിലേക്കുള്ള ഒരു ബൈബിൾ മാർഗ്ഗരേഖ

പല ക്രിസ്ത്യാനികളും മനസ്സിൽ കൊണ്ടുനടക്കുന്ന ഒരു വലിയ ചോദ്യമുണ്ട്: ഞാൻ വർഷങ്ങളായി വിശ്വസിക്കുന്ന ആളാണ്, എന്നിട്ടും എന്തുകൊണ്ടാണ് എനിക്ക് ആത്മീയ വളർച്ച അനുഭവപ്പെടാത്തത്?

പ്രായം കൂടുന്നതിനനുസരിച്ച് ആത്മീയ പക്വതയും തനിയെ ഉണ്ടാകുമെന്ന് പലരും കരുതുന്നു. എന്നാൽ സഭായോഗങ്ങളിൽ കൃത്യമായി പങ്കെടുത്തതുകൊണ്ടോ, വേദപുസ്തക വിവരങ്ങൾ മനഃപാഠമാക്കിയതുകൊണ്ടോ, ബാഹ്യമായ മതപരമായ ആചാരങ്ങൾ നിർവ്വഹിച്ചതുകൊണ്ടോ ഒരാളുടെ ഹൃദയം രൂപാന്തരപ്പെടണമെന്നില്ല. രക്ഷ എന്നത് ഒരു നിമിഷത്തിൽ സംഭവിക്കുന്ന ദൈവപ്രവൃത്തിയാകുമ്പോൾ, ആത്മീയ വളർച്ച എന്നത് ആജീവനാന്തം നീണ്ടുനിൽക്കുന്ന ഒരു പ്രക്രിയയാണ്.

ഒരു വ്യക്തി പാപങ്ങളെക്കുറിച്ചു പശ്ചാത്തപിച്ച് യേശുക്രിസ്തുവിൽ വിശ്വസിക്കുന്ന ക്ഷണത്തിൽ, അവൻ വീണ്ടും ജനനം പ്രാപിക്കുകയും ദൈവത്തിന്റെ പൈതലായിത്തീരുകയും ചെയ്യുന്നു. അവൻ നീതീകരിക്കപ്പെടുന്നു, പാപങ്ങൾ ക്ഷമിക്കപ്പെടുന്നു, നിത്യജീവൻ സ്വന്തമാക്കുന്നു. എന്നാൽ വീണ്ടും ജനനം എന്നത് തുടക്കം മാത്രമാണ്, അവസാനമല്ല. രക്ഷയ്ക്കുശേഷം, ആ വ്യക്തിയെ തന്റെ പുത്രനായ യേശുക്രിസ്തുവിന്റെ സ്വരൂപത്തോട് അനുരൂപനാക്കുന്ന വിശുദ്ധീകരണത്തിന്റെ പ്രക്രിയ ദൈവം ആരംഭിക്കുന്നു. പത്രൊസ് അപ്പൊസ്തലൻ ഇപ്രകാരം കൽപ്പിക്കുന്നു: “നമ്മുടെ കർത്താവും രക്ഷിതാവുമായ യേശുക്രിസ്തുവിന്റെ കൃപയിലും അറിവിലും വളരുവിൻ” (2 പത്രൊസ് 3:18). ആത്മീയ പക്വത എന്നത് ഉപദേശിമാർക്കോ ശുശ്രൂഷകർക്കോ മാത്രമായി മാറ്റിവെച്ചിരിക്കുന്ന ഒന്നല്ല, മറിച്ച് ഓരോ ദൈവപൈതലിനെയും കുറിച്ചുള്ള ദൈവത്തിന്റെ മാറ്റമില്ലാത്ത ഹിതമാണ്.

1. എന്താണ് ആത്മീയ വളർച്ച?

ആത്മീയ വളർച്ച എന്നത് പരിശുദ്ധാത്മാവിന്റെ പ്രവർത്തനത്താൽ ഒരു വിശ്വാസിയുടെ ഉള്ളിലെ സ്വഭാവവും പുറമെയുള്ള ജീവിതവും യേശുക്രിസ്തുവിന്റെ സ്വരൂപത്തോട് അനുരൂപമായി രൂപാന്തരപ്പെടുന്ന ആജീവനാന്ത പ്രക്രിയയാണ്.

റോമർ 8:29-ൽ പൗലൊസ് അപ്പൊസ്തലൻ ദൈവത്തിന്റെ ലക്ഷ്യം വ്യക്തമാക്കുന്നു: “തന്റെ പുത്രൻ അനേകം സഹോദരന്മാരിൽ ആദ്യജാതൻ ആകേണ്ടതിന്നു അവൻ മുന്നറിഞ്ഞവരെ അവന്റെ സ്വരൂപത്തോടു അനുരൂപരാകുവാൻ മുൻനിയമിച്ചുമിരിക്കുന്നു.” ക്രിസ്തുവിനെക്കുറിച്ച് കേവലം ചില അറിവുകൾ നേടുക എന്നതല്ല, ക്രിസ്തുവിനെപ്പോലെയായിത്തീരുക എന്നതാണ് ദൈവത്തിന്റെ ആത്യന്തിക ലക്ഷ്യം.

ആത്മീയ വളർച്ച എന്നാൽ എന്താണ്?

• ദൈവവുമായുള്ള ആഴമായ ബന്ധം: ഉപദേശപരമായ വിവരങ്ങൾ ശേഖരിക്കുന്നതിനപ്പുറം, തിരുവെഴുത്തിലൂടെയും പ്രാർത്ഥനയിലൂടെയും ദൈവവുമായി ജീവനുള്ള വ്യക്തിബന്ധം സ്ഥാപിക്കുകയും നിലനിർത്തുകയും ചെയ്യുക (കൊലൊസ്സ്യർ 1:9–10).
• ദൈവസ്നേഹത്തിൽ വളരുക: കേവലം അനുഗ്രഹങ്ങൾക്കുവേണ്ടി മാത്രമല്ലാതെ, ദൈവത്തിന്റെ സാന്നിധ്യത്തിലും അവിടുത്തെ വിശുദ്ധിയിലും തിരുവചനത്തിലും ഹൃദയപൂർവ്വം സന്തോഷിക്കുക (മത്തായി 22:37).
• ഹൃദയംഗമമായ അനുസരണം: ദൈവകൃപ നേടുവാൻ വേണ്ടിയല്ലാതെ, ക്രിസ്തുവിൽ ലഭിച്ച വലിയ കൃപയോടുള്ള നന്ദിയോടെ സ്വന്തം ഇഷ്ടങ്ങളെയും തീരുമാനങ്ങളെയും ദൈവവചനത്തിന് കീഴ്പ്പെടുത്തുക (യോഹന്നാൻ 14:15).
• പാപത്തിന്മേൽ തുടർച്ചയായ ജയം: പാപത്തെക്കുറിച്ചുള്ള വർദ്ധിച്ച മനസ്സാക്ഷിക്കുത്ത്, വേഗത്തിൽ അനുതപിക്കാനുള്ള മനോഭാവം, വ്യക്തിജീവിതത്തിൽ വിശുദ്ധി കാത്തുസൂക്ഷിക്കാനുള്ള താല്പര്യം എന്നിവയിൽ മുന്നേറുക.
• പതറാത്ത വിശ്വാസം: സാഹചര്യങ്ങൾ പ്രതികൂലമാകുമ്പോഴും ദൈവത്തിന്റെ വിശ്വസ്തതയിലും പരമാധികാരത്തിലും ആശ്രയിക്കുക.
• ക്രിസ്തുവിന്റെ സ്വഭാവം (ആത്മാവിന്റെ ഫലം): സ്നേഹം, സന്തോഷം, സമാധാനം, ദീർഘക്ഷമ, ദയ, പരോപകാരം, വിശ്വസ്തത, സൗമ്യത, ഇന്ദ്രിയജയം എന്നീ ആത്മീയ ഫലങ്ങൾ അനുദിന ജീവിതത്തിൽ വെളിപ്പെടുക (ഗലാത്യർ 5:22–23).

ആത്മീയ വളർച്ച അല്ലാത്തത് എന്താണ്?

• കേവലമായ വേദപുസ്തക അറിവ്: “അറിവു ചീർപ്പിക്കുന്നു, സ്നേഹമോ ആത്മീയാഭിവൃദ്ധി വരുത്തുന്നു” എന്ന് തിരുവെഴുത്ത് മുന്നറിയിപ്പ് നൽകുന്നു (1 കൊരിന്ത്യർ 8:1). പരീശന്മാർക്ക് തിരുവെഴുത്തുകൾ നന്നായി അറിയാമായിരുന്നെങ്കിലും അവരുടെ ഹൃദയം ദൈവത്തിൽനിന്ന് അകലെയായിരുന്നു.
• സഭായോഗങ്ങളിലെ ബാഹ്യമായ സാന്നിധ്യം: കൂട്ടായ്മ അത്യന്താപേക്ഷിതമാണെങ്കിലും, ഹൃദയത്തിൽ ദൈവവചനം പ്രാവർത്തികമാക്കാതെയുള്ള കേവല സന്ദർശനം പക്വതയുടെ അടയാളമല്ല.
• ബാഹ്യമായ നിയമപാലനം: ഉള്ളിൽ ആത്മാർത്ഥമായ സ്നേഹവും സമർപ്പണവുമില്ലാതെ, ചില ചിട്ടവട്ടങ്ങളും വിലക്കുകളും മാത്രം പാലിക്കുന്നത് ഒരു പെരുമാറ്റമാറ്റം മാത്രമാണ്; അതൊരിക്കലും ആത്മീയ രൂപാന്തരമല്ല.

2. ആത്മീയ വളർച്ച എന്തുകൊണ്ട് അത്യന്താപേക്ഷിതമാണ്?

ആത്മീയ വളർച്ച എന്നത് ഒരു വിശ്വാസിയുടെ ഇഷ്ടാനുസരണം തിരഞ്ഞെടുക്കാവുന്ന ഒന്നല്ല. അത് താഴെ പറയുന്ന നാല് പ്രധാന കാരണങ്ങളാൽ നിർണ്ണായകമാണ്:

• ദൈവം അത് കൽപ്പിക്കുന്നു: തന്റെ മക്കൾ നിത്യശിശുക്കളായി തുടരുന്നത് ദൈവം ആഗ്രഹിക്കുന്നില്ല. “നാം ഇനി ഉപദേശത്തിന്റെ ഓരോ കാറ്റിനാൽ അലഞ്ഞുതിരിയുന്ന ഉപായങ്ങളാൽ വഞ്ചിക്കപ്പെടുന്ന ശിശുക്കൾ ആയിരിക്കാതെ, സ്നേഹത്തിൽ സത്യം സംസാരിച്ചുകൊണ്ട് തലയായ ക്രിസ്തുവിലേക്ക് എല്ലാറ്റിലും വളരേണം” എന്ന് തിരുവചനം ഓർമ്മിപ്പിക്കുന്നു (എഫെസ്യർ 4:14–15).
• അത് ദൈവത്തിന് മഹത്വം നൽകുന്നു: യേശു ഇപ്രകാരം പറഞ്ഞു: “നിങ്ങൾ ബഹുഫലം കായ്ക്കുന്നതിനാൽ എന്റെ പിതാവു മഹത്വപ്പെടുന്നു; അങ്ങനെ നിങ്ങൾ എന്റെ ശിഷ്യന്മാർ ആകും” (യോഹന്നാൻ 15:8). ക്രിസ്തീയ സ്വഭാവത്തിൽ പുറപ്പെടുവിക്കുന്ന ഫലങ്ങൾ ദൈവത്തിന്റെ കൃപയെയും ശക്തിയെയും ലോകത്തിനു മുമ്പിൽ വെളിപ്പെടുത്തുന്നു.
• അത് ആത്മീയ സ്ഥിരത നൽകുന്നു: പക്വതയില്ലാത്തവർ വ്യാജോപദേശങ്ങളാലും വൈകാരിക ചാഞ്ചല്യങ്ങളാലും എളുപ്പത്തിൽ വഴിതെറ്റിപ്പോകുന്നു. എന്നാൽ ആഴത്തിൽ വേരൂന്നിയ ഒരു വൃക്ഷം കൊടുങ്കാറ്റുകളെ അതിജീവിക്കുന്നതുപോലെ, ആത്മീയ പക്വതയുള്ളവർ പ്രതിസന്ധികളിലും വിശ്വാസത്തിൽ ഉറച്ചുനിൽക്കുന്നു.
• അത് യഥാർത്ഥ സന്തോഷം നൽകുന്നു: ലൗകിക കാര്യങ്ങളോ പാപമോ മനുഷ്യന് ആശ്വാസം നൽകില്ല. യഥാർത്ഥവും മാറ്റമില്ലാത്തതുമായ ആനന്ദം ദൈവവുമായുള്ള സമ്പർക്കത്തിൽ മാത്രമാണ് ലഭിക്കുന്നത്: “നിന്റെ സന്നിധിയിൽ സന്തോഷത്തിന്റെ പൂർണ്ണതയുണ്ട്” (സങ്കീർത്തനം 16:11).

3. ആത്മീയ വളർച്ചയ്ക്ക് ഉത്തരവാദി ആര്?

മനുഷ്യന്റെ സ്വന്തം പരിശ്രമം കൊണ്ടുമാത്രം വളരാൻ കഴിയുമെന്ന ചിന്തയും (സ്വയംനീതി), മനുഷ്യന് യാതൊരു പങ്കുമില്ലാത്തതിനാൽ ഒന്നും ചെയ്യേണ്ടതില്ലെന്ന ചിന്തയും തെറ്റാണ്. തിരുവെഴുത്ത് ഇവ രണ്ടിനുമിടയിലുള്ള കൃത്യമായ സന്തുലിതാവസ്ഥ വെളിപ്പെടുത്തുന്നു:

ദൈവത്തിന്റെ പരമാധികാരം (പ്രേരണയും ബലവും) ──► നൽകുന്നു ──► വിശ്വാസിയുടെ സജീവമായ പ്രതികരണം
(ഫിലിപ്പിയർ 2:13)                                      (ഫിലിപ്പിയർ 2:12)

പൗലൊസ് അപ്പൊസ്തലൻ ഇപ്രകാരം എഴുതി: “ഭയത്തോടും വിറയലോടും കൂടെ നിങ്ങളുടെ രക്ഷയ്ക്കായി പ്രവർത്തിപ്പിൻ; എന്തെന്നാൽ തന്റെ ദയാപ്രകാരം നിങ്ങളിൽ ഇച്ഛിക്ക എന്നതും പ്രവർത്തിക്ക എന്നതും പ്രവർത്തിക്കുന്നത് ദൈവമല്ലോ” (ഫിലിപ്പിയർ 2:12–13).

• ദൈവം സ്രോതസ്സാണ്: ആത്മീയ വളർച്ച ദൈവീകമാണ്; നമ്മുടെ മാനുഷിക ബലത്താൽ വിശുദ്ധി ഉത്പാദിപ്പിക്കാൻ കഴിയില്ല. ദൈവമാണ് നമ്മിൽ അനുസരിക്കാനുള്ള ആഗ്രഹവും ശക്തിയും നൽകുന്നത്.
• പരിശുദ്ധാത്മാവ് പ്രവർത്തിക്കുന്നു: ഒരു വ്യക്തിയിൽ വസിക്കുന്ന പരിശുദ്ധാത്മാവ് വചനത്തിന്റെ പൊരുൾ വെളിപ്പെടുത്തിക്കൊടുക്കുകയും, പാപത്തെക്കുറിച്ച് ബോധം വരുത്തുകയും, ക്രിസ്തുവിന്റെ സ്വഭാവം നമ്മിൽ വളർത്തുകയും ചെയ്യുന്നു (2 കൊരിന്ത്യർ 3:18).
• വിശ്വാസിയുടെ പങ്കാളിത്തം: നമ്മൾ രക്ഷ സമ്പാദിക്കാൻ വേണ്ടിയല്ല പ്രവർത്തിക്കുന്നത്, മറിച്ച് ലഭിച്ച രക്ഷയുടെ ഫലം ജീവിതത്തിൽ വെളിപ്പെടുത്തുവാനാണ് പരിശ്രമിക്കുന്നത്. ഒരു കർഷകന് വിത്ത് മുളപ്പിക്കാൻ കഴിയില്ലെങ്കിലും, നിലമൊരുക്കാനും വിത്തു വിതയ്ക്കാനും കള പറിക്കാനും അവൻ ബാധ്യസ്ഥനാണ്. അതുപോലെ കൃപയുടെ വഴികളിൽ നമ്മെത്തന്നെ സമർപ്പിക്കാൻ നാം കടപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.

4. ദൈവം നമ്മെ എങ്ങനെ വളർത്തുന്നു? (കൃപയുടെ മാധ്യമങ്ങൾ)

ദൈവം തന്റെ മക്കളെ വളർത്തുന്നത് സങ്കീർണ്ണമായ സൂത്രവാക്യങ്ങളിലൂടെയല്ല, മറിച്ച് സാധാരണമായ കൃപയുടെ വഴികളിലൂടെയാണ്:

5. യഥാർത്ഥ ആത്മീയ ആരോഗ്യത്തിന്റെ ലക്ഷണങ്ങൾ

ആത്മീയ പക്വത എന്നത് ബാഹ്യമായ അഭിനയങ്ങളോ, അമാനുഷിക അനുഭവങ്ങളോ അല്ല. അത് വ്യക്തമായ മാറ്റങ്ങളിലൂടെ തിരിച്ചറിയാം:

• ദൈവത്തോടുള്ള ആഴമായ സ്നേഹം: ദൈവത്തിൽനിന്നു ലഭിക്കുന്ന അനുഗ്രഹങ്ങളെക്കാൾ ദൈവത്തെത്തന്നെ ഏറ്റവും വലിയ നിധിയായി കാണുക.
• മറ്റുള്ളവരോടുള്ള ത്യാഗപൂർണ്ണമായ സ്നേഹം: വേദനിപ്പിക്കുന്നവരോട് ക്ഷമിക്കാനും, പക്വതയില്ലാത്തവരെ താങ്ങാനും, പ്രതിഫലേച്ഛയില്ലാതെ സേവിക്കാനുമുള്ള മനസ്സുണ്ടാകുക (യോഹന്നാൻ 13:35).
• പാപത്തെക്കുറിച്ചുള്ള ജാഗ്രത: പാപത്തോട് കൂടുതൽ വെറുപ്പ് തോന്നുകയും, വീഴ്ചകളിൽ പെട്ടെന്ന് അനുതപിക്കുകയും ചെയ്യുക. പക്വത എന്നാൽ പാപം തീരെ ഇല്ലാതാകുക എന്നല്ല, മറിച്ച് പാപത്തോട് വേഗത്തിൽ പ്രതികരിച്ച് ദൈവകൃപയിൽ അഭയം പ്രാപിക്കുക എന്നതാണ്.
• തിരുവചനത്തോടുള്ള വിശപ്പ്: ആത്മീയ പലഹാരങ്ങളിൽ മാത്രം തൃപ്തിപ്പെടാതെ, തിരുവചനത്തിന്റെ ആഴങ്ങളിലേക്ക് ഇറങ്ങിച്ചെല്ലാനുള്ള വാഞ്ഛ (സങ്കീർത്തനം 119:97).
• ശോധനകളിലും ഉറച്ചുനിൽക്കുന്ന വിശ്വാസം: നഷ്ടങ്ങളിലും അനിശ്ചിതത്വങ്ങളിലും ദൈവത്തിന്റെ നല്ല ഉദ്ദേശ്യങ്ങളിൽ വിശ്വസിക്കുക.
• ആത്മാവിന്റെ ഫലം പ്രകടമാകുക: താഴ്മ, പ്രകോപനങ്ങളിൽ സംയമനം പാലിക്കൽ, വികാരങ്ങളുടെ നിയന്ത്രണം എന്നിവ ജീവിതത്തിൽ കാണപ്പെടുക.

6. ആത്മീയ വളർച്ചയെ തടസ്സപ്പെടുത്തുന്ന കാര്യങ്ങൾ

ചില തെറ്റായ ശീലങ്ങളും മനോഭാവങ്ങളും ആത്മീയ വളർച്ചയെ മുരടിപ്പിക്കുന്നു:

• ദൈവവചനം ഉപേക്ഷിക്കുന്നത്: ആത്മാവിന്റെ ആഹാരമായ തിരുവചനം ഉപേക്ഷിക്കുമ്പോൾ തിരിച്ചറിവില്ലായ്മയും പാപത്തോടുള്ള ബലഹീനതയും ഉണ്ടാകുന്നു.
• പ്രാർത്ഥനയില്ലാത്ത ജീവിതം: പ്രാർത്ഥനയുടെ കുറവ് കാണിക്കുന്നത് ദൈവമില്ലാതെയും കാര്യങ്ങൾ മുന്നോട്ട് കൊണ്ടുപോകാം എന്നുള്ള സ്വയംപര്യാപ്തതയുടെ മനോഭാവമാണ്.
• ഏറ്റുുപറയാത്ത രഹസ്യപാപങ്ങൾ: കയ്പ്, ദുരാഗ്രഹം, അഹങ്കാരം, ക്ഷമയില്ലായ്മ എന്നിവ ഹൃദയത്തിൽ സൂക്ഷിക്കുന്നത് ദൈവവുമായുള്ള കൂട്ടായ്മയെ തടസ്സപ്പെടുത്തുന്നു (സങ്കീർത്തനം 66:18).
• സഭാകൂട്ടായ്മയിൽനിന്നുള്ള അകൽച്ച: തീക്കനൽ കൂട്ടത്തിൽനിന്നും വേർപെട്ടു നിൽക്കുമ്പോൾ അത് എളുപ്പത്തിൽ കെട്ടുപോകുന്നതുപോലെ, സഭയിൽനിന്ന് ഒറ്റപ്പെടുന്ന വിശ്വാസിയും തണുത്തുപോകുന്നു.
• ലോകസ്നേഹം: ഭൗതികസമ്പത്ത്, പ്രശസ്തി, ലൗകിക സുഖഭോഗങ്ങൾ എന്നിവയോടുള്ള അമിത താല്പര്യം വചനത്തിന്റെ ഫലം പുറപ്പെടുവിക്കുന്നതിനെ ഞെരുക്കിക്കളയുന്നു (1 യോഹന്നാൻ 2:15–16).

7. ആത്മീയ വളർച്ചയ്ക്കായുള്ള പ്രായോഗിക ചുവടുകൾ

ആത്മീയ വളർച്ച ആകസ്മികമായി സംഭവിക്കുന്നതല്ല; അതിന് ചിട്ടയായ ആത്മീയ അച്ചടക്കം അനിവാര്യമാണ്.

ദിവസേനയുള്ള ശീലങ്ങൾ

• വചനം ചിട്ടയായി വായിക്കുക: ദിവസവും അല്പം ഭാഗം ശ്രദ്ധാപൂർവ്വം വായിക്കുക. അളവിനേക്കാൾ പ്രാധാന്യം ചിട്ടയ്ക്കും ആഴത്തിനുമാണ്.
• ധ്യാനിക്കുക: വായിച്ച ഒരു വാക്യം വീണ്ടും ചിന്തിക്കുക. ഇത് ദൈവത്തെക്കുറിച്ച് എന്തു വെളിപ്പെടുത്തുന്നു? എനിക്ക് അനുസരിക്കാൻ എന്തെങ്കിലും കൽപ്പനയുണ്ടോ? എന്ന് സ്വയം ചോദിക്കുക.
• ഇടവിടാതെ പ്രാർത്ഥിക്കുക: സ്തുതിപ്പ്, പാപമേറ്റുുപറച്ചിൽ, നന്ദി, യാചനകൾ എന്നിവ ഉൾപ്പെടുത്തി ആത്മാർത്ഥമായി ദൈവത്തോട് സംസാരിക്കുക.

ആഴ്ചതോറുമുള്ള ശീലങ്ങൾ

• സഭായോഗങ്ങളിൽ കൃത്യമായി പങ്കെടുക്കുക: ദൈവജനത്തോടൊപ്പം കൂടിവരുകയും, വചനശുശ്രൂഷ ശ്രദ്ധയോടെ കേൾക്കുകയും, ആരാധനയിൽ പങ്കുചേരുകയും ചെയ്യുക (എബ്രായർ 10:25).
• ആത്മീയ കൂട്ടായ്മകളിൽ പങ്കാളിയാകുക: മറ്റുള്ളവരുമായി പ്രാർത്ഥിക്കാനും, ആത്മീയ കാര്യങ്ങൾ പങ്കുവെക്കാനും സഹായിക്കുന്ന ചെറിയ പ്രാർത്ഥനാ കൂട്ടായ്മകളിൽ പങ്കാളിയാകുക.

നിരന്തരമായ ശീലങ്ങൾ

• വേഗത്തിൽ അനുതപിക്കുക: പാപത്തെക്കുറിച്ച് ബോധ്യം വരുമ്പോൾത്തന്നെ അത് ഏറ്റുപറഞ്ഞ് ഉപേക്ഷിക്കുക; കുറ്റബോധവുമായി അധികനാൾ നടക്കരുത്.
• മറ്റുള്ളവരെ സേവിക്കുക: നിങ്ങളുടെ ആത്മീയ കൃപാവരങ്ങളെ സഭയിലും സമൂഹത്തിലും മറ്റുള്ളവരുടെ നന്മയ്ക്കായി വിനിയോഗിക്കുക.
• വചനം ഹൃദയത്തിൽ സംഗ്രഹിക്കുക: പ്രലോഭനങ്ങളെ ജയിക്കാനും പ്രയാസങ്ങളിൽ ആശ്വാസം കണ്ടെത്താനും തിരുവചനഭാഗങ്ങൾ മനഃപാഠമാക്കുക (സങ്കീർത്തനം 119:11).
• സുവിശേഷം പങ്കുവെക്കുക: മറ്റുള്ളവരോട് ക്രിസ്തുവിനെക്കുറിച്ച് സംസാരിക്കുന്നത് നിങ്ങളുടെ സ്വന്തം വിശ്വാസത്തെ കൂടുതൽ ശക്തമാക്കും.

8. ക്ഷമയോടെയുള്ള മുന്നേറ്റം: ദൈവം തുടങ്ങിയ പ്രവൃത്തി പൂർത്തിയാക്കും

ഒരു വൻമരം ഒറ്റരാത്രികൊണ്ട് വളരുന്നതല്ല; അത് വർഷങ്ങൾകൊണ്ട് ആഴത്തിൽ വേരൂന്നിയാണ് വളർന്നു പന്തലിക്കുന്നത്. ഒരു ചെറിയ കുട്ടി ആദ്യമായി നടക്കുമ്പോൾ ഇടറിവീഴുന്നതുപോലെ, ആത്മീയ ജീവിതത്തിലും വീഴ്ചകളും പരാജയങ്ങളും സ്വാഭാവികമാണ്. വളർച്ച പതുക്കെയാണെന്നുകണ്ട് നിരാശപ്പെടരുത്.

ക്രിസ്തീയ ജീവിതത്തിന്റെ ഉറപ്പ് ദൈവത്തിന്റെ വിശ്വസ്തതയിലാണ്: “നിങ്ങളിൽ നല്ല പ്രവൃത്തിയെ ആരംഭിച്ചവൻ യേശുക്രിസ്തുവിന്റെ നാളോളം അതിനെ തികയ്ക്കും എന്നു ഞാൻ ഉറപ്പായി വിശ്വസിക്കുന്നു” (ഫിലിപ്പിയർ 1:6).

തികഞ്ഞ പൂർണ്ണതയല്ല, ശരിയായ ദിശയിലുള്ള യാത്രയാണ് ക്രിസ്തീയ ജീവിതം. ദൈവവചനത്തിൽ ഉറച്ചുനിൽക്കുക, പ്രാർത്ഥനയിൽ പരിശുദ്ധാത്മാവിൽ ആശ്രയിക്കുക, വേഗത്തിൽ അനുതപിക്കുക. നിങ്ങളെ രക്ഷിച്ച് വീണ്ടെടുത്ത ദൈവം തന്റെ പുത്രന്റെ സ്വരൂപത്തോട് അനുരൂപമാകുന്നതുവരെ നിങ്ങളെ വഴിനടത്താൻ വിശ്വസ്തനാണ്.