കാർബൺ-14 കാലഗണനം

കാർബൺ-14 കൊണ്ടുള്ള കാലഗണനത്തിൽ വിശ്വസിക്കണോ?

കാർബൺ-14 വളരെ പ്രസിദ്ധമായ ഒരു കാലഗണന രീതിയാണ്. ഫോസിലുകളുടെ കാലപ്പഴക്കം നിർണ്ണയിക്കുവാൻ ദശാബ്ദങ്ങളായി ഉപയോഗിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന ഒരു രീതിയാണ് ഇത്. റേഡിയോ കാർബൺ എന്നും കാർബൺ-14 നെ പറയാറുണ്ട്.  കാർബണിന്റെ 3 തരത്തിലുള്ള ഐസോടോപ്പുകൾ ആണ് ഉള്ളത്. അതിൽ കാർബൺ-12, കാർബൺ -13 എന്നിവ സുസ്ഥിരമാണ്, ക്ഷയിക്കാറില്ല. എന്നാൽ കാർബൺ-14 അപചയത്തിന് വിധേയമാകുന്നു.

ആകെയുള്ള കാർബണിൽ, കാർബൺ-12,  98.89 ശതമാനവും കാർബൺ-13  1.11ശതമാനവും,  കാർബൺ-14, 0.00000000010 ശതമാനവും ആണ് ജൈവമണ്ഡലത്തിൽ ഉള്ളത്. അതിന്റെ അർത്ഥം ഒരു ലക്ഷം കോടി കാർബൺ-12 ഐസോടോപ്പുകൾക്ക് ഒരു കാർബൺ -14 ഐസോടോപ്പ് എന്ന തോതിൽ കാർബണിന്റെ സാന്നിദ്ധ്യം ജൈവ പദാർത്ഥങ്ങളിൽ ഉണ്ട്.  ഷിക്കാഗോ സർവ്വകലാശാലയിൽ വെച്ച് ഡോ. വില്ലാർഡ് എഫ്.  ലിബി ആണ് കാർബൺ-14 ഉപയോഗിച്ചിട്ടുള്ള കാലഗണന രീതി (1948ൽ) ആദ്യമായി അവതരിപ്പിച്ചത്.

എങ്ങിനെയാണ് റേഡിയോ കാർബൺ ഉണ്ടാകുന്നത്? ഭൂമിയുടെ അന്തരീക്ഷത്തിന്റെ മേൽതട്ടിൽ തുടർച്ചയായി രൂപപ്പെടുന്ന കാർബൺ ആണ് റേഡിയോ കാർബൺ. ഭൗമാന്തരീക്ഷത്തിലേക്ക് തുടർച്ചയായി പ്രവേശിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന സൂര്യകിരണങ്ങൾ അതിവേഗ ചലനശേഷിയുള്ള ന്യൂട്രോൺസിനെ ഉൽപാദിപ്പിക്കുന്നു. ഈ ന്യൂട്രോൺസ് നൈട്രജൻ-14 മായി കൂട്ടിയിടിക്കുമ്പോൾ അവ കാർബൺ-14 അല്ലെങ്കിൽ റേഡിയോ കാർബൺ ആയിമാറുന്നു.

ഈ കാർബൺ എങ്ങിനെയാണ് ജൈവ മണ്ഡലത്തിൽ പ്രവേശിക്കുന്നത്?  പ്രഭാകലനത്തിൽ (Photosynthesis) കൂടിയാണ് സസ്യങ്ങളിലേക്കും വൃക്ഷങ്ങളിലേക്കും റേഡിയോ കാർബൺ പ്രവേശിക്കുന്നത്.  ഈ സസ്യ വർഗ്ഗങ്ങളെ മനുഷ്യനും മൃഗങ്ങളും ഭക്ഷിക്കുമ്പോൾ റേഡിയോ കാർബൺ അവരിലേക്കും പ്രവേശിക്കുന്നു.

റേഡിയോ കാർബണിന്റെ ഗണനം തുടങ്ങുന്നത് എപ്പോഴാണ്? ജീവികൾക്ക് നാശം സംഭവിച്ചതിനു ശേഷം/മരിച്ചതിനു ശേഷം മാത്രമാണ് കാലഗണനം തുടങ്ങുന്നത്. മരണത്തിനുശേഷം അവകളിൽ പ്രവേശിച്ചിട്ടുള്ള റേഡിയോ കാർബൺ അപചയത്തിന് (ക്ഷയം) വിധേയമാകാൻ തുടങ്ങും. കാർബൺ-14 ആറ്റത്തിന്റെ ന്യൂക്ലിയസ് ക്ഷയിച്ച് ക്ഷയിച്ച് അവസാനം നൈട്രജൻ-14 ആയിതീരുന്നു.

മരണത്തിനു ശേഷം ഒരു ജീവിയിലുള്ള കാർബൺ-14 പകുതിയാകുവാൻ 5730 വർഷം എടുക്കും എന്നതാണ് കണക്ക്. എന്നുവെച്ചാൽ കാർബൺ-14ന്റെ  അർദ്ധായുസ്സ് 5730 വർഷങ്ങളാണ്. 2 അർദ്ധായുസ് പൂർത്തിയാകണമെങ്കിൽ 11,460 വർഷങ്ങൾ എടുക്കും.

റേഡിയോ കാർബണിന്റെ അപചയത്തിന്റെ തോതനുസരിച്ച് നശിച്ചുപോയ ഒരു ജീവിയിൽ 10 അർദ്ധായുസ് കഴിയുമ്പോൾ അതായത് 57300 വർഷങ്ങൾ കഴിയുമ്പോൾ പിന്നെ അതിൽ അധികമൊന്നും റേഡിയോ കാർബൺ കാണുകയില്ല.

ഇവിടെ ഉയരുന്ന ന്യായമായ ചില ചോദ്യങ്ങൾ ഉണ്ട്.

(1)  ഫോസിലുകൾക്ക് കോടിക്കണക്കിന് വർഷങ്ങൾ പഴക്കമുണ്ട് എന്നാണ് പരിണാമവാദ ശാസ്ത്രജ്ഞർ പറയാറുള്ളത്. പക്ഷെ ഫോസിലുകളിലും, കൽക്കരിയിലും, പ്രകൃതിവാതകങ്ങളിലും അങ്ങിനെ ഭൂമിക്കടിയിൽ നിക്ഷേപിക്കപ്പെട്ട ഈ വസ്തുക്കളിലെല്ലാം അളക്കുവാൻ പറ്റുന്ന രീതിയിൽ റേഡിയോ കാർബൺ കാണുന്നുണ്ട്. കോടിക്കണക്കിനു വർഷം പഴക്കുമുണ്ടെങ്കിൽ അതെങ്ങിനെയാണ് സാദ്ധ്യമാകുക?

(2) റേഡിയോ കാർബണിന്റെ ഉൽപാദനം എല്ലാ കാലത്തും ഒരുപോലെ ആകുന്നു എന്ന ധാരണയിലാണ് കാർബൺ-14 കാലഗണനം നടത്തുന്നത്. എല്ലാകാലത്തും ഒരു പോലെയാണെന്നതിന് തെളിവ് എന്താണ്?

ഭൂമിയുടെ അക്ഷാംശ മേഖലകളിൽ പോലും റേഡിയോ കാർബണിന്റെ  ഉൽപാദന തോത് വ്യത്യാസപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു എന്ന് ശാസ്ത്രജ്ഞന്മാർ തന്നെ  കണ്ടെത്തിയിട്ടുണ്ട് (S. Bowman, ref. 3, pp. 16–30; G. Faure and T. M. Mensing, Isotopes: Principles and Applications, 3rd edition (Hoboken, New Jersey: John Wiley & Sons, 2005), pp. 614–625; A. P. Dickin, Radiogenic Isotope Geology, 2nd edition (Cambridge: Cambridge University Press, 2005), pp. 383–398).

അതുമാത്രമല്ല, പുരാതനകാലങ്ങളിൽ ഭൂമിക്ക് ഇന്നത്തേക്കാൾ ശക്തമായ കാന്തിക വലയം (magnetic field) ഉണ്ടായിരുന്നു എന്നും ഇപ്പോൾ കണ്ടെത്തിയിട്ടുണ്ട് (T. G. Barnes, “Decay of the Earth’s Magnetic Field and the Geochronological Implications,” Creation Research Society Quarterly 8.1 (1971): 24–29). ആ കണ്ടുപിടുത്തത്തിന് വലിയ പ്രാധാന്യം ഉണ്ട്. സൂര്യ കിരണങ്ങളുടെ അതിപ്രസരത്തെ തടയുന്നത് ഈ കാന്തിക വലയമാണ്. സൂര്യകിരണങ്ങൾ റേഡിയോ കാർബൺ ഉൽപാദിപ്പിക്കുന്നത് എങ്ങിനെയാണെന്ന് നമ്മൾ നേരത്തെ പരിശോധിച്ചതാണ്. ശക്തമായ കാന്തിക വലയം ഭൂമിക്കുണ്ടാകുമ്പോൾ കാർബണിന്റെ ഉൽപാദനം കുറവായിരിക്കും. അതിന്റെ അർത്ഥം ഇന്ന് നാം കാണുന്ന അത്രയും റേഡിയോ കാർബണിന്റെ അളവ് പുരാതന കാലങ്ങളിൽ ഭൂമിയിൽ ഉണ്ടായിരുന്നില്ല എന്നതാണ്.

ഇന്ന് കാണുന്ന കാന്തിക വലയത്തിന്റെ ഇരട്ടി ശക്തമായ കാന്തിക വലയം 1400 വർഷങ്ങൾക്ക് മുമ്പ് ഉണ്ടായിരുന്നു എന്നും അതിന്റേയും ഇരട്ടി ശക്തമായ കാന്തിക വലയം 2800 വർഷങ്ങൾക്ക് മുമ്പ് ഉണ്ടായിരുന്നു എന്നും പൊതുവായി വിലയിരുത്തപ്പെടുന്നു. അത് ശരിയാണെങ്കിൽ നോഹയുടെ പ്രളയത്തിനു മുമ്പുള്ള ഭൂമിയുടെ കാന്തിക വലയം വളരെയധികം ശക്തവും അന്തരീക്ഷത്തിലുള്ള റേഡിയോ കാർബണിന്റെ അളവ് വളരെ കുറവും ആയിരുന്നു എന്നുവേണം മനസ്സിലാക്കുവാൻ. അതുകൊണ്ടാണ്, “We know that the assumption that the biospheric inventory of C14 has remained constant over the past 50,000 years or so is not true” എന്ന് പ്രശസ്ത ശാസ്ത്രജ്ഞ ആയ എലിസബെത്ത് റാൽഫ് പറഞ്ഞത് (Elizabeth K. Ralph and Henry M. Michael, “Twenty-five Years of Radiocarbon Dating,” American Scientist, Sep/Oct 1974).

അന്തരീക്ഷത്തിലെ റേഡിയോ കാർബണിന്റെ അളവ് കുറവായിരുന്നുവെങ്കിൽ, അന്ന് ജീവിച്ചിരുന്ന ജീവജാലങ്ങളിലും റേഡിയോ കാർബണിന്റെ അളവ് കുറവായിരിക്കണം. അങ്ങിനെ ആ കാലത്ത് നശിച്ചുപോയ ജീവജാലങ്ങളുടെ ഫോസിലുകളിലും താരതമ്യേന റേഡിയോ കാർബണിന്റെ അളവും കുറവായിരിക്കും. അതിന്റെ അനന്തരഫലം എന്താണ്? ചുരുങ്ങിയ വർഷങ്ങൾക്കുള്ളിൽ തന്നെ റേഡിയോ കാർബൺ/ കാർബൺ-14 ഇല്ലാത്ത ഫോസിലുകളും വളരെ കുറച്ചുമാത്രം കാർബൺ-14 ഉള്ള ഫോസിലുകളും ധാരളം കാണപ്പെടുന്നു. ഫോസിലുകൾക്ക് കോടിക്കണക്കിന് വർഷം പഴക്കമുള്ളതുകൊണ്ടല്ല ഫോസിലുകളിൽ കാർബൺ-14 ഇല്ലാത്തത്, പുരാതന കാലങ്ങളിലെ അന്തരീക്ഷങ്ങളിൽ കാർബൺ-14ന്റെ അളവ് വളരെ കുറവായതുകൊണ്ടാണ് ഫോസിലുകളിൽ കാർബൺ-14 ഇല്ലാത്തത്.

(3) കാർബൺ- 14ലും കാർബൺ-12ഉം തമ്മിലുള്ള അനുപാതം എല്ലാകാലത്തും ഒരുപോലെ ആയിരുന്നോ? ഒരു ലക്ഷം കോടി കാർബൺ-12 ഐസോടോപ്പുകൾക്ക് ഒരു കാർബൺ -14 ഐസോടോപ്പ് എന്ന അനുപാതത്തിലാണ് കാർബണിന്റെ സാന്നിദ്ധ്യം ജൈവ പദാർത്ഥങ്ങളിൽ ഇപ്പോൾ ഉള്ളത്. നോഹയുടെ കാലത്തെ ജലപ്രളയത്തിൽ അനേക ജീവജന്തുക്കൾ മണ്ണിനടിയിൽ അകപ്പെട്ടപ്പോൾ അവയോടുകൂടെ ധാരാളം കാർബണും (മിക്കതും കാർബൺ-12) മണ്ണിനടിയിൽ നിക്ഷേപിക്കപ്പെട്ടു. ഇപ്പോഴുള്ള സാധാരണ കാർബണിന്റെ 100 മടങ്ങ് അധികം കാർബൺ അന്ന് മണ്ണിനടിയിൽ നിക്ഷേപിക്കപ്പെട്ടു. അവയാണ് ക്രൂഡോയിൽ ആയും കൽക്കരിയായും നമുക്ക് ലഭിക്കുന്നത്. ഇത് എല്ലാവരും സമ്മതിക്കുന്നതാണ്. ഇതിന്റെ അർത്ഥം എന്താണ്? പ്രളയത്തിനു മുമ്പുള്ള ജൈവമണ്ഡലത്തിലെ കാർബൺ ഡൈയോക്സൈഡിന്റെ തോത് ഇന്നത്തേതിനേക്കാളും വളരെ വ്യത്യസ്തമായിരുന്നു.

രണ്ട് കാര്യങ്ങൾ ഇവിടെ ശ്രദ്ധിക്കണം. ഒന്നാമത്, പുരാതനകാലങ്ങളിൽ ഭൂമിയുടെ ശക്തമായ കാന്തിക വലയം കാരണം കാർബൺ-14ന്റെ ഉൽപാദനം ഇന്നത്തേക്കാൾ വളരെ കുറവായിരുന്നു. രണ്ടാമത്, കാർബൺ-12ന്റെ അളവ് ഇന്നത്തേതിനേക്കാളും അനവധി അധികം മടങ്ങ് പുരാതനകാലങ്ങളിലെ ജൈവമണ്ഡലങ്ങളിൽ ഉണ്ടായിരുന്നു. ഈ വസ്തുതകൾ കണക്കിലെടുക്കാതെ, ഇന്നത്തെ കാർബണിന്റെ അനുപാതത്തിൽ  കാർബൺ-14 കാലഗണനം നടത്തുമ്പോൾ, അത് തെറ്റായ നിഗമനത്തിലേക്ക് കൊണ്ട്ചെന്ന് എത്തിക്കുന്നു. ഇതാണ് ഈ കാലഗണന രീതിയുടെ ഏറ്റവും വലിയ ന്യൂനത.

ഫോസിലുകൾക്ക് ദശലക്ഷക്കണക്കിന് വർഷങ്ങൾ പഴക്കം ഉണ്ട് എന്നത് ശാസ്ത്രലോകത്തിന്റെ ഒരു വിശ്വാസം മാത്രം ആണ്. അത് ആവർത്തിച്ച് വിവിധ മാദ്ധ്യമങ്ങളിൽകൂടി കേൾക്കുമ്പോൾ പൊതുജനങ്ങളും അത് വിശ്വസിച്ച് പോകാറുണ്ട്. രാഷ്ട്രീയമണ്ഡലങ്ങളിൽ മാത്രമല്ല, ശാസ്ത്രീയ മണ്ഡലങ്ങളിലും ഇങ്ങനെയുള്ള ഗീബൽസിയൻ തന്ത്രങ്ങൾ ഉപയോഗിക്കുന്നു എന്നതിന്റെ ഒരു ഉദാഹരണം മാത്രം.

ശാസ്ത്രജ്ഞന്മാരുടെ തെറ്റുള്ളതും കുറവുകളൂള്ളതുമായ നിഗമനങ്ങൾ “വിശ്വസിക്കുന്ന” തിനേക്കാൾ തെറ്റില്ലാത്ത ദൈവത്തിന്റെ വചനത്തിൽ വിശ്വസിക്കുന്നതാണ് അത്യുത്തമം

നാം പാർക്കുന്ന ഭൂമി ഏതാനും ചില ആയിരിങ്ങൾ മാത്രം വർഷം പഴക്കം ചെന്നതാണ്. അത് ഒരു യുവഭൂമിയാണ്.

“യഹോവയുടെ വചനത്താൽ ആകാശവും അവന്റെ വായിലെ ശ്വാസത്താൽ അതിലെ സകലസൈന്യവും ഉളവായി; അവൻ സമുദ്രത്തിലെ വെള്ളത്തെ കൂമ്പാരമായി കൂട്ടുന്നു; അവൻ ആഴികളെ ഭണ്ഡാരഗൃഹങ്ങളിൽ സംഗ്രഹിക്കുന്നു. സകലഭൂവാസികളും യഹോവയെ ഭയപ്പെടട്ടെ; ഭൂതലത്തിൽ പാർക്കുന്നവരൊക്കെയും അവനെ ശങ്കിക്കട്ടെ.
 അവൻ അരുളിച്ചെയ്തു; അങ്ങനെ സംഭവിച്ചു; അവൻ കല്പിച്ചു; അങ്ങനെ സ്ഥാപിതമായി” സങ്കീർത്തനങ്ങൾ 33:6-9.

ഭയം എന്ന കെണി

 

ഭയം എന്ന കെണി

 മാനുഷഭയം ഒരു കെണി ആകുന്നു; യഹോവയിൽ ആശ്രയിക്കുന്നവനോ രക്ഷപ്രാപിക്കും.” (സദൃശ്യവാക്യങ്ങൾ 29:25)

ദൈന്യം ദിനം അനേക പ്രശ്നങ്ങളാണ് നമ്മൾ അഭിമുഖീകരിക്കുന്നത്.  പ്രശ്നങ്ങളുടെ കാരണങ്ങളും വിവിധങ്ങളാണ്.  അതിൽ നാം അധികം ശ്രദ്ധിക്കാത്ത ഒരു കാരണം ഭയം ആണ്.  എല്ലാ ഭയങ്ങളും മോശമല്ല. ചിലഭയങ്ങളെല്ലാം നല്ലതാണ്. തീയെ തൊടാൻ നാം ഭയക്കണം. പാമ്പിനെ നാം ഭയക്കണം. വൈദ്യുതി പ്രവഹിക്കുന്ന കമ്പിയിൽ തൊടാൻ നാം ഭയക്കണം. പാപം ചെയ്യാൻ നാം ഭയക്കണം. അങ്ങിനെ അനേക കാര്യങ്ങളെ നാം ഭയക്കേണ്ടതായിട്ടുണ്ട്. ഇതെല്ലാം ശരിയായ ഭയങ്ങളാണ്. എന്നാൽ തെറ്റായ ചില ഭയങ്ങളും ഉണ്ട്. അതിൽ ഒന്നാണ് പൊതുവിൽ മനുഷ്യരോടുള്ള ഭയം. സുവിശേഷം പ്രചരിപ്പിക്കുന്നത് അവസാനിപ്പിക്കണം എന്ന് അധികാരികൾ നിർബന്ധിച്ചപ്പോൾ പത്രോസിന്റേയും യോഹന്നാന്റേയും മറുപടി ശ്രദ്ധേയമാണ്: “അതിന്നു പത്രൊസും യോഹന്നാനും: ദൈവത്തെക്കാൾ അധികം നിങ്ങളെ അനുസരിക്കുന്നതു ദൈവത്തിന്റേ മുമ്പാകെ ന്യായമോ എന്നു വിധിപ്പിൻ. ഞങ്ങൾക്കോ ഞങ്ങൾ കണ്ടും കേട്ടുമിരിക്കുന്നതു പ്രസ്താവിക്കാതിരിപ്പാൻ കഴിയുന്നതല്ല എന്നു ഉത്തരം പറഞ്ഞു.” അ. പ്രവർത്തികൾ 4:19-20

നമ്മൾ മനുഷ്യരെ ഭയക്കുന്നു. വാസ്തവത്തിൽ ദൈവത്തേക്കാൾ അധികമായി നാം മനുഷ്യരെ ഭയക്കുന്നു. അതാണ് അനേക പ്രശ്നങ്ങളുടേയും അടിസ്ഥാന കാരണം.

ബൈബിൾ ഈ ഭയത്തെ “കെണി” എന്നാണ് വിളിക്കുന്നത്. അല്ലെങ്കിൽ ‘കുരുക്ക്” എന്നും പറയാം. പക്ഷികളെ പിടിക്കാനാണ് കെണി ഉപയോഗിച്ചിരുന്നത്. ഇവിടെ കെണി നമ്മൾ തന്നെ വക്കുന്നതാണ്. നമ്മാൾ മനുഷ്യരെ ഭയപ്പെടുമ്പോൾ അത് ഒരു കെണിയായി തീരുന്നത്. അങ്ങിനെ നമ്മൾ നമുക്ക് തന്നെ കെണിയൊരുക്കുന്നു. നമ്മൾ തന്നെയാണ് ഈ കെണിയുടെ ഉറവിടം.

ദൈവത്തേക്കൾ മനുഷ്യരെ പ്രസാധിപ്പിക്കുവാൻ ശ്രമിക്കുന്നവരുടെ ഹൃദയം ഈ ഭയത്തിന്റെ ഉറവിടം ആണ്. ഒറ്റപ്പെടലിനെ ഭയപ്പെടുന്നവർ മനുഷ്യനെ പ്രാസാധിപ്പിക്കുവാൻ ശ്രമിക്കും.  മറ്റുള്ളവരുടെ നീരസത്തെ ഭീതിയോടെ കാണുന്നവരുടെ ഹൃദയം ഭയത്തിന്റെ ഉറവിടമാണ്. ഇവിടെ ഉയരേണ്ട ചോദ്യം ഇതാണ്, മറ്റുള്ളവരാണോ നിങ്ങളുടെ ജീവിതം നിയന്ത്രിക്കുന്നത്? ശരിയായിട്ടുള്ളത് പറയുന്നതിൽ നിന്നും ചെയ്യുന്നതിൽ നിന്നും മറ്റുള്ളവർ നിങ്ങളെ തടയുകയാണോ? നിങ്ങളുടെ ഭയം മറ്റുള്ളവർ നിങ്ങളെ നിയന്ത്രിക്കുവാൻ ഉപയോഗിക്കുന്നു എന്നത്  വളരെ ഗൗരവമായ വസ്തുതയാണ്.

എങ്ങിനെയാണ് ഈ ഭയത്തെ നാം നേരിടേണ്ടത്?

ഈ സദൃശ്യവക്യത്തിൽ ഭയത്തിനുള്ള പരിഹാരം നിർദ്ദേശിച്ചിരിക്കുകയാണ്. എന്താണ്  അത്? പരിഹാരം “യെഹോവ”യാണ്. വാഗ്ദത്തങ്ങളെ പാലിക്കുന്നവനായ ദൈവം സകല മനുഷ്യരേക്കാളും വലിയവനാണ്. അവൻ മാത്രം ആശ്രയിക്കുവാൻ യോഗ്യനാണ്. അവനിൽ ആശ്രയിക്കുന്നവൻ രക്ഷ പ്രാപിക്കും.

മലയാളത്തിൽ “രക്ഷപ്രാപിക്കും” എന്നാണ് എഴുതിയിട്ടുള്ളതെങ്കിൽ മൂലഭാഷയിൽ “ഉന്നതങ്ങളിൽ കാക്കും” എന്ന തീവ്രത കൂടിയ വാക്കാണ് ഉപയോഗിച്ചിരിക്കുന്നത്. ആർക്കും പ്രവേശിക്കാൻ കഴിയാത്ത ഗോപുരത്തിന്റെ നെറുകയിൽ എന്ന ആശയത്തോടെയാണ് ഉപയോഗിച്ചിരിക്കുന്നത്. ഭയത്തിന്റെ തിരമലാകൾ ആഞ്ഞടിക്കുമ്പോൾ നീ ദൈവത്തിൽ ആശ്രയിക്കുക. ആർക്കും സ്പർശിക്കുവാൻ  പറ്റാത്ത രീതിയിൽ യെഹോവ നിന്നെ കാക്കും.

ജനങ്ങൾ ദൈവത്തേക്കാൾ വലുതായി തോന്നുമ്പോൾ ഭയം കൊണ്ട് അതിനെ പരിഹരിക്കരുത്. ദൈവത്തിൽ ആശ്രയിക്കുക. ദൈവത്തിൽ മാത്രം! ദൈവം മനുഷ്യനേക്കാൾ വലിയവനാണ്.

വേദപുസ്തകത്തിലെ ചില വാക്യങ്ങൾ ശ്രദ്ധിക്കുക:

സദൃശ്യവാക്യങ്ങൾ 1:7 യഹോവാഭക്തി ജ്ഞാനത്തിന്റെ ആരംഭമാകുന്നു; ഭോഷന്മാരോ ജ്ഞാനവും പ്രബോധനവും നിരസിക്കുന്നു.

സങ്കീർത്തനം 56:11 ഞാൻ ദൈവത്തിൽ ആശ്രയിക്കുന്നു; ഞാൻ ഭയപ്പെടുകയില്ല. മനുഷ്യന്നു എന്നോടു എന്തു ചെയ്‍വാൻ കഴിയും?

ഭയം മൂലം വിതത്തിൽ പ്രശ്നങ്ങൾ അനുഭവിക്കുന്നവർ ശ്രദ്ധിക്കുക. ഏക പരിഹാര മാർഗ്ഗം ദൈവം മാത്രമാണ്. ദൈവത്തിൽ ആശ്രയിക്കുക. ദൈവം മനുഷ്യരേക്കാൾ വലിയവനാണ്. നിങ്ങൾ നിങ്ങളോടു തന്നെ പറയുക: “ഞാൻ ദൈവത്തിൽ ആശ്രയിക്കുന്നു; ഞാൻ ഭയപ്പെടുകയില്ല. മനുഷ്യന്നു എന്നോടു എന്തു ചെയ്‍വാൻ കഴിയും?” “In God I trust and am not afraid. What can man do to me?”

“പ്രവാസത്തിലിരിക്കുന്ന” സഭയും കർതൃമേശയും

“പ്രവാസത്തിലിരിക്കുന്ന” സഭയും കർതൃമേശയും

ക്രിസ്തീയ സഭ (കൾ) ആധുനികയുഗത്തിലെ ഏറ്റവും വലിയ പ്രതിസന്ധിയിൽക്കൂടി കടന്നുപോയിക്കൊണ്ടിരിക്കുകയാണല്ലോ. കഴിഞ്ഞ ഒന്നുരണ്ടാഴ്ചകളായി ലോകത്തുള്ള ഒട്ടുമിക്ക ആരാധനാകേന്ദ്രങ്ങളും അടച്ചുപൂട്ടിയിരിക്കുകയാണ്. ജനങ്ങൾ ഒരുമിച്ചു കൂടരുത് എന്നുള്ള കർശനമായ മുന്നറിയിപ്പ് എല്ലാവർക്കും ലഭിച്ചിട്ടുണ്ട്. അങ്ങിനെ ഒരുമിച്ചുകൂടാൻ പറ്റാത്ത സാഹചര്യത്തിൽ പലരും വേറെ വഴികൾ തേടുന്നു. അനേകരും കണ്ടെത്തിയ മാർഗ്ഗം ഓൺലൈൻ ആരാധനയാണ്. Zoom, skype, google duo, WhatsApp, facebook അങ്ങിനെ വിവിധ ഓൺലൈൻ മാധ്യമങ്ങൾ ഉപയോഗിച്ചുകൊണ്ട് പലരും ആരാധിക്കുന്നുണ്ട്. ഓൺലൈനിൽ ഒരുമിച്ച് സംഘടിക്കുന്നതും പ്രാർത്ഥിക്കുന്നതും വചനം പ്രസംഗിക്കുന്നതും തെറ്റാണ് എന്നർത്ഥത്തിലല്ല ഞാൻ ഇത് എഴുതുന്നത്. ഈ മധ്യമങ്ങൾ ഉപയോഗിക്കുന്ന ഒരു വ്യക്തികൂടിയാണ് ഞാൻ.   അടുത്തിടെ ഒരു സഹോദരൻ “എല്ലാവരും വീട്ടിൽ ഇരുന്നാണല്ലോ ദൈവത്തെ ആരാധിക്കുന്നത്. അപ്പോൾ വീട്ടിൽ ഇരുന്ന് അപ്പം നുറുക്കുന്നതുകൊണ്ട്  (കർതൃമേശയിൽ പങ്കുകൊള്ളുന്നതുകൊണ്ട്) തെറ്റുണ്ടോ?” എന്നു ചോദിച്ചു.  ഈ ചോദ്യത്തിനുള്ള എന്റെ മറുപടിയാണ് ഈ ചെറിയ ലേഖനത്തിന്റെ പ്രധാന ഉള്ളടക്കം.

സഭ എങ്ങിനെയാണ് കർത്താവിനെ ആരാധിക്കുന്നത്?

സഭയായിട്ടുള്ള ആരാധനയെക്കൂറിച്ച് പുതിയ നിയമത്തിലുള്ള ആദ്യ വിവരണം നാം കാണുന്നത് അപ്പോസ്തല പ്രവർത്തികൾ രണ്ടാം അദ്ധ്യായത്തിൽ ആണ്.

അ. പ്രവർത്തികൾ 2:42-46. അവർ അപ്പൊസ്തലന്മാരുടെ ഉപദേശം കേട്ടും കൂട്ടായ്മ ആചരിച്ചും അപ്പം നുറക്കിയും പ്രാർത്ഥന കഴിച്ചും പോന്നു………..…..ഒരുമനപ്പെട്ടു ദിനംപ്രതി ദൈവാലയത്തിൽ കൂടിവരികയും വീട്ടിൽ അപ്പം നുറുക്കിക്കൊണ്ടു ഉല്ലാസവും ഹൃദയപരമാർത്ഥതയും പൂണ്ടു ഭക്ഷണം കഴിക്കയും ദൈവത്തെ സ്തുതിക്കയും സകല ജനത്തിന്റെയും കൃപ അനുഭവിക്കയും ചെയ്തു.

ഈ വാക്യത്തിൽ പറയുന്ന കാര്യങ്ങൾ എല്ലാം ചെയ്യണമെങ്കിൽ അവർ ഒരുമിച്ചു കൂടേണ്ടതുണ്ട്. അവർ ദൈവസന്നിധിയിൽ ഒരുമിച്ചുകൂടി മേൽ പറഞ്ഞകാര്യങ്ങൾ ചെയ്തുകൊണ്ട് ദൈവത്തെ ആരാധിച്ചുപോന്നു.  സഭയായി നാം ദൈവത്തെ ആരാധിക്കുന്നത് എങ്ങിനെയാണ് എന്ന് ഈ രീതിയിർൽ ചുരുക്കിപ്പറയാം:

 ദൈവസന്നിധിയിൽ വിശ്വാസികൾ ഒരുമിച്ചുകൂടി (1)പ്രാർത്ഥനയിൽക്കൂടിയും, (2) സ്തുതികളിൽക്കൂടിയും (3) അവരേയും അവരുടെ ധാനങ്ങളേയും ദൈവസന്നിധിയിൽ സമർപ്പിച്ചും (4)സഭയുടെ അനുഷ്ഠാനങ്ങളിൽ (സ്നാനവും കർതൃമേശയും) പങ്കെടുത്തുകൊണ്ടും (5) ദൈവവചനം പ്രഘോഷിച്ചുകൊണ്ടും (ആരാധനയുടെ പ്രധാനഭാഗം) ദൈവത്തെ മഹത്വപ്പെടുത്തിയാണ് സഭ ദൈവത്തെ ആരാധിക്കുന്നത്.

ഓൺലൈൻ ആരാധനകളിൽ മുകളിൽ പറഞ്ഞ ചിലതൊക്കെ ചെയ്യാൻ കഴിഞ്ഞേക്കാം. പക്ഷെ എല്ലാം കഴിയുകയില്ല. പ്രാർത്ഥിക്കാൻ കഴിഞ്ഞേക്കാം, ദൈവചനം വായിക്കാനും പ്രസംഗിക്കാനും കഴിഞ്ഞേക്കാം, ഒരുമിച്ച് പാട്ടുപാടി ദൈവത്തെ സ്തുതിക്കുന്നതിന് വളരെ പരിമിധിയുണ്ട്. ഒരുമിച്ചിരുന്നു പാടാൻ കഴിയാത്തതുകൊണ്ട് “ആത്മീകഗീതങ്ങളാലുള്ള” പരസ്പര പഠിപ്പിക്കൽ (കൊലോസ്യർ 3:16) നടക്കുന്നില്ല.

ഏറ്റവും വലിയ വിഷയം കർതൃമേശയാണ്. കർതൃമേശ സഭയുടെ മാത്രം അനുഷ്ടാനമാണ്. അത് ഏതെങ്കിലും വ്യക്തികൾക്കോ, സഘടനകൾക്കോ നൽകിയിട്ടുള്ളതല്ല. സഭ ഒരുമിച്ചുകൂടുമ്പോൾ മാത്രം ചെയ്യേണ്ടതാണ്. മുകളിൽ പറഞ്ഞ വാക്യങ്ങൾ കൂടാതെ വേറെ ചില വാക്യങ്ങൾ കൂടെ നോക്കുക:

അ. പ്രവർത്തികൾ 20: 7 ആഴ്ചവട്ടത്തിന്റെ ഒന്നാം ദിവസത്തിൽ ഞങ്ങൾ അപ്പം നുറുക്കുവാൻ കൂടിവന്നപ്പോൾ……

1 കൊരിന്ത്യർ 11: 20 -22 നിങ്ങൾ കൂടിവരുമ്പോൾ കർത്താവിന്റെ അത്താഴമല്ല കഴിക്കുന്നതു. ഭക്ഷണം കഴിക്കയിൽ ഓരോരുത്തൻ താന്താന്റെ അത്താഴം മുമ്പെ കഴിക്കുന്നു. അങ്ങനെ ഒരുവൻ വിശന്നും മറ്റൊരുവൻ ലഹരിപിടിച്ചും ഇരിക്കുന്നു. തിന്നുവാനും കുടിപ്പാനും നിങ്ങൾക്കു വീടുകൾ ഇല്ലയോ? അല്ല, ദൈവത്തിന്റെ സഭയെ നിങ്ങൾ തുച്ഛീകരിച്ചു, ഇല്ലാത്തവരെ ലജ്ജിപ്പിക്കുന്നുവോ? നിങ്ങളോടു എന്തു പറയേണ്ടു? നിങ്ങളെ പുകഴ്ത്തുകയോ? ഇതിൽ ഞാൻ നിങ്ങളെ പുകഴ്ത്തുന്നില്ല.

കർതൃമേശയിൽ പങ്കുകൊള്ളണമെങ്കിൽ സഭ ഒരുമിച്ചു കൂടി വരണം. വീട്ടിലിരുന്ന് കഴിക്കുന്നതൊന്നും കർതൃമേശയല്ല.

യേശുക്രിസ്തുവിന്റെ മരണത്തെക്കുറിച്ച് ഓർക്കുവാൻ വേണ്ടിമാത്രമാണല്ലോ കർതൃമേശ. അപ്പോൾ വീട്ടിലിരുന്നുകൊണ്ട് ആചരിച്ചാൽ എന്താണ് കുഴപ്പം എന്ന് ചിലർ ചിന്തിക്കുന്നുണ്ട്. എന്നാൽ ക്രിസ്തുവിന്റെ മരണത്തെക്കുറിച്ച് ഓർക്കുവാൻ വേണ്ടി മാത്രമല്ല കർതൃമേശ അനുഷ്ഠിക്കുന്നത് സഭയുടെ ഐക്യത കൂടി കർതൃമേശയിൽക്കൂടി വിളംബരം ചെയ്യുന്നുണ്ട് (1 കൊരി11: 17-34, 1കൊരി 10:17). കൊരിന്ത്യ സഭയിൽ പൗലോസിന് അത് കാണാൻ സാധിച്ചില്ല. അതുകൊണ്ട് പൗലോസിന് അവരെ ശാസിക്കേണ്ടതായിട്ട് വന്നു.

കർതൃമേശയോടുള്ള ബന്ധത്തിൽ ഒരു കാര്യവും കൂടെ ചിന്തിക്കേണ്ടതുണ്ട്. സഭയുടെ വിശുദ്ധിയെ കാക്കുവാനുള്ള ഒരു മാദ്ധ്യമവും കൂടിയാണ്  കർതൃമേശ. സഭയുടെ അംഗമാണെന്ന് അവകാശപ്പെടുന്നവനാണെങ്കിലും പാപത്തിൽ ജീവിക്കുന്നവന് കർതൃമേശയിൽ പങ്കുകൊള്ളുവാനുള്ള അവകാശമില്ല. കാരണം അവൻ സുവിശേഷത്തിനു വിരോധമായിട്ടാണ് ജീവിക്കുന്നത്. അച്ചടക്കനടപടിയുടെ ഭാഗമായി അങ്ങിനെയുള്ളവർക്ക് കർതൃമേശ വിലക്കേണ്ടതായിട്ടുവരും

1 കൊരിന്ത്യർ 5:11 – എന്നാൽ സഹോദരൻ എന്നു പേർപെട്ട ഒരുവൻ ദുർന്നടപ്പുകാരനോ അത്യാഗ്രഹിയോ വിഗ്രഹാരാധിയോ വാവിഷ്ഠാണക്കാരനോ മദ്യപനോ പിടിച്ചുപറിക്കാരനോ ആകുന്നു എങ്കിൽ അവനോടു സംസർഗ്ഗം അരുതു; അങ്ങനെയുള്ളവനോടുകൂടെ ഭക്ഷണം കഴിക്കപോലും അരുതു എന്നത്രേ ഞാൻ നിങ്ങൾക്കു എഴുതിയതു. (ഈ വാക്യം പലരും സാധാരണ ഭവനങ്ങളിൽ ഭക്ഷണം കഴിക്കുന്നതുമായി ബന്ധപ്പെടുത്തിയാണ് വ്യാഖ്യാനിക്കാറുള്ളത്. ഭവനങ്ങളിൽ ഭക്ഷിക്കുന്നതിനെക്കുറിച്ചല്ല, മറിച്ച് കൊരിന്തു സഭയിൽ ഒരുമിച്ച് ഭക്ഷിക്കുന്നതിനെക്കുറിച്ചുള്ള മുന്നറിയിപ്പാണ് ഇത്. സഭയിൽ ഭക്ഷിക്കുന്നത് എന്താണെന്ന് പതിനൊന്നാം അദ്ധ്യായം താരതമ്യം ചെയ്തു പഠിച്ചാൽ മനസ്സിലാകും. കർതൃമേശയോടുള്ള ബന്ധത്തിലാണ് പൗലോസ് ഇവിടെ സംസാരിക്കുന്നത്).

ഇതൊന്നും ഓൺലൈൻ കർതൃമേശയിൽ പ്രായോഗികമല്ല. വേദപുസ്തകത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനത്തിലുള്ള കർതൃമേശ അനുഷ്ഠിക്കണമെങ്കിൽ സഭ ഒരുമിച്ച് കൂടിവരണം. സഭ ഒരുമിച്ച് കൂടി വരാൻ സാധിക്കാത്തിടത്തോളം കാലം ശരിയായ  ആരാധനയും നടക്കുന്നില്ല. ആരാധനയുടെ ഒരു ഭാഗമായ കർതൃമേശയും നടക്കുന്നില്ല. ആരെങ്കിലും ചെയ്യുന്നെങ്കിൽ അതു കർതൃമേശയല്ല, മറിച്ച് സൈബർ മേശയാണ് (It is not Lord’s table, but a cyber-table).

1918ന് ശേഷം ലോകം കണ്ടുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന ഏറ്റവും വലിയ മഹാമാരിയാണ് COVID-19. നൂറുവർഷങ്ങൾക്ക് ശേഷം (യഥാർത്ഥത്തിൽ 102 വർഷത്തിനുശേഷം) വീണ്ടും ഒരു ദുരന്തത്തിന്റെ മുമ്പാകെ മാനവരാശി ആയിരിക്കുന്നു. ആരാധനാ കേന്ദ്രങ്ങൾ അടച്ചു. സുവിശേഷ പ്രവർത്തകർ വീട്ടിൽ തന്നെയായി. 90% സുവിശേഷപ്രവർത്തനങ്ങളും നിലച്ചു. ഇത്രനാളും പ്രവർത്തിച്ച സഭയോട് വീട്ടിലിരിക്കാൻ കർത്താവ് പറഞ്ഞിരിക്കയാണ്. ഒരു കണക്കിനു പറഞ്ഞാൽ “പ്രവാസത്തിലേക്ക്” പോകാൻ പറഞ്ഞിരിക്കുകയാണ്. ദൈവത്തിന്റെ പ്രവർത്തനം നിലച്ചു എന്നൊന്നും അതിനർത്ഥമില്ല. അതിഭയങ്കരമായ രീതിയിൽ ദൈവം പ്രവർത്തിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുകയാണ്. നമ്മുടെ കണ്ണുകൾക്ക് പലതും അഗോചരമാണെങ്കിലും ദൈവം പ്രവർത്തിച്ചുകൊണ്ടേയിരിക്കുകയാണ്. താൻ തന്റെ പദ്ധതികൾ നിറവേറ്റിക്കൊണ്ടേയിരിക്കുകയാണ്.

അങ്ങിനെ വീട്ടിലിരിക്കുന്ന സഭ ദൈവം അനുവദിച്ചാൽ കുറച്ചുനാളുകൾക്ക് ശേഷം വിണ്ടും ഒരുമിച്ചുകൂടും. ഞായറാഴ്ചകളിൽ എല്ലാവരും ഒരുമിച്ചു ചേർന്ന് ദൈവത്തെ ആരാധിക്കുന്നതിന്റെ പ്രാധാന്യവും മഹത്വവും ഇന്ന് അനേകർ തിരിച്ചറിയുകയാണ്. ദൈവമക്കൾ ഒരുമിച്ച് ചേർന്ന് ദൈവത്തെ ആരാധിക്കുന്നതിന് പകരം വെക്കാൻ ഈ ലോകത്തിൽ വേറെ ഒന്നുമില്ല.

അങ്ങിനയല്ല, സഭയുടെ കാന്തൻ ഇതോടുകൂടെ വരുകയാണെങ്കിൽ അവനെ നേരിൽ കണ്ടാരാധിക്കും. അതിലും വലിയ ഒരു അനുഭവം ദൈവമക്കൾക്ക് വേറെയില്ല.

സജി തണ്ണിക്കോട്ടിൽ

 

കൊറോണ വൈറസ്സിനോട് എങ്ങിനെ പ്രത്രികരിക്കണം?

കൊറോണ വൈറസ്സിനോട് ദൈവമക്കൾ എങ്ങിനെ പ്രത്രികരിക്കണം?

 

ആധുനിക യുഗത്തിലെ ഏറ്റവും വലിയ മഹാമാരി ഉണ്ടാക്കിയിരിക്കുന്ന ക്ലേശങ്ങളിൽക്കൂടി മാനവരാശി കടന്നുപോയിക്കൊണ്ടിരിക്കുകയാണല്ലോ. വിവിധങ്ങളായ രീതിയിലാണ് ജനം ഇതിനെ സമീപിക്കുന്നത്. ദൈവമക്കൾ ഈ മഹാമാരിയെ എങ്ങിനെ കാണണം, എങ്ങിനെ ഇതിനോട് പ്രതികരിക്കണം എന്നുള്ള ചോദ്യങ്ങൾ പലകോണുകളിലും ഉയരുന്നുണ്ട്. ഇതിനെക്കുറിച്ചുള്ള ചെറിയവിശകലനമാണ് താഴെകൊടുത്തിരിക്കുന്നത്.

കോറോണ വൈറസ്സിനോടു നാം എങ്ങിനെ പ്രതികരിക്കണം എന്നത് വിശദീകരിക്കുന്നതിനു മുമ്പ് ചരിത്രത്തിൽ വിശ്വാസികളും അവിശ്വാസികളും മഹാമരികളോട് എങ്ങിനെ പ്രതികരിച്ചു, വേദപുസ്തകം മഹാമാരിയെക്കുറിച്ച് എന്താണ് പറയുന്നത്, ഇന്ന് അനേകർ എങ്ങിനെയാണ് പ്രതികരിക്കുന്നത് എന്നീ വിഷയങ്ങൾ പരിശോധിക്കുന്നത് നമ്മുക്ക് പ്രയോജനം ചെയ്യും.

 

  1. ചരിത്രത്തിൽ

  ലോക ചരിത്രത്തിൽ അനേക മഹാമാരികളെക്കുറിച്ച് വിവരിച്ചിട്ടുണ്ട്. അതൊക്കെ നാം ഇപ്പോൾ കേൾക്കുന്നതും കാണുന്നതിനേക്കാളൂം പതിന്മടങ്ങ് ഭീകരവും ഭയാനകവും ആയിരുന്നു. ധാരാളം പേർ മരിച്ചുവീണ ചില മഹാമാരികൾ നോക്കുക; ആന്റിനൈൻ പ്ലേഗ് (165 എ. ഡി-മരിച്ചത് 50 ലക്ഷം പേർ), ജസ്റ്റിനിയൻ പ്ലേഗ് (541-542 എ. ഡി- മരിച്ചത് രണ്ടരക്കോടി ജനങ്ങൾ), ബ്ലാക്ക് ഡെത്ത് {കരിമരണം} (1346-1353 എ. ഡി- മരിച്ചത് ഏകദേശം ഏഴരമുതൽ 20 കോടി ജനങ്ങൾ), കോളറ, വിവിധതരത്തിലുള്ള ഇൻഫ്ലുവൻസ, മരിച്ചത അനേക ലക്ഷം ജനങ്ങൾ, എയിഡ്സ് (മരിച്ചത് മൂന്നരക്കോടി ജനങ്ങൾ) ഇതെല്ലാം ചില ഉദാഹരണങ്ങൾ മാത്രം. ഇതല്ലാതെയും വേറെ അനേക മഹാമരികൾ ചരിത്രത്തിൽ രേഖപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ട്.

A. അക്രൈസ്തവലോകം

 എ. ഡി. 250-260 വരെയുള്ള കാലഘട്ടത്തിൽ റോമാനഗരത്തിൽ മഹാമാരിമുഖാന്തരം ഒരു ദിവസം 5000 പേർ വരെ മരിച്ചുവീണ സാഹചര്യം ഉണ്ടായിട്ടുണ്ട്. ഇതിനു സാക്ഷിയായിരുന്ന അലക്സാണ്ട്രിയയിലെ ബിഷപ്പായിരുന്ന ഡൈനീഷ്യസ് രോഗികളോടുള്ള അക്രൈസ്തവ ലോകത്തിന്റെ സമീപനത്തെക്കുറിച്ച് ഇങ്ങനെ എഴുതി:  “രോഗം വ്യാപിക്കുവാൻ തുടങ്ങിയപ്പോൾ, രോഗികൾ മരിക്കുന്നതിനു മുമ്പെ  തന്നെ, അവരെ റോഡരികിൽ തള്ളിയിട്ടുകൊണ്ട് അക്രൈസ്തവർ രോഗികകളെ തങ്ങളിൽ നിന്നും അകറ്റി. പലരും തങ്ങളുടെ പ്രിയപ്പെട്ടവരിൽ നിന്നും ഓടിപ്പോയി. അടക്കം ചെയ്യാത്ത ശരീരങ്ങളെ മാലിന്യം കൊണ്ടു തള്ളുന്നതുപോലെ ഒഴിവാക്കി. അങ്ങിനെയങ്കിലും ഈ മഹാമാരിയിൽ നിന്നും രക്ഷപ്പെടും എന്ന് അവർക്ക് തോന്നി. പക്ഷെ അവർ ഇതൊക്കെ ചെയ്തിട്ടും മഹാമാരിയിൽ നിന്നും രക്ഷപ്പെടാൻ അവർക്ക് വളരെ ബുദ്ധിമുട്ടായിരുന്നു” (Easter letter of Dionysius of Alexandria (c260) recorded in Eusebius, The History of the Church).

B. ക്രൈസ്തവലോകം

രോഗത്തോടുള്ള ക്രൈസ്തവരുടെ സമീപനത്തെക്കുറിച്ച് ഡൈനീഷ്യസ് ഇങ്ങനെ വിവരിച്ചു: “ക്രൈസ്തവ സഹോദരന്മാർ തങ്ങളെ രോഗികളിൽ നിന്ന് അകറ്റി നിർത്താതെ മറ്റുള്ളവരെക്കുറിച്ച് മാത്രം ചിന്തിച്ചുകൊണ്ട് തകർക്കാൻ കഴിയാത്ത തങ്ങളുടെ സ്നേഹവും കൂറും കാണിച്ചു. അപകടം നോക്കാതെ രോഗികളുടെ ആവശ്യത്തിനനുസരിച്ച് ക്രിസ്തുവിൽ രോഗികളെ ശുശ്രൂഷിച്ചു. രോഗികളുടെ വേദനയും ദുഖവും രോഗവും അവരും സ്വീകരിച്ചുകൊണ്ട് സന്തോഷത്തോടെ ഈ ലോക ജീവതത്തിൽ നിന്നും യാത്രയായി അവർ. പലർക്കും രോഗത്തിൽ നിന്ന് വിടുതൽ ലഭിച്ചപ്പോൾ തന്നെ തങ്ങൾ ശ്രുശ്രൂഷിച്ചവരുടെ രോഗം തങ്ങളുടെ മേൽ പടർന്ന് മരിച്ചുപ്പോയി. മരിക്കുന്നതിനു മുമ്പ് സഹോദരന്മാർ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു, “അങ്ങയുടെ വിനീത ദാസൻ വിട ചൊല്ലുന്നു.” സഭയിലെ മൂപ്പന്മാർ, ഡീക്കന്മാർ, മറ്റു അനേക വിശ്വാസികൾ, തങ്ങളുടെ അതിശക്തമായ വിശ്വാസത്തിന്റെ ഫലമായി രോഗികളെ ശുശ്രൂഷിച്ചുകൊണ്ട് രക്തസാക്ഷിത്വം വഹിച്ചു. സ്വയമനസ്സോടെ വിശുദ്ധന്മാരുടെ ശരീരത്തെ തങ്ങളുടെ മടിയിൽ വെച്ചു, അവരുടെ കണ്ണുകളും വായയും അടച്ചു, തങ്ങളുടെ ചുമലിൽ അവരെ ഏറ്റി, കെട്ടിപിടിച്ചു, അവരെ കുളിപ്പിച്ചു, വസ്ത്രം അണിയിച്ചു. അധികം താമസിയാതെ ഇതേശുശ്രൂഷകൾ ആദ്യം ചെയ്തവർ ഏറ്റുവാങ്ങി.. പുറകിൽ ശേഷിച്ചവർ തുടർച്ചയായി മുമ്പെ പോയവരെ അനുഗമിച്ചു” (Easter letter of Dionysius of Alexandria (c260) recorded in Eusebius, The History of the Church).  ഇങ്ങനെയാണ് പുരാതന ക്രൈസ്തവർ മഹാമാരിയെ നേരിട്ടത്.

ഇതുപോലെത്തന്നെ നാമും ഇപ്പോൾ പ്രവർത്തിക്കണം എന്നു പറയാനല്ല ഞാൻ ഇത് വിവരിച്ചത്. ശാസ്ത്രം പുരോഗമിക്കാത്ത കാലത്ത്, പകർച്ചവ്യാധികളെക്കുറിച്ചും മഹാമാരികളെക്കുറിച്ചും അറിവ് വളരെയധികം കുറവായിരുന്ന കാലത്ത്, ഡോക്ടർമാരും നേഴ്സുമാരും, ആശുപത്രികളും അധികം ഇല്ലാതിരുന്ന ഒരു കാലത്ത് പകർച്ചവ്യാധികളോടുള്ള ദൈവമക്കളുടെ സമീപനം എന്തായിരുന്നു അല്ലെങ്കിൽ അവർ എങ്ങിനെ കണ്ടു എന്നുള്ളത് ചൂണ്ടികാണിക്കാനാണ് ശ്രമിക്കുന്നത്.

  1. വേദപുസ്തകം എന്തുപറയുന്നു

 മഹാമാരിയെക്കുറിച്ച് നാം ചിന്തിക്കുമ്പോൾ നാം മനസ്സിലാക്കേണ്ട ചില വസ്തുതകൾ ഉണ്ട്.

A. ഒന്ന്, ദൈവം അറിയാതെ എന്തെങ്കിലും ഈ പ്രപഞ്ചത്തിൽ നടക്കുമോ? ഒരിക്കലുമില്ല. ദൈവം സർവ്വജ്ഞാനിയാണ്. അതിനെക്കുറിച്ച് വേദപുസ്തകം പറയുന്നത് ശ്രദ്ധിക്കുക.

സങ്കീർത്തനങ്ങൾ 147:5 നമ്മുടെ കർത്താവു വലിയവനും ശക്തിയേറിയവനും ആകുന്നു. അവന്റെ വിവേകത്തിന്നു അന്തമില്ല.

1 യോഹന്നാൻ 3:20 ഹൃദയം നമ്മെ കുറ്റം വിധിക്കുന്നു എങ്കിൽ ദൈവം നമ്മുടെ ഹൃദയത്തെക്കാൾ വലിയവനും എല്ലാം അറിയുന്നവനും എന്നു നമ്മുടെ ഹൃദയത്തെ അവന്റെ സന്നിധിയിൽ ഉറപ്പിക്കാം.

യോഹന്നാൻ 21:17 മൂന്നാമതും അവനോടു: യോഹന്നാന്റെ മകനായ ശിമോനേ, നിനക്കു എന്നോടു പ്രിയമുണ്ടോ എന്നു ചോദിച്ചു. എന്നോടു പ്രിയമുണ്ടോ എന്നു മൂന്നാമതും ചോദിക്കയാൽ പത്രൊസ് ദുഃഖിച്ചു: കർത്താവേ, നീ സകലവും അറിയുന്നു; എനിക്കു നിന്നോടു പ്രിയമുണ്ടു എന്നും നീ അറിയുന്നു എന്നു അവനോടു പറഞ്ഞു. യേശു അവനോടു: എന്റെ ആടുകളെ മേയ്ക്ക.

മത്തായി 10: 29-30 കാശിന്നു രണ്ടു കുരികിൽ വിൽക്കുന്നില്ലയോ? അവയിൽ ഒന്നുപോലും നിങ്ങളുടെ പിതാവു സമ്മതിക്കാതെ നിലത്തു വീഴുകയില്ല. എന്നാൽ നിങ്ങളുടെ തലയിലെ രോമവും എല്ലാം എണ്ണപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.

ദൈവം അറിയാതെ ഒരു മഹാമാരിയും വ്യാപിക്കുന്നില്ല. അതാണ് എനിക്ക് സമധാനം തരുന്ന ഒരു വസ്തുത. ഡിസംബർ മദ്ധ്യവാരത്തിൽ ദൈവം നോക്കിയപ്പോൾ ചൈനയിലെ വൂഹാനിൽ വൈറസ് വ്യാപിക്കുവാൻ തുടങ്ങിയിരിക്കുന്നു. “അയ്യോ, ഇത് ഞാൻ അറിഞ്ഞില്ലല്ലോ, അറിഞ്ഞിരുന്നെങ്കിൽ എല്ലാവരേയും നേരത്തെ അറിയിച്ചേനേ” എന്നുപറയുന്ന ദൈവമായിരുന്നെങ്കിൽ, ആ ദൈവത്തിൽ ആശ്രയിച്ചിട്ട് ഒരു പ്രയോജനവുമില്ല. സകലത്തിന്റേയും ആരംഭവും അവസാനവും “പൂർവ്വകാലത്തു തന്നേ” നിശ്ചയിച്ചുറപ്പിച്ചിട്ടുള്ള ഒരു ദൈവത്തിലാണ് നാം വിശ്വസിക്കുന്നത്. ചരിത്രം ഒരിക്കലും ആവർത്തിക്കുന്നില്ല, മറിച്ച് ദൈവം തീരുമാനിച്ചുറപ്പിച്ചിരിക്കുന്ന ലക്ഷ്യത്തിലേക്ക് അത് അടുത്തുകൊണ്ടിരിക്കുകയാണ്.[1] അതും നമുക്ക് സമാധാനം തരുന്ന ഒരു വസ്തുതയാണ്.

യെശയ്യാവ് 46:10 ആരംഭത്തിങ്കൽ തന്നേ അവസാനവും പൂർവ്വകാലത്തു തന്നേ മേലാൽ സംഭവിപ്പാനുള്ളതും ഞാൻ പ്രസ്താവിക്കുന്നു; എന്റെ ആലോചന നിവൃത്തിയാകും; ഞാൻ എന്റെ താല്പര്യമൊക്കെയും അനുഷ്ടിക്കും എന്നു ഞാൻ പറയുന്നു.

 

B. രണ്ട്, നമ്മുടെ ആയുസ്സിനെക്കുറിച്ച് വേദപുസ്തകം എന്താണ് പറയുന്നത്?

നമ്മുടെ ജനനവും മരണവും ദൈവീക പദ്ധതിയുടെ ഭാഗമാണ്. നമ്മൾ എപ്പോൾ ജനിക്കണം, എവിടെ ജനിക്കണം, എപ്പോൾ മരിക്കണം, നാം എത്രകാലം ജീവിച്ചിരിക്കണം എന്നതെല്ലാം ദൈവീക പദ്ധതിയിൽ ഉണ്ട്.

അ. പ്രവർത്തികൾ 17: 26 ഭൂതലത്തിൽ എങ്ങു കുടിയിരിപ്പാൻ അവൻ ഒരുത്തനിൽനിന്നു മനുഷ്യജാതിയെ ഒക്കെയും ഉളവാക്കി, അവരുടെ നിവാസത്തിന്നു അതിരുകളും കാലങ്ങളും നിശചയിച്ചു.

ഇയ്യോബ് 14:1-5 സ്ത്രീ പ്രസവിച്ച മനുഷ്യൻ അല്പായുസ്സുള്ളവനും കഷ്ടസമ്പൂർണ്ണനും ആകുന്നു. അവൻ പൂപോലെ വിടർന്നു പൊഴിഞ്ഞുപോകുന്നു; നിലനിൽക്കാതെ നിഴൽപോലെ ഓടിപ്പോകുന്നു. അവന്റെ നേരെയോ തൃക്കണ്ണു മിഴിക്കുന്നതു? എന്നെയോ നീ ന്യായവിസ്താരത്തിലേക്കു വരുത്തുന്നതു? അശുദ്ധനിൽനിന്നു ജനിച്ച വിശുദ്ധൻ ഉണ്ടോ? ഒരുത്തനുമില്ല. അവന്റെ ജീവകാലത്തിന്നു അവധി ഉണ്ടല്ലോ; അവന്റെ മാസങ്ങളുടെ എണ്ണം നിന്റെ പക്കൽ; അവന്നു ലംഘിച്ചുകൂടാത്ത അതിർ നീ വെച്ചിരിക്കുന്നു.

എത്ര വ്യക്തമായിട്ടാണ് നമ്മുടെ ആയുസ്സിന്റെ അതിരിനെക്കുറിച്ച് വേദപുസ്തകം പറയുന്നത്. ഇതും നമ്മുക്ക് സമാധാനം തരുന്ന ഒരു കാര്യമാണ്.

 

C. മൂന്ന്, മഹാമാരികളിലും രോഗങ്ങളിലുമൊക്കെ ദൈവത്തിന്റെ പങ്ക് എന്താണ്?

മഹാമാരികളെക്കുറിച്ചും രോഗങ്ങളെക്കുറിച്ചും വേദപുസ്തകത്തിൽ പലയിടങ്ങളിലായി വിവരിച്ചിട്ടുണ്ട്. ദൈവത്തിന്റെ പങ്കിനെക്കുറിച്ചും വ്യക്തമാക്കിയിട്ടുണ്ട്. ചിലവാക്യങ്ങൾ മാത്രം നോക്കുക:

ആവർത്തനം  28:59-60. യഹോവ നിന്റെ മേലും നിന്റെ സന്തതിയുടെമേലും നീണ്ടുനില്ക്കുന്ന അപൂർവ്വമായ മഹാബാധകളും നീണ്ടുനില്ക്കുന്ന വല്ലാത്ത രോഗങ്ങളും വരുത്തും നീ പേടിക്കുന്ന മിസ്രയീമിലെ വ്യാധികളൊക്കെയും അവൻ നിന്റെമേൽ വരുത്തും. അവ നിന്നെ പറ്റിപ്പിടിക്കും.

ആവർത്തനം 32:39 ഞാൻ, ഞാൻ മാത്രമേയുള്ളു; ഞാനല്ലാതെ ദൈവമില്ല എന്നു ഇപ്പോൾ കണ്ടുകൊൾവിൻ. ഞാൻ കൊല്ലുന്നു; ഞാൻ ജീവിപ്പിക്കുന്നു; ഞാൻ തകർക്കുന്നു; ഞാൻ സൌഖ്യമാക്കുന്നു; എന്റെ കയ്യിൽനിന്നു വിടുവിക്കുന്നവൻ ഇല്ല.

ഇയ്യോബ് 5: 17-18 ദൈവം ശാസിക്കുന്ന മനുഷ്യൻ ഭാഗ്യവാൻ; സർവ്വശക്തന്റെ ശിക്ഷ നീ നിരസിക്കരുതു. അവൻ മുറിവേല്പക്കിയും മുറി കെട്ടുകയും ചെയ്യുന്നു; അവൻ ചതെക്കയും തൃക്കൈ പൊറുപ്പിക്കയും ചെയ്യുന്നു.

യെശയ്യാവ് 45:5-7 ഞാൻ യഹോവയാകുന്നു; മറ്റൊരുത്തനുമില്ല; ഞാനല്ലാതെ ഒരു ദൈവവുമില്ല; നീ എന്നെ അറിയാതെയിരിക്കെ ഞാൻ നിന്റെ അര മുറുക്കിയിരിക്കുന്നു. സൂര്യോദയത്തിങ്കലും അസ്തമാനത്തിങ്കലും ഉള്ളവർ ഞാനല്ലാതെ മറ്റൊരുത്തനും ഇല്ല എന്നറിയേണ്ടതിന്നു തന്നേ; ഞാൻ യഹോവയാകുന്നു; മറ്റൊരുത്തനും ഇല്ല. ഞാൻ പ്രകാശത്തെ നിർമ്മിക്കുന്നു, അന്ധകാരത്തെയും സൃഷ്ടിക്കുന്നു; ഞാൻ നന്മയെ ഉണ്ടാക്കുന്നു, തിന്മയെയും (കൊടും ദുരിതങ്ങൾ എന്നാണ് മൂലഭാഷയിൽ കാണുന്നത്) സൃഷ്ടിക്കുന്നു യഹോവയായ ഞാൻ ഇതൊക്കെയും ചെയ്യുന്നു.

ലോകം ഇത്രയും വലിയ ദുരിതത്തിലേക്ക് നീങ്ങിയിട്ടും അതിന്റെമേൽ ദൈവത്തിന്റെ കരം ഒരു വ്യക്തിക്ക് കാണാൻ കഴിയുന്നില്ലെങ്കിൽ, അവൻ വേദപുസ്തകത്തിലെ ദൈവത്തെ അധികമൊന്നും മനസ്സിലാക്കിയിട്ടില്ല എന്നാണർത്ഥം. നമ്മുടെ കർത്താവ് തന്റെ സിംഹാസനത്തിൽ ഇരുന്നു ഇപ്പോഴും വാഴുന്നു എന്ന് നാം മനസ്സിലാക്കണം അതാണ് നമ്മുടെ ധൈര്യം. “ എന്നാൽ യഹോവ എന്നേക്കും വാഴുന്നു; ന്യായവിധിക്കു അവൻ സിംഹാസനം ഒരുക്കിയിരിക്കുന്നു” (സങ്കീ. 9:7). ദൈവമേ, നിന്റെ സിംഹാസനം എന്നും എന്നേക്കും ഉള്ളതാകുന്നു; നിന്റെ രാജത്വത്തിന്റെ ചെങ്കോൽ നീതിയുള്ള ചെങ്കോലാകുന്നു (സങ്കീ. 45:6).

3. പൊതുവിലുള്ള പലരുടേയും പ്രതികരണം

A. കൊറോണ വ്യാധിയോട് അനേകരും എങ്ങിനെയാണ് പ്രതികരിക്കുന്നത്? ചിലർ വളരെ ഭയത്തോടെയാണ് ഇതിനെ കാണുന്നത്. വളരെ ഭീതിയോടുകൂടെയാണ് പലരും വാർത്തകൾ കേൾക്കുകയും കാണുകയും ചെയ്യുന്നത്. ഭയം ഭീതിയും ഒന്നിനും പരിഹാരമല്ല. അതീവ ഗൗരവത്തോടും സൂഷ്മതയോടും നാം പെരുമാറേണ്ടതായിട്ടുണ്ട്. ഓർക്കുക, നമ്മുടെ ആത്യന്തികമായ ആശ്രയം ഡോക്ടർമാരിലും, ഭരണകൂടത്തിലും, ശാസ്ത്രലോകത്തിലും[2] ഒന്നുമല്ല, ദൈവത്തിൽ ആണ്. നേരത്തെ നമ്മൾ ചിന്തിച്ചതുപോലെ ചരിത്രത്തിൽ ദൈവമക്കൾ പ്രതിസന്ധികളെയും ദുരിതങ്ങളേയും ധൈര്യത്തോടെയാണ് നേരിട്ടിരുന്നത്. സങ്കീർത്തനക്കാരന്റെ ധൈര്യം വർണ്ണിച്ചിരിക്കുന്നത് ശ്രദ്ധിക്കുക: “ദൈവം നമ്മുടെ സങ്കേതവും ബലവും ആകുന്നു; കഷ്ടങ്ങളിൽ അവൻ ഏറ്റവും അടുത്ത തുണയായിരിക്കുന്നു. അതുകൊണ്ടു ഭൂമി മാറിപ്പോയാലും പർവ്വതങ്ങൾ കുലുങ്ങി സമുദ്രമദ്ധ്യേ വീണാലും, അതിലെ വെള്ളം ഇരെച്ചു കലങ്ങിയാലും അതിന്റെ കോപംകൊണ്ടു പർവ്വതങ്ങൾ കുലുങ്ങിയാലും നാം ഭയപ്പെടുകയില്ല (സങ്കീർത്തനങ്ങൾ 46:1-3). ദൈവം ഓർപ്പിക്കുന്നു: “നീ ഭയപ്പെടേണ്ടാ; ഞാൻ നിന്നോടുകൂടെ ഉണ്ടു; ഭ്രമിച്ചുനോക്കേണ്ടാ, ഞാൻ നിന്റെ ദൈവം ആകുന്നു; ഞാൻ നിന്നെ ശക്തീകരിക്കും; ഞാൻ നിന്നെ സഹായിക്കും; എന്റെ നീതിയുള്ള വലങ്കൈകൊണ്ടു ഞാൻ നിന്നെ താങ്ങും” (യെശയ്യാവ് 41 9-10).

B. ചിലർ ചിന്തിക്കുന്നത് ഈ വൈറസ്സിനെയെല്ലാം മനുഷ്യന് നിയന്ത്രിക്കാൻ കഴിയും എന്നാണ്. അത് ഒരു വലിയ തെറ്റിദ്ധാരണയാണ്. ആധുനിക യുഗത്തിൽ നാം ജീവിക്കുന്നു എന്നത് ശരിയാണ്. ശാസ്ത്രം വളരെയധികം പുരോഗതി പ്രാപിച്ചിരിക്കുന്നു എന്നത് ശരിയാണ്. നമ്മുടെ വാഹനങ്ങൾ ചൊവ്വയിൽ വരെ ഇറങ്ങി എന്നതും ശരിയാണ്. പക്ഷെ അതിസൂഷ്മാണു ജീവിയായ കൊറോണ വൈറസ് നമ്മെ പഠിപ്പിക്കുന്നത് എന്താണെന്നറിയാമോ? ഇവിടെ കാര്യങ്ങൾ ആത്യന്തികമായി തീരുമാനിക്കുന്നത് മനുഷ്യനല്ല പരമാധികാരിയായ ദൈവം തന്നെയാണ് എന്ന വസ്തുതയാണ്. നേരത്തെ വായിച്ച വാക്യം ഒരിക്കൽകൂടി ശ്രദ്ധിക്കുക: “ഞാൻ പ്രകാശത്തെ നിർമ്മിക്കുന്നു, അന്ധകാരത്തെയും സൃഷ്ടിക്കുന്നു; ഞാൻ നന്മയെ ഉണ്ടാക്കുന്നു, തിന്മയെയും (കൊടും ദുരിതങ്ങൾ) സൃഷ്ടിക്കുന്നു യഹോവയായ ഞാൻ ഇതൊക്കെയും ചെയ്യുന്നു” (യെശയ്യാവ് 45:7).

C. ചിലർ ചിന്തിക്കുന്നത് ഈ വൈറസ്സ് എന്നെയൊന്നും തൊടില്ല എന്നാണ്. ഇത് പ്രായമായവരെയേ ബാധിക്കുകയുള്ളു, അവരെ മരിക്കുകയുള്ളു എന്ന് പറഞ്ഞു നടന്നവർ അനേകർ ഉണ്ട്. യാഥാർത്ഥ്യം അതൊന്നുമല്ല എന്നുള്ളത് ജനങ്ങൾ മരിച്ചുവീഴുന്നതു കണ്ടപ്പോൾ പലർക്കും മനസ്സിലായിക്കാണും എന്നു വിശ്വസിക്കുന്നു. അതുകൊണ്ട് അഹങ്കാരം ഉപേക്ഷിച്ച് താഴ്മയോടെ യാഥാർത്ഥ്യങ്ങളെ കാണാൻ നമ്മുക്ക് കഴിയണം. താഴ്മയെക്കുറിച്ച് യാക്കോബ് പറയുന്നത് ശ്രദ്ധിക്കുക: “ന്യായപ്രമാണകർത്താവും ന്യായാധിപതിയും ഒരുവനേയുള്ളു: രക്ഷിപ്പാനും നശിപ്പിപ്പാനും ശക്തനായവൻ തന്നേ; കൂട്ടുകാരനെ വിധിപ്പാൻ നീ ആർ? ഇന്നോ നാളെയോ ഞങ്ങൾ ഇന്ന പട്ടണത്തിൽ പോയി അവിടെ ഒരാണ്ടു കഴിച്ചു വ്യാപാരം ചെയ്തു ലാഭം ഉണ്ടാക്കും എന്നു പറയുന്നവരേ, കേൾപ്പിൻ: നാളെത്തേതു നിങ്ങൾ അറിയുന്നില്ലല്ലോ; നിങ്ങളുടെ ജീവൻ എങ്ങനെയുള്ളതു? അല്പനേരത്തേക്കു കാണുന്നതും പിന്നെ മറഞ്ഞുപോകുന്നതുമായ ആവിയല്ലോ.  കർത്താവിന്നു ഇഷ്ടമുണ്ടെങ്കിൽ ഞങ്ങൾ ജീവിച്ചിരുന്നു ഇന്നിന്നതു ചെയ്യും എന്നല്ലയോ പറയേണ്ടതു” (യാക്കോബ് 4:12-15).

വിശ്വാസികളെ വൈറസ്സ് തൊടില്ല എന്ന് പ്രചരിപ്പിക്കുന്നവരുണ്ട്. “അഭിഷിക്തരെ” വൈറസ്സ് തൊടില്ല എന്ന് പ്രചരിപ്പിക്കുന്നവരുണ്ട്. അങ്ങിനെ പ്രചരിപ്പച്ചവർ പലരും ഈ ലോകത്തോട് വിടപറഞ്ഞുകഴിഞ്ഞു. പലരും ആശുപത്രിയിൽ അഡ്മിറ്റ് ചെയ്യപ്പെട്ടുകഴിഞ്ഞു. വൈറസ്സിന് ജാതി, മത, വംശ, ഭാഷാ ഭേതമില്ല. അവിശ്വാസികൾക്കും വിശ്വാസികൾക്കും ഒരുപോലെ വരാം. വിശ്വാസി ഏതോ വലിയ പാപം ചെയ്തിട്ടാണ് ഈ രോഗം വരുന്നത് എന്നോന്നും ആരും വ്യഖ്യാനിക്കണ്ട.  ഇയ്യോബിന്റെ സ്നേഹിതന്മാർ ഇയ്യോബിന്റെ ജീവിതത്തിലെ സംഭവങ്ങളെ അങ്ങിനെയാണ് വ്യാഖ്യാനിച്ചത്. പക്ഷെ ദൈവം തന്നെ അവരെ തിരുത്തി (ഇയ്യോബ് 42:7). എല്ലാ വ്യാധിയും ന്യായവിധിയുടെ അടയാളങ്ങളാകണമെന്നില്ല, മറിച്ച് ദൈവത്തിന്റെ നന്മ നിറഞ്ഞ വലിയ പദ്ധതിയിൽ നാം ഭാഗമാകുന്നതിന്റെ അടയാളങ്ങളുമാകാം രോഗങ്ങളും വ്യാധികളും. നമ്മുടെ താൽക്കാലിക സന്തോഷത്തിന്റേയും സുഖത്തിന്റേയും അപ്പുറത്ത് ദൈവത്തിന്റെ മഹാനന്മയുടെ പൂർത്തീകരണത്തിന്റെ ഭാഗമായി ഞാനും നിങ്ങളും പ്രയാസം അനുഭവിച്ചേക്കാം. ദൈവം നോക്കുന്നത് താൽക്കാലിക നന്മയല്ല, നിത്യനന്മയാണ്. ദൈവം നോക്കുന്നത് ഇഹലോക സുഖ ജീവതമല്ല, ദുഖവും, മുറവിളിയും കഷ്ടതയും ഇല്ലാത്ത ദൈവത്തോടുകൂടെയുള്ള നിത്യജീവിതമാണ്. യജമാനന് ഉപയോഗിക്കാൻ പറ്റുന്ന ഉപകരണമാക്കി എന്നേയും നിങ്ങളേയും തീർക്കുന്ന പ്രക്രിയയുടെ (കൊല്ലൻ അരം കൊണ്ട് രാഗി മൂർച്ചവരുത്തുന്നതു പോലെ അല്ലെങ്കിൽ തീയിലിട്ട് പഴുപ്പിച്ച് അടിച്ച് പരത്തുന്നതുപോലെ) ഭഗവുമാകാം നമ്മുടെ കഷ്ടതകളും വേദനകളും. നല്ല സുഖമുള്ള ഏർപ്പാടൊന്നുമല്ല ഇത്. പക്ഷെ ആയുധത്തിന് മൂർച്ചയുണ്ടെങ്കിലേ യജമാനന് ഉപയോഗിക്കാൻ പറ്റുകയുള്ളു (പഴയ നിയമത്തിൽ യോസേഫിന്റെ ജീവിതം ശ്രദ്ധിക്കുക).

D. കൊറോണ ഉണ്ടെന്ന് തോന്നുന്നവരോട് വളരെ മോശമായി പെരുമാറുന്നവരേയും കണ്ടൂ. വിദേശികളാണ് കൊറോണ പരത്തുന്നത് എന്ന തെറ്റിദ്ധാരണ ചിലർക്കുണ്ട്. അവർക്ക് താമസിക്കാൻ മുറിയോ ഭക്ഷണമോ നൽകാതെ പുറത്താക്കിയവരുണ്ട്. സാമൂഹിക അകലം (social distance) പാലിക്കണ്ട എന്നല്ല ഞാൻ പറഞ്ഞുവരുന്നത്. രോഗം ഉള്ളവരേയും രോഗം ഉണ്ടാകുവാൻ സാദ്ധ്യത ഉള്ളവരേയും വളരെ സ്നേഹത്തോടും കരുതലോടും കൂടെ കാണുവാൻ നമ്മുക്ക് സാധിക്കണം. ഈ വൈറസ് നമ്മളേയും ബാധിക്കാം, ഈ അവസ്ഥ നമ്മുക്കും വരാം എന്ന് ഓർക്കുക. കർത്താവിന്റെ വാക്കുകൾ ശ്രദ്ധിക്കുക:  “മനുഷ്യർ നിങ്ങൾക്കു ചെയ്യേണം എന്നു നിങ്ങൾ ഇച്ഛിക്കന്നതു ഒക്കെയും നിങ്ങൾ അവർക്കും ചെയ്‍വിൻ; ന്യായപ്രമാണവും പ്രവാചകന്മാരും ഇതു തന്നേ” (മത്തായി 7:12).

 

  1. ദൈവമക്കളുടെ പ്രതികരണം.

 

കൊറോണ വ്യാധിയോട് ദൈവമക്കൾ എങ്ങിനെയാണ് പ്രതികരിക്കേണ്ടത്?

A. പ്രാർത്ഥിക്കണം. ദൈവത്തിന്റെ കരുണക്കായി പ്രാർത്ഥിക്കണം. പാപത്താൽ ശപിക്കപ്പെട്ട ഈ ലോകത്തിൽ ദൈവിക കരുണകൊണ്ടാണ് ഓരോ മനുഷ്യരും ജീവിക്കുന്നത്. ദൈവം കരുണാമയനല്ലായിരുന്നുവെങ്കിൽ ഒരു മനുഷ്യൻ പോലും ഭൂമുഖത്ത് ശേഷിക്കുകയില്ല. വിശ്വാസികൾ പോലും ജീവിച്ചിരിക്കുന്നത് ദൈവത്തിന്റെ കാരുണ്യമാണ്. എപ്പഫ്രൊദിത്തൊസിന്റെ രോഗസൗഖ്യത്തെക്കുറിച്ച് പൗലോസ് പറയുന്നത് “അവൻ ദീനം പിടിച്ചു മരിപ്പാറായിരുന്നു സത്യം; എങ്കിലും ദൈവം അവനോടു കരുണചെയ്തു; അവനോടു മാത്രമല്ല, എനിക്കു ദുഃഖത്തിന്മേൽ ദുഃഖം വരാതിരിപ്പാൻ എന്നോടും കരുണ ചെയ്തു” (ഫിലിപ്പിയർ 2:27) എന്നാണ്. അതുകൊണ്ട് നമുക്ക് പ്രാർത്ഥിക്കാം. കരുണക്കായി പ്രാർത്ഥിക്കാം. ഹബക്കുക് പ്രവാചകന്റെ പ്രാർത്ഥന ശ്രദ്ധിക്കുക “യഹോവേ, ഞാൻ നിന്റെ കേൾവി കേട്ടു ഭയപ്പെട്ടുപോയി; യഹോവേ, ആണ്ടുകൾ കഴിയുംമുമ്പെ നിന്റെ പ്രവൃത്തിയെ ജീവിപ്പിക്കേണമേ; ആണ്ടുകൾ കഴിയുംമുമ്പെ അതിനെ വെളിപ്പെടുത്തേണമേ; ക്രോധത്തിങ്കൽ കരുണ ഓർക്കേണമേ” (ഹബക്കൂക് 3:2). ക്രോധത്തിലും കരുണ ഓർക്കുന്ന ഒരു ദൈവം നമുക്കുണ്ട്. മുന്നണിയിൽ പ്രവർത്തിക്കുന്ന ഡോക്ടർമാർ, നേഴ്സുമാർ, നമ്മുടെ നേതാക്കന്മാർ, ശാസ്ത്രജ്ഞന്മാർ, നിയമപാലകർ എല്ലാവരേയും പ്രാർത്ഥനയിൽ നാം ഓർക്കണം.

B. അശ്രയിക്കണം. ദൈവത്തിൽ ആശ്രയിക്കണം. ആകുലപ്പെട്ടതുകൊണ്ട് ഗുണമൊന്നുമില്ല, ആശ്രയിക്കുകയാണ് വേണ്ടത്. ഏതെങ്കിലും ദൈവത്തിലുള്ള ആശ്രയമല്ല, ദൈവ വചനം പറയുന്ന ദൈവത്തിൽ ആശ്രയിക്കണം. ദൈവത്തിൽ ആശ്രയിക്കുക എന്നുവെച്ചാൽ ദൈവവചനത്തിൽ ആശ്രയിക്കുക എന്നതാണ്. മുറുകെപ്പിടിക്കണം, ഒരു പൈതൽ തന്റെ പിതാവിന്റെ കയ്യിൽ മുറുകെ പിടിച്ച് (ആശ്രയിച്ച്) നടക്കുന്നതുപോലെ നാം ദൈവത്തിൽ ആശ്രയിച്ച് മുന്നോട്ട് പോകണം. ദൈവവചനത്തിലുള്ള അചഞ്ചലമായ വിശ്വാസമാണ് ദൈവത്തിലുള്ള ആശ്രയത്തിന്റെ അടയാളം. ഒന്നുരണ്ടു വാക്യങ്ങൾ ശ്രദ്ധിക്കുക:

സങ്കീർത്തനങ്ങൾ 56:3 ഞാൻ ഭയപ്പെടുന്ന നാളിൽ നിന്നിൽ ആശ്രയിക്കും.

1 പത്രോസ് 5:7. അവൻ നിങ്ങൾക്കായി കരുതുന്നതാകയാൽ നിങ്ങളുടെ സകല ചിന്താകുലവും അവന്റെ മേൽ ഇട്ടുകൊൾവിൻ.

ഫിലിപ്പിയർ 4:6-7. ഒന്നിനെക്കുറിച്ചും വിചാരപ്പെടരുതു; എല്ലാറ്റിലും പ്രാർത്ഥനയാലും അപേക്ഷയാലും നിങ്ങളുടെ ആവശ്യങ്ങൾ സ്തോത്രത്തോടുകൂടെ ദൈവത്തോടു അറിയിക്കയത്രേ വേണ്ടതു. എന്നാൽ സകലബുദ്ധിയേയും കവിയുന്ന ദൈവ സമാധാനം നിങ്ങളുടെ ഹൃദയങ്ങളെയും നിനവുകളെയും ക്രിസ്തുയേശുവിങ്കൽ കാക്കും.

c. അനുസരിക്കണം. അധികാരികളെ അനുസരിക്കണം. ദൈവനാമമഹത്വത്തിനായി അനുസരിക്കണം. വൈറസ് വ്യാപനം തടയാനുള്ള ഭരണകൂടത്തിന്റെ ശ്രമത്തെ നാം സഹായിക്കുകയും അവരോട് സഹകരിക്കുകയും ചെയ്യണം. ഞായറാഴ്ചത്തെ സർവീസുകൾ ഒഴിവാക്കണെമങ്കിൽ ഒഴിവാക്കണം. നമ്മുടെ ആരാധനാ സ്വാതന്ത്ര്യത്തിന്മേലുള്ള ഒരു കടന്നുകയറ്റമായി അതിനെ കാണേണ്ടതില്ല. നമ്മുടെ നന്മക്കും പൊതുനന്മക്കുവേണ്ടിയുള്ള ഒരു പ്രവർത്തിയായി മാത്രം കണ്ടാൽ മതി. പൗലോസ് പറയുന്നത് ശ്രദ്ധിക്കുക: “ഏതു മനുഷ്യനും ശ്രേഷ്ഠാധികാരങ്ങൾക്കു കീഴടങ്ങട്ടെ. ദൈവത്താലല്ലാതെ ഒരധികാരവുമില്ലല്ലോ; ഉള്ള അധികാരങ്ങളോ ദൈവത്താൽ നിയമിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. ആകയാൽ അധികാരത്തോടു മറുക്കുന്നവൻ ദൈവ വ്യവസ്ഥയോടു മറുക്കുന്നു. മറുക്കുന്നവരോ ശിക്ഷാവിധി പ്രാപിക്കും. വാഴുന്നവർ സൽപ്രവൃത്തിക്കല്ല ദുഷ്‌പ്രവൃത്തിക്കത്രേ ഭയങ്കരം. അധികാരസ്ഥനെ ഭയപ്പെടാതിരിപ്പാൻ ഇച്ഛിക്കുന്നുവോ? നന്മചെയ്ക; എന്നാൽ അവനോടു പുകഴ്ച ലഭിക്കും. നിന്റെ നന്മെക്കായിട്ടല്ലോ അവൻ ദൈവശുശ്രൂഷക്കാരനായിരിക്കുന്നതു; നീ തിന്മ ചെയ്താലോ ഭയപ്പെടുക; വെറുതെ അല്ല അവൻ വാൾ വഹിക്കുന്നതു; അവൻ ദോഷം പ്രവർത്തിക്കുന്നവന്റെ ശിക്ഷെക്കായി പ്രതികാരിയായ ദൈവശുശ്രൂഷക്കാരൻ തന്നേ. അതുകൊണ്ടു ശിക്ഷയെ മാത്രമല്ല മനസ്സാക്ഷിയെയും വിചാരിച്ചു കീഴടങ്ങുക ആവശ്യം.” റോമർ 13:1-5. അധികാരികൾക്ക് കീഴടങ്ങി ദൈവത്തെ നമ്മൾ മഹത്വപ്പെടുത്തണം.

D. സഹായിക്കണം. മറ്റുള്ളവരെ സഹായിക്കണം. സാമൂഹിക അകലം പാലിക്കുക എന്നത് തന്നെ മറ്റുള്ളവരോട് ചെയ്യുന്ന ഏറ്റവും വലിയ സഹായമാണ് ഇപ്പോൾ. വീടുകളിൽ നിരീക്ഷണത്തിൽ കഴിയുന്നവർക്ക് ഏതെങ്കിലും സഹായം ചെയ്യാൻ സാധിക്കുമെങ്കിൽ അതു ചെയ്യണം. ആരോഗ്യപ്രവർത്തകർക്ക് ആവശ്യമായ സഹായം നൽകണം. ഈ രോഗംമൂലം അവശത അനുഭവിക്കുന്ന ആർക്കും സഹായം ചെയ്യാൻ മടിക്കരുത്. പുരാതനകാലത്തുണ്ടായ എല്ലാ മഹാമാരികളിലും ദൈവമക്കളുടെ ത്യാഗോജ്ജലമായ പ്രവർത്തനങ്ങളെക്കുറിച്ച് നാം കണ്ടു. പൗലോസ് കർത്താവിന്റെ വാക്കുകൾ ഓർപ്പിക്കുന്നത് ശ്രദ്ധിക്കുക: “ആരുടെയും വെള്ളിയോ പൊന്നോ വസ്ത്രമോ ഞാൻ മോഹിച്ചിട്ടില്ല. എന്റെ മുട്ടിനും എന്നോടുകൂടെയുള്ളവർക്കും വേണ്ടി ഞാൻ ഈ കൈകളാൽ അദ്ധ്വാനിച്ചു എന്നു നങ്ങൾ തന്നേ അറിയുന്നുവല്ലോ. ഇങ്ങനെ പ്രയത്നം ചെയ്തു പ്രാപ്തിയില്ലാത്തവരെ സാഹായിക്കയും, വാങ്ങുന്നതിനെക്കാൾ കൊടുക്കുന്നതു ഭാഗ്യം എന്നു കർത്താവായ യേശുതാൻ പറഞ്ഞ വാക്കു ഓർത്തുകൊൾകയും വേണ്ടതു എന്നു ഞാൻ എല്ലാം കൊണ്ടും നിങ്ങൾക്കു ദൃഷ്ടാന്തം കാണിച്ചിരിക്കുന്നു” (അ. പ്രവർത്തികൾ 20:33-35).

D. സാക്ഷിയാകണം. ലജ്ജിക്കാത്ത സാക്ഷിയായിരിക്കണം. മഹാമാരിയുടെ മദ്ധ്യത്തിൽ രോഗത്തിനുള്ള സൗഖ്യമാണ് എല്ലാവരും പ്രതീക്ഷിക്കുന്നത്. എന്നാൽ കൊറോണയേക്കാൾ വലിയ ഒരു വൈറസ് മാനവജാതിയിൽ വ്യാപിച്ചിട്ടുണ്ട്. പാപം എന്ന മാരക വൈറസ്. നിത്യമായ നരകത്തിൽ എത്തിക്കുന്ന വൈറസ്. ഈ മാഹാമാരിക്കുള്ള ഏക പരിഹാരം കാൽവറി ക്രൂശ് മാത്രമാണ്. കോറോണയെക്കുറിച്ചുള്ള നമ്മുടെ ചർച്ച പാപം എന്ന മാരക വൈറസ്സിലേക്ക് എത്തണം. കാരണം യഥാർത്ഥസുവിശേഷം ഒരു മനുഷ്യന്റെ ഈ ആയുസ്സിലെ നന്മയല്ല ലക്ഷ്യമാക്കുന്നത്. ഈ ആയുസ്സിനപ്പുറം ഒരു നിത്യജീവിതമുണ്ട്. അതിനെയാണ് അഭിസംബോധന ചെയ്യുന്നത്. ഈ ലോകത്തിലുള്ള സുഖങ്ങൾക്ക് വേണ്ടിയല്ല പ്രത്യാശയുടെ സുവിശേഷം നിലനിൽക്കുന്നത്. ദൈവത്തിന്റെ മുമ്പിൽ വിശുദ്ധരും നിഷ്കളങ്കരും കുറ്റമില്ലാത്തവരുമായി നമ്മെ നിർത്തുന്നതിനുവേണ്ടിയാണ് ഈ സുവിശേഷം നിൽക്കുന്നത്. പൗലോസ് പറയുന്നത് ശ്രദ്ധിക്കുക: “മുമ്പെ ദുഷ്‌പ്രവൃത്തികളാൽ മനസ്സുകൊണ്ടു അകന്നവരും ശത്രുക്കളുമായിരുന്ന നിങ്ങളെ അവന്റെ മുമ്പിൽ വിശുദ്ധരും നിഷ്കളങ്കരും കുറ്റമില്ലാത്തവരുമായി നിറുത്തേണ്ടതിന്നു അവൻ ഇപ്പോൾ തന്റെ ജഡശരീരത്തിൽ തന്റെ മരണത്താൽ നിരപ്പിച്ചു. ആകാശത്തിൻ കീഴെ സകല സൃഷ്ടികളുടെയും ഇടയിൽ ഘോഷിച്ചും പൌലോസ് എന്ന ഞാൻ ശുശ്രൂഷകനായിത്തീർന്നും നിങ്ങൾ കേട്ടുമിരിക്കുന്ന സുവിശേഷത്തിന്റെ പ്രത്യാശയിൽനിന്നു നിങ്ങൾ ഇളകാതെ അടിസ്ഥാനപ്പെട്ടവരും സ്ഥിരതയുള്ളവരുമായി വിശ്വാസത്തിൽ നിലനിന്നുകൊണ്ടാൽ അങ്ങനെ അവന്റെ മുമ്പിൽ നില്ക്കും.” ഇതാണ് സുവിശേഷം പ്രധാനം ചെയ്യുന്ന പ്രത്യാശ. വേദപുസ്തകത്തിലെ സുവിശേഷം പ്രത്യാശയുടെ സുവിശേഷമാണ്. നിത്യജീവനായിട്ടുള്ള പ്രത്യാശ. “നാം ഈ ആയുസ്സിൽ മാത്രം ക്രിസ്തുവിൽ പ്രത്യാശ വെച്ചിരിക്കുന്നു എങ്കിൽ സകല മനുഷ്യരിലും അരിഷ്ടന്മാരത്രേ” (1 കൊരിന്ത്യർ 15:19) എന്ന അപ്പോസ്തലന്റെ വാക്കുകൾ ഏറ്റവും അധികം ശ്രദ്ധിക്കണം. അതുകൊണ്ട് യഥർത്ഥ സുവിശേഷത്തെക്കുറിച്ച് ആർക്കും ലജ്ജിക്കേണ്ടതില്ല. ഈ സുവിശേഷത്തിനുവേണ്ടി ധൈര്യത്തോട് നിൽക്കുവാൻ നമ്മുക്ക് കഴിയണം. അപ്പോസ്തലന്റെ വാക്കുകൾ ശ്രദ്ധിക്കുക: “നിങ്ങളിലുള്ള പ്രത്യാശയെക്കുറിച്ചു ന്യായം ചോദിക്കുന്ന ഏവനോടും സൌമ്യതയും ഭയഭക്തിയും പൂണ്ടു പ്രതിവാദം പറവാൻ എപ്പോഴും ഒരുങ്ങിയിരിപ്പിൻ” 1 പത്രൊസ് 3:15. ലജ്ജയില്ലാത്ത (റോമർ 1:16) സാക്ഷികൾ ആകണം.

E. ആനന്ദിക്കണം. “ദുഖത്തിന്റെ പാനപാത്രം” കർത്താവ് തന്നാലും ആനന്ദിക്കാൻ സാധിക്കണം. വേദപുസ്തക വിശ്വസികളുടെ ഏറ്റവും വലിയ സവിശേഷതയാണ് ഇത്. “മരണത്തിന്റെ താഴ്വരയിൽക്കൂടി” നടക്കേണ്ടിവരും എന്നവർക്കറിയാം. പക്ഷെ അത് തങ്ങളുടെ നന്മക്കാണെന്നാണെന്നും അവർ മനസ്സിലാക്കുന്നു. യാക്കോബ് ഓർപ്പിക്കുന്നത് ശ്രദ്ധിക്കുക: “എന്റെ സഹോദരന്മാരേ, നിങ്ങൾ വിവിധപരീക്ഷകളിൽ അകപ്പെടുമ്പോൾ നിങ്ങളുടെ വിശ്വാസത്തിന്റെ പരിശോധന സ്ഥിരത ഉളവാക്കുന്നു എന്നു അറിഞ്ഞു അതു അശേഷം സന്തോഷം എന്നു എണ്ണുവിൻ” യാക്കോബ് 1:2. ദൈവം നമ്മളിൽ ഉദ്ദേശിച്ച ആ മഹാനന്മ കർത്താവ് വരുമ്പോൾ തീർച്ചയായും വെളിപ്പെട്ടുവരും. പരിശോധനകളിലൂടെ കടന്നുപോകുന്നവരോട് അപ്പൊസ്തലന് പറയാനുള്ളത് കേൾക്കുക: “അതിൽ നിങ്ങൾ ഇപ്പോൾ അല്പനേരത്തേക്കു നാനാപരീക്ഷകളാൽ ദുഃഖിച്ചിരിക്കേണ്ടിവന്നാലും ആനന്ദിക്കുന്നു. അഴിഞ്ഞുപോകുന്നതും തീയിൽ ശോധന കഴിക്കുന്നതുമായ പൊന്നിനെക്കാൾ നിങ്ങളുടെ വിശ്വാസത്തിന്റെ പരിശോധന വിലയേറിയതു എന്നു യേശുക്രിസ്തുവിന്റെ പ്രത്യക്ഷതയിൽ പുകഴ്ചെക്കും തേജസ്സിന്നും മാനത്തിന്നുമായി കാണ്മാൻ അങ്ങനെ ഇടവരും” 1 പത്രൊസ് 1:6.

F. കൃതജ്ഞതയുള്ളവരായിരിക്കണം. ദൈവത്തിന് സ്തോത്രം ചെയ്യണം. ഇത്രത്തോളം നിലനിർത്തിയ ദൈവത്തിനു സ്തോത്രം ചെയ്യണം. അവൻ നല്ലവനാണ്. “യെഹോവെക്കു സ്തോത്രം ചെയ്‍വിൻ; അവൻ നല്ലവനല്ലോ; അവന്റെ ദയ എന്നേക്കുമുള്ളതു” സങ്കീർത്തനങ്ങൾ 118:1. ഈ പോരാട്ടത്തിന്റെ മുന്നണിയിൽ നിൽക്കുന്ന ഡോക്ടർമാരേയും നേഴ്സുമാരേയും ഓർത്ത് ദൈവത്തിനു നന്ദി പറയാം. നമ്മുടെ നേതാക്കന്മാർ, ഭരണപക്ഷമോ പ്രതിപക്ഷമോ ആയിക്കോട്ടെ, കേന്ദ്രത്തിലുള്ളവരോ സംസ്ഥാനത്തിലുള്ളവരോ ആയിക്കോട്ടെ, അവർക്കായി ദൈവത്തിനു നന്ദി പറയാം. നിയമ പാലകന്മാർ, മറ്റു ആരോഗ്യപ്രവർത്തകന്മാർ എന്നിവർക്കായി ദൈവത്തിന് സ്തോത്രം ചെയ്യാം. ഏതു സാഹചര്യത്തിലും സ്തോത്രത്തോടെ (നന്ദിയോടെ) ദൈവത്തിന്റെ അടുക്കലേക്ക് ചെല്ലണം എന്നല്ലെ ദൈവവചനം നമ്മെ പഠിപ്പിക്കുന്നത്? (ഒന്നിനെക്കുറിച്ചും വിചാരപ്പെടരുതു; എല്ലാറ്റിലും പ്രാർത്ഥനയാലും അപേക്ഷയാലും നിങ്ങളുടെ ആവശ്യങ്ങൾ സ്തോത്രത്തോടുകൂടെ ദൈവത്തോടു അറിയിക്കയത്രേ വേണ്ടതു. ഫിലിപ്പിയർ 4:6). അങ്ങിനെയെങ്കിൽ ഈ മഹാമാരിയെ നാം എങ്ങിനെയാണ് സമീപിക്കേണ്ടത്? അപ്പോസ്തലൻ പറയുകയാണ്: “എല്ലാറ്റിന്നും സ്തോത്രം ചെയ്‍വിൻ; ഇതല്ലോ നിങ്ങളെക്കുറിച്ചു ക്രിസ്തുയേശുവിൽ ദൈവേഷ്ടം” 1 തെസ്സലോനിക്യർ 5:17. അങ്ങിനെയെങ്കിൽ കൊറോണ വൈറസ്സിനായും ദൈവത്തിനു നാം നന്ദി പറയണം. വേദപുസ്തക ക്രിസ്ത്യാനികൾ ഈ മാരക വൈറസ് വ്യാപനത്തിന്റെ മദ്ധ്യത്തിലു, ദൈവവചനത്തിനനുസരിച്ച് പ്രതികരിക്കാൻ സർവ്വശക്തൻ സഹായിക്കട്ടെ!

*****************

കൊറോണ വൈറസ്സിനെക്കൊണ്ട് ദൈവം ധാരാളം കാര്യങ്ങൾ പഠിപ്പിക്കുന്നുണ്ട്. ദൈവത്തെ മാനിക്കാതെ അതിവേഗം ബഹുദൂരം (ചൊവ്വ വരെ) സഞ്ചരിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന മനുഷ്യൻ ബാക്ടീരിയയേക്കാൾ അതിസൂഷ്മമായ ഒരു വൈറസ് വന്നപ്പോഴേക്കും അവൻ വീട്ടിൽ ഇരുന്ന് ദൈവമേ! എന്താണ് ഈ ലോകത്ത് നടക്കുന്നത് എന്നു ചോദിക്കുന്നു. ഇത് ദൈവത്തിന്റെ ന്യായവിധിയാണോ എന്ന് പലരും പാസ്റ്റർമാരോട് ചോദിക്കാൻ തുടങ്ങി. ഞായറാഴ്ച്ച ആരാധനക്കു പോകാൻ സമയ മില്ലാത്തവന് ദൈവത്തെ ആരാധിക്കാൻ മനസ്സുവന്നുതുടങ്ങി. തോന്നിവാസ ജീവിതമൊക്കെ അവസാനിപ്പിച്ച് മാനസാന്തരപ്പെട്ട് കർത്താവിന്റെ അടുക്കലേക്ക് വരണം എന്ന് പാസ്റ്റർമാർ ആവർത്തിച്ച് പറഞ്ഞിട്ടും കേൾക്കാത്തവർ മാനസാന്തരപ്പെട്ട് സ്നാനപ്പെടാൻ വരെ റെഡിയായിട്ടുണ്ട്. പ്രാർത്ഥിക്കാനും ബൈബിൾ വായിക്കാനും സമയമില്ലാത്തവർ വീട്ടിലിരുന്ന് കരഞ്ഞു പ്രാർത്ഥിക്കുന്നു. ബൈബിളിലെ ഒരു പുസ്തകം മുഴുവനായി വായിക്കുന്നു. കർത്താവിന്റെ രണ്ടാം വരവിനെക്കുറിച്ച് ഓർക്കാൻ പോലും സമയമില്ലാത്ത വിശ്വാസികൾ വെളിപ്പാടുപുസ്തകത്തിലെ ബാധകളെക്കുറിച്ചും ക്രോധകലശത്തെക്കുറിച്ചും സംശയങ്ങൾ ഇപ്പോൾ ചോദിക്കുന്നു. എത്രയെത്ര നല്ലകാര്യങ്ങൾ കൊറോണ നമ്മെ പഠിപ്പിച്ചു. പഠിപ്പിച്ചുകൊണ്ടേയിരിക്കുന്നു.

ദൈവത്തെ ഓർക്കാൻ പോലും സമയമില്ലാതെ തിരക്കിലായ മനുഷ്യനെ ദൈവമേ എന്നു വിളിപ്പിക്കുന്ന കൊറോണ. ന്യായവിധിയെക്കുറിച്ച് ചിന്തിപ്പിക്കുന്ന കൊറോണ. ആരാധിക്കാൻ സമയമില്ലാത്തവന് ആരാധിക്കാൻ പ്രേരിപ്പിക്കുന്ന കൊറോണ. പാപത്തിൽ ജീവിക്കുന്നവന് മാനസ്സാന്തരപ്പെട്ട് സ്നാനപ്പെടാൻ വരെ ആഗ്രഹം കൊടുക്കുന്ന കൊറോണ. പ്രാർത്ഥിക്കാനും ബൈബിൾ വായിക്കാനും സമയമില്ലാത്തവന് കരഞ്ഞുപ്രാർത്ഥിക്കാനും വേദപുസ്തകം ഇരുന്ന് വായിപ്പിക്കാനും പഠിപ്പിക്കുന്ന കൊറോണ. കർത്താവിന്റെ രണ്ടാം വരവിനെക്കുറിച്ച് ഓർക്കാൻ പോലും സമയമില്ലാത്തവരെ വെളിപ്പാടുപുസ്തകത്തിൽ നിന്നു പോലും ചോദ്യങ്ങൾ ചോദിപ്പിക്കുന്ന കൊറോണ. കൊറോണക്കായി സ്തോതം. താങ്ക് ഗോഡ് ഫോർ കൊറോണ.

 

 

[1] We do not believe in a cyclical view, but a linear view of history. Cyclical View: Endless cycle of destruction and rebirth. Linear View: Moving toward one direction with a purpose.

[2] ദൈവ നാമ മഹത്വത്തിനും മനുഷ്യനന്മക്കുമായി ദൈവം നിയമിച്ചാക്കിവെച്ചിരിക്കുന്ന സ്ഥാപനങ്ങളും വ്യക്തികളുമാണ് അവർ.

കഷ്ടതയും വിശുദ്ധിയും-Trials and holiness

കഷ്ടതയും വിശുദ്ധിയും

പാപത്തോടുള്ള പോരാട്ടം എപ്പോഴും കഠിനമാണ്. അതിനോട് പോരാടാത്ത ദൈവമക്കൾ ഇല്ല. പാപത്താൽ ശപിക്കപ്പെട്ട ലോകത്ത് പാപത്തിന്റെ സാന്നിദ്ധ്യവും അതിനോടുള്ള പരീക്ഷണവും വളരെ ശരിയാണ്. അതിനെതിരെ പോരാടി പരിശുദ്ധാത്മാവിന്റെ ശക്തിയാൽ വിജയം നേടുന്നവരാണ് യഥാർത്ഥ ക്രിസ്ത്യാനികൾ. പിശാചും ജഡവും ഈ ലോകവും ശത്രുക്കളായി എതിർപക്ഷത്തു നിൽക്കുന്നു. നമ്മുടെ ശക്തികൊണ്ട് അതിനെ പരാജയപ്പെടുത്താൻ നമ്മുക്ക് കഴിയുമോ? ഒരിക്കലുമില്ല. “ പരീക്ഷയിൽ അകപ്പെടാതിരിപ്പാൻ ഉണർന്നിരുന്നു പ്രാർത്ഥിപ്പിൻ; ആത്മാവു ഒരുക്കമുള്ളതു, ജഡമോ ബലഹീനമത്രേ” (മത്തായി 26:41) എന്ന കർത്താവിന്റെ വാക്കുകൾ നാം ശ്രദ്ധിക്കണം. സാധാരണ ജീവിതത്തിൽ തന്നെ പാപത്തോടുള്ള പോരാട്ടം ദുഷ്കരമാണെങ്കിൽ, കഷ്ടതയിൽക്കൂടെ കടന്നുപോകുമ്പോൾ അതിനോടുള്ള നമ്മുടെ പോരാട്ടം എത്ര കഠിനം ആയിരിക്കും?

വ്യത്യസ്തമായ പരിശോധനകളിൽക്കൂടി ദൈവം എന്താണ് നമ്മിൽ നിറവേറ്റുന്നത്? വലിയ നന്മയാണ് ദൈവം നമ്മുടെ ആത്മാവിൽ നിറവേറ്റുന്നത്. “യേശുക്രിസ്തുവിന്റെ പ്രത്യക്ഷതയിൽ പുകഴ്ച്ചക്കും തേജസ്സിനും മാനത്തിനുമായി” അതു കാരണമാകും (1 പത്രൊസ് 1:6). കഷ്ടത എത്ര നന്മക്കാണെങ്കിലും അപ്പുറത്ത് ദുഷ്ടൻ ഒളിഞ്ഞിരിക്കുന്നുണ്ട്. അതുകൊണ്ട് “നിർമ്മദരായിരിപ്പിൻ; ഉണർന്നിരിപ്പിൻ; നിങ്ങളുടെ പ്രതിയോഗിയായ പിശാചു അലറുന്ന സിംഹം എന്നപോലെ ആരെ വിഴുങ്ങേണ്ടു എന്നു തിരിഞ്ഞു ചുറ്റിനടക്കുന്നു” (1 പത്രൊസ് 5:8) എന്ന് പത്രൊസ് മുന്നറിയിപ്പ് തരുന്നു.

കഷ്ടതയിൽക്കൂടി കടന്നുപോകുമ്പോൾ പാപത്തോടുള്ള പോരാട്ടം വലുതായിട്ടൊന്നും നമുക്ക് തോന്നുകയില്ല. പക്ഷെ നാം ഓർക്കേണ്ട ഒരു കാര്യമുണ്ട്. പഴയ പരീക്ഷകൻ അത്ര നീതിയുള്ളവനൊന്നുമല്ല. പാപം വിനീതനായ ഒരു അതിഥി അല്ല. നമ്മുടെ കഷ്ടത കണ്ടിട്ട്, “ഇന്ന് നീ വലിയ പ്രയാസത്തിൽക്കുടി കടന്നുപോകുകയല്ലെ. അതുകൊണ്ട് ഞാൻ ശല്യം ചെയ്യുന്നില്ല” എന്നൊന്നും പാപം പറയുകയില്ല. പിശാച് തന്ത്രശാലിയാണ്.  പാപം വാതിൽക്കൽ തന്നെയുണ്ട്. നമ്മൾ ശാരീരികമായി തളരുമ്പോൾ നമ്മെ കീഴടക്കാൻ അതു ശ്രമിക്കും.പിശാചിന്റെ യുദ്ധത്തിനു നിയമങ്ങളൊന്നുമില്ല. അവൻ പിന്നിൽ നിന്നു കുത്തുന്നവനാണ്. വഞ്ചകനാണ്. എല്ലാവരേയും തകർത്ത് നിലം പരിചാക്കുന്നതുവരെ അവൻ യുദ്ധം ചെയ്യും. അതുകൊണ്ട് ഉണർന്നിരിക്കണം എന്ന് പത്രൊസ് പറയുമ്പോൾ ആ വാക്കുകളുടെ ആഴം വളരെയധികമാണ്.

ഓരോരുത്തരും അഭിമുഖീകരിക്കുന്ന കഷ്ടത വിവിധങ്ങളാണ്. അതിന്റെ മദ്ധ്യത്തിൽ പിശാചിനോടുള്ള പോരാടുമ്പോൾ വിശ്വാസികൾ അഭിമുഖീകരിക്കുന്ന ചില പരീക്ഷകൾ നോക്കാം.

കഷ്ടതയുടെ മദ്ധ്യത്തിൽ കാണുന്ന ഒന്നാമത്തെ പരീക്ഷണം ആത്മാനുകമ്പയാണ്.  “ഞാൻ ഇത് അർഹിക്കുന്നില്ല” എന്ന് പറയുന്നത് കേട്ടിട്ടുണ്ടാവും. കഷ്ടത ഞാൻ അർഹിക്കുന്നില്ല എന്ന ചിന്തയെ ആത്മാനുകമ്പ എന്നാണ് വിളിക്കുന്നത്. നമ്മൾ എവിടെ നോക്കിയാലും അന്യായമാണ് പലപ്പോഴും കാണാറുള്ളത്. ബലവാന്മാർ ബലഹീനരോട് അന്യായമായി പെരുമാന്നു. പണമുള്ളവർ പണമില്ലാത്തവരോട് അന്യായമായി പെരുമാറുന്നു. എല്ലായിടത്തും അന്യായം നടമാടുന്നു. നമ്മൾ എത്ര കഠിനാദ്ധ്വാനം ചെയ്താലും എന്തോ അന്യായം ചെയ്തവരെപ്പോലെ പെരുമാറുന്ന മുതലാളിമാർ ഉണ്ട്.  ചില സമയങ്ങളിൽ നമ്മുടെ പ്രയാസങ്ങൾ സഹിക്കാവുന്നതിലപ്പുറമാണെന്ന് നമുക്ക്  തന്നെ തോന്നുകയാണ്. “ദൈവം എനിക്കുവേണ്ടി ഒന്നും പ്രവർത്തിക്കുന്നില്ല” എന്ന തോന്നൽ നമ്മിൽ ഉണ്ടാകുന്നു. പ്രയാസമുണ്ടാകുമ്പോൾ ദുഖിക്കുക്കുന്നത് സാധാരണമാണ്. എന്നാൽ ആത്മാനുകമ്പയിൽ നാം മുങ്ങിത്താഴുമ്പോൾ അത് യഥാർത്ഥ ആശ്വാസത്തിൽ നിന്നും നമ്മെ അകറ്റുകയണ് ചെയ്യുന്നത്. നമ്മുടെ എല്ലാ പ്രശ്നങ്ങൾക്കും കാരണം നാം അനുഭവിക്കുന്ന ദുരിതമാണെന്നു നാം ചിന്തിക്കുന്നു. സത്യത്തിൽ നാം അനുഭവഹിക്കുന്ന ദുരിതം അല്ല നമ്മുടെ പ്രശ്നങ്ങളുടെ കാരണം. ദുരിതങ്ങൾ നമ്മുടെ പ്രശ്നത്തിന്റെ പരിണിത ഫലം തന്നെയാണ്. ഈ ലോകവും നാമും ശപിക്കപ്പെട്ട അവസ്ഥയിലേക്ക് അല്ലെങ്കിൽ ദുരിതത്തിലേക്ക് വന്നെത്തിയതിന്റെ മൂല കാരണം പാപം ആണ്. അതിനെ കണുന്നില്ല എങ്കിൽ ദൈവ കരുണയെ കാണുവാനോ ദൈവത്തോട് നന്ദിപറയുവാനോ നമുക്ക് കഴിയുകയില്ല. “ഞാൻ ഇതൊന്നും അർഹിക്കുന്നില്ല” എന്നു തോന്നുമ്പോൾ യാഥാർത്ഥ്യം മറിച്ചാണ്.  നാം മരണമാണ് അർഹിച്ചത് (റോമർ 6:23). പാപത്തിന്റെ ശമ്പളം മരണമാണ്. നമ്മുടെ അർഹതക്കനുസരിച്ച് ദൈവം തന്നിരുന്നുവെങ്കിൽ നിത്യമായ നരകമാണ് നമുക്ക് തരേണ്ടത്. നാം അർഹിച്ചത് തരാതെയിരിക്കുന്നതാണ് ദൈവത്തിന്റെ കരുണ.  “നാം പാപികൾ ആയിരിക്കുമ്പോൾ തന്നെ ക്രിസ്തു നമുക്കുവേണ്ടി മരിച്ചു” (റോമർ 5:8). അതുകൊണ്ട് ക്രിസ്തു നിത്യജീവൻ ദാനമായി നമുക്ക് തരുന്നു. നിത്യജീവൻ അല്ലെങ്കിൽ രക്ഷ നാം ഒരിക്കലും അർഹിച്ചിരുന്നില്ല. അർഹിക്കാത്തത് തരുന്നതാണ് ദൈവത്തിന്റെ കൃപ. എന്തുകൊണ്ട് നാം ദുരിതത്തിൽ ആയി എന്നുള്ളത് ശരിക്ക് മനസിലാക്കുമ്പോൾ ആത്മാനുകമ്പ മാറി ദൈവ കരുണയോടുള്ള കൃതജ്ഞത നമ്മിൽ ഉണ്ടാകും. മരണം അർഹിച്ച നമ്മോട് അവൻ വലിയ കരുണയാണ് കാണിച്ചിരിക്കുന്നത്.

കഷ്ടതയുടെ മദ്ധ്യത്തിൽ നാം അഭിമുഖീകരിക്കുന്ന രണ്ടാമത്തെ പരീക്ഷണം ഉൽക്കണ്ഠയാണ്. എന്താണ് ഉൽക്കണ്ഠ? ദൈവീക പരമാധികാരത്തിലുള്ള ആശ്രയക്കുറവാണ് ഉൽക്കണ്ഠ. നമ്മുടെ കഷ്ടതകൾ നമ്മുടെ നന്മാക്കായി ദൈവം വെച്ചിരിക്കുന്നു എന്ന് ഉൽക്കണ്ഠക്ക് കാണാൻ കഴിയില്ല. “അതേ, ഞങ്ങളിൽ അല്ല, മരിച്ചവരെ ഉയിർപ്പിക്കുന്ന ദൈവത്തിൽ തന്നേ ആശ്രയിപ്പാൻ” (2 കൊരി 1:9) വേണ്ടി തന്നെയാണ് ദൈവം ഇതൊക്കെയും ഒരു ദൈവപൈതലിന്റെ ജീവിതത്തിൽ കൊണ്ടുവന്നിരിക്കുന്നത് എന്നു വളരുന്ന ഒരു ദൈവപൈതലിനേ കാണാൻ കഴിയുകയുള്ളൂ. കഷ്ടതിയില്ലാത്ത ജീവിതമല്ല ഉൽക്കണ്ടയുടെ മറുമരുന്ന്. തന്റെ ശക്തികൊണ്ട് നമുക്കുവേണ്ടി കരുതുന്നവന്റെ മുമ്പിൽ ഭാരങ്ങൾ ഇറക്കിവെക്കുകയാണ് ചെയ്യേണ്ടത് (1 പത്രൊസ് 5:7). പ്രാർത്ഥനയോടെയുള്ള ആശ്രയത്തിൽ ഉൽക്കണ്ഠക്ക് സ്ഥാനമില്ല.

കഷ്ടതുയുടെ മദ്ധ്യത്തിൽ നാം പോരാടേണ്ടാതായ മുന്നാമത്തെ പരീക്ഷണം നിരാശയാണ്. “ഇനി ഞാൻ ഒന്നിനും ഇല്ല” എന്നു സാധാരണ കേൾക്കാറുണ്ട്. “കർത്താവിനുവേണ്ടി ഇത്രയൊക്കെ ജീവിച്ചിട്ട് എനിക്ക് ഇതൊക്കെയാണ് ലഭിച്ചത്”. “കർത്താവിനുവേണ്ടി അദ്ധ്വാനിച്ചിട്ട് എനിക്കു കിട്ടിയതുകണ്ടോ” എന്ന് പറയുന്നവരും ഉണ്ട്. നന്മചെയ്യുന്നതിൽ മടുത്തുപോകാൻ പാടുള്ളതല്ല. നിരാശ അദ്ധ്വാനം ആവശ്യപ്പെടുന്നില്ല. മടുത്തുപോകുന്നത് നിരാശയുടെ ലക്ഷണമാണ്. കഷ്ടതയുടെ മദ്ധ്യത്തിൽ പോരാടണമെങ്കിൽ ദീർഘവീക്ഷണം അല്ലെങ്കിൽ നിത്യമായ കാഴ്ചപ്പാട് ആവശ്യമാണ്.  ലഭിക്കുവാൻ പോകുന്ന തേജസ്സിന്റെ നിത്യഘനം ഓർക്കുന്നുവെങ്കിൽ (2 കൊരി. 4:17) കഷ്ടതയുടെ മദ്ധ്യത്തിലുള്ള നിരാശയിൽ നിന്ന് കരകയറാൻ കഴിയും.

നാലാമത് ഒരു വിഷയം കൂടെ ഓർക്കുന്നത് നല്ലതാണ്. കഷ്ടതയെ അതിജീവിച്ചു കഴിയുമ്പോൾ ദൈവമഹിമയെ ചിലർ മോഷ്ടിക്കാറുണ്ട്. കഷ്ടതയിൽ എല്ലാ ശ്രദ്ധയും തന്നിലേക്ക് കിട്ടുവാൻ ചിലർ ആഗ്രഹിക്കുന്നു. സുവിശേഷത്തിന്റെ വ്യാപനത്തിനുവേണ്ടിയും സ്വാർത്ഥമായ നേട്ടത്തിനുവേണ്ടിയും കഷ്ടതയെ ഉപയോഗിക്കാൻ കഴിയും. നമ്മുടെ കഴിവുകൊണ്ടല്ല കഷ്ടതയെ നാം അതിജീവിച്ചത്. ദൈവകൃപകൊണ്ടാണ്. “പരീക്ഷ സഹിക്കുന്ന മനുഷ്യൻ ഭാഗ്യവാൻ; അവൻ കൊള്ളാകുന്നവനായി തെളിഞ്ഞ ശേഷം കർത്താവു തന്നെ സ്നേഹിക്കുന്നവർക്കു വാഗ്ദത്തം ചെയ്ത ജീവകിരീടം പ്രാപിക്കും” എന്നാണ് യാക്കോബ് (1:12) പറയുന്നത്. അതു കർത്താവിന്റെ അടുക്കൽ ചെല്ലുമ്പോൾ ലഭിക്കും. ചിലർക്ക് എല്ലാ മാനവും മഹത്വവും ഇപ്പോൾ തന്നെ വേണം. അത് പിന്നീട് അനവധിയായി കർത്താവ് തരും എന്ന് ഓർത്താൽ ഈ പരീക്ഷണത്തിൽ നിന്നും രക്ഷ നേടാൻ കഴിയും.

പിശാചിന്റെ കയ്യിലുള്ള ചില ശരങ്ങളെക്കുറിച്ചാണ് ഞാൻ സൂചിപ്പിച്ചത്. വിശുദ്ധിക്കായിട്ടുള്ള പോരാട്ടം നിസാരമല്ല. അത് അത്യാവശ്യമാണ്. യാക്കോബും, പത്രൊസും, പൌലോസും മരണവിധികളെ അഭിമുഖീകരിച്ചത് ഈ വാഗ്ദത്തങ്ങളെ ശരിയായി മനസ്സിലാക്കിയതുകൊണ്ട് തന്നെയാണ്.

കർത്താവിന്റെ മാതൃക ഒന്നു നോക്കുക.  കർത്താവായ യേശുക്രിസ്തു പരീക്ഷകളെ നേരിട്ടതും ശോധനകളിൽക്കൂടി തന്നെയാണ് (മത്തായി 4).  താൻ സകലത്തിലും പരീക്ഷിക്കപ്പെട്ടു (എബ്രാ 4:15). സ്വർല്ലോകങ്ങളിലെ ദുഷ്ടാത്മ സേനകളോട് താൻ പോരാടി (എഫെ 6:12). ഇയ്യോബിനുവേണ്ടി വാദിക്കുവാൻ ദൈവത്തിനും മനുഷ്യനും ഇടയിൽ ഇയ്യോബ് (9:33) ആഗ്രഹിച്ച മദ്ധ്യസ്ഥൻ കർത്താവ് ആയിരുന്നു.  പത്രൊസിനെ പോലെ ബലഹീനരായവരെ സാത്താൻ കോതമ്പുപോലെ പാറ്റേണ്ടതിനു അപേക്ഷിക്കുമ്പോൾ അവർക്ക് വേണ്ടി മദ്ധ്യസ്ഥത വഹിക്കുന്നവനാണ് കർത്താവ്. നമുക്ക് ദൈവത്തെ ആരാധിക്കുവാനുള്ള ബലവും ജീവനും തരേണ്ടതിനു കർത്താവ് പിശാചിനെയും ബലഹീനതയേയും മരണത്തേയും തോൽപ്പിച്ചു. വിശുദ്ധിയോടുകൂടെ കഷ്ടതയെ അതിന്റെ പരിപൂർണ്ണതയിൽ അഭിമുഖീകരിച്ചത് യേശുക്രിസ്തുമാത്രമാണ്. അവനാണ് നമ്മുടെ മാതൃക.

അതുകൊണ്ട് “എന്റെ കൃപ നിനക്കുമതി; എന്റെ ശക്തി ബലഹീനതയിൽ തികഞ്ഞുവരുന്നു എന്നു പറഞ്ഞു. ആകയാൽ ക്രിസ്തുവിന്റെ ശക്തി എന്റെമേൽ ആവസിക്കേണ്ടതിന്നു ഞാൻ അതിസന്തോഷത്തോടെ എന്റെ ബലഹീനതകളിൽ പ്രശംസിക്കും. അതുകൊണ്ടു ഞാൻ ക്രിസ്തുവിന്നു വേണ്ടി ബലഹീനത, കയ്യേറ്റം, ബുദ്ധിമുട്ടു, ഉപദ്രവം, ഞെരുക്കം എന്നിവ സഹിപ്പാൻ ഇഷ്ടപ്പെടുന്നു; ബലഹീനനായിരിക്കുമ്പോൾ തന്നേ ഞാൻ ശക്തനാകുന്നു” എന്ന് പൌലോസിനോട് ചേർന്നു പറയാൻ നമ്മുക്കും കഴിയണം.